Θρασίμια τῆς ἀσιατικῆς στέππας

Σὰν σήμερα Τουρκοκύπριοι, ἀδέλφια τοῦ λόρδου καὶ ἄλλων ἐπιφανῶν τουρκολάγνων, συνεπικουρούμενοι ἀπὸ τὴν ἀστυνομία τοῦ ψευδοκράτους καὶ ἀπὸ ἄτακτα στίφη Τούρκων ἐποίκων «γκρίζων λύκων», ὑπὸ τὰ ἀπαθῆ ὅμματα τῶν ἀνδρῶν τοῦ Ο.Η.Ε. καὶ τῶν δικῶν μας ἀξιωματούχων, σκότωσαν ἐν ψυχρῷ, ἐπιτιθέμενοι μὲ τὸν μόνον τρόπο ποὺ ξέρουν, εἴκοσι ἐναντὶον ἑνός, χρησιμοποιώντας μαχαίρια, λοστοὺς καὶ τσεκούρια, τὸν Ἐθνομάρτυρα τοῦ Κυπριακοῦ Ἑλληνισμοῦ Τᾶσο Ἰσαάκ…

Συνέχεια





Λαπήθου καὶ Καραβᾶς στὰ χέρια τῶν Τούρκων

Ἐφημερὶς τῆς 7ης Αὐγούστου 1974, ποὺ ἀνακοινώνει ὅτι ἔπεσε ὁ Καραβᾶς στὰ χέρια τῶν Τούρκων.
(φωτογραφία τοῦ Ἀ. Γεωργιάδου)

Λαπήθου καὶ Καραβᾶς στὰ χέρια τῶν Τούρκων2

Σὰν σήμερα, στὶς 6 Αὐγούστου 1974, οἱ δύο κωμοπόλεις Καραβᾶ καὶ Λαπήθου, ἔπεσαν στὰ χέρια τῶν Τούρκων.

Ὁ σκληρὸς ἀγῶνας τοῦ Κρητικοῦ Ἀνθυπολοχαγοὺ Σταύρου Μπιτσάκη καὶ ὁ ἡρωικὸς θάνατός του περιγράφονται ἀπὸ ἔνα ἱστορικὸ ντοκουμέντο – τοῦ Μαρκίδου – ποὺ περιέχεται στὸ βιβλίο μου «Κύπρος 1974, Ἡ Μεγάλη Προδοσία.»

Εὐρισκόμεθα στὰ Δυτικὰ τοῦ προγεφυρώματος. Περίοδος ἐκεχειρίας. Μιᾶς ἐκεχειρίας ποὺ δὲν ἀπέτρεψε οὔτε τὴν προώθηση τῶν Τούρκων, οὔτε βέβαια τὴν ἀπόβαση τῆς 28ης Μηχανοκίνητης Μεραρχίας τους ὑπὸ τὸν Ὑποστράτηγο Φαζὶλ Πολάτ. Συνέχεια





Δὲν σοῦ στέκει ἀνθρώπου θρῆνος…

Σ’ ἔστησαν σὲ μίαν γωνιά…
…καὶ τοὺς κυττοῦσες καὶ γελοῦσες…

Συνέχεια





Ἀκόμη ΔΕΝ ξεχνῶ!!!

Στὶς 20 Ἰουλίου 1974, 40.000 Τοῦρκοι, εἰσέβαλαν παράνομα στὶς βόρειες ἀκτὲς τῆς Κύπρου, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν παράνομη (σταδιακή-ἔως τὸ τέλος Αὐγούστου τοῦ 1974- καὶ μὲ τὴν «ἀνοχή» τῶν «συμμάχων» μας) κατοχὴ τοῦ 37% τοῦ νησιοῦ.
Περίπου 200.000 ἄνθρωποι ἐξεδιώχθησαν ἀπὸ τὰ σπίτια τους κι ἔγιναν πρόσφυγες στὴν ἴδια τους τὴν πατρίδα.

Περίπου 4.000 σκοτώθηκαν  καὶ 2.500 ἐδηλώθηκαν ὡς ἀγνοούμενοι.

Γιὰ αὐτὸ τὸ ἔγκλημα δὲν θὰ βάλη κάποιος τὴν σημαία τῆς Κύπρου σήμερα στὸ προφίλ του.Ἀκόμη ΔΕΝ ξεχνῶ!!!

Συνέχεια





Ἐρασιτεχνισμὸς καὶ λάθη τῶν Τούρκων

Τότε 20η Ἰουλίου 1974…..
Τώρα 20η Ἰουλίου 2017….. 43 χρόνια μετά….!!!

Ἐρασιτεχνισμὸς καὶ λάθη τῶν Τούρκων2

Τότε, οἱ Τοῦρκοι κάνουν ἀπο(βί)βαση στὸ Πεντεμίλι…
Ἀνενόχλητοι τὶς πρῶτες ὧρες, μὲ μόνο τους μέλημα νὰ …μὴν βρέξουν τὰ πόδια τους, βγαίνοντας ἀπὸ τὰ ἀποβατικά…
Συνέχεια





Οἱ Τρωᾶδες…

Οι Τρωάδες, ο γυναικείος θρήνος σε κάθε πόλεμο, κάθε Τροία

Οἱ Τρωᾶδες...1

«Ἀρχίζομεν τὸν ἕναν θρῆνον καὶ εἰς ἄλλον πίπτομεν πάλιν».
Ανακαλώντας τον στίχο του Κάλβου, οι Τρωάδες είναι ένα δράμα του θρήνου. Με αυτόν ανοίγουν, εις αυτόν καταλήγουν. Με τον θρήνο της Εκάβης επί σκηνής ανοίγει το πρώτο στάσιμο των Τρωάδων του Ευριπίδου, με τον θρήνο μιας Τρωαδίτισσας της φλεγομένης Συρίας ανοίγουν κι οι Τρωάδες της Συρίας, στο Old Vic του Λονδίνου. Έχει παρατηρηθεί ότι οι Τρωάδες είναι ένα δράμα στο οποίο λείπει η δραματική δομή. Αν η τραγωδία είναι «πρᾶξις τελεία», εδώ η «πρᾶξις» έχε Συνέχεια