Ἡ Πατρινέλλα

Ἡ ΠατρινέλλαΗ Πατρινέλα, γράφεται και Πατρινέλλα, είναι στην λαϊκή παράδοση το στοιχειό των Πατρών.
Αποτελείται από τμήματα δύο αγαλμάτων, ο κορμός και το κεφάλι, ακρωτηριασμένου γενειοφόρου ανδρός εντοιχισμένο σε κοίλωμα του κάστρου της Πάτρας.
Παλαιότερα ήταν ορατό από όλη την πόλη και στην λαϊκή παράδοση έπαιρνε μορφή γυναίκας και προστάτευε την πόλη.
Το άγαλμα βρίσκ Συνέχεια




Ὁ Γάμος τῆς Γιαννούλας…

Ὁ Γάμος τῆς Γιαννούλας...[…] tο 1900 ἔνας Ἀθηναῖος δημοσιογράφος ἔγραφε, μὲ μιὰ δόση μελαγχολίας: «Αἱ Πάτραι δικαίως δύνανται νὰ εἶναι ὑπερήφαναι ὅτι αὐταὶ μόνον ἐν Ἑλλάδι καὶ τῇ Ἀνατολῇ […] κατέχουν τὰ σκῆπτρα, ὅσον ἀφορᾷ στὸν πανηγυρισμὸν τῶν Ἀπόκρεῳ». Συνέχεια





Ἡ Πατρινέλλα

Ἡ ΠατρινέλλαΗ Πατρινέλα, γράφεται και Πατρινέλλα, είναι στην λαϊκή παράδοση το στοιχειό των Πατρών.
Αποτελείται από τμήματα δύο αγαλμάτων, ο κορμός και το κεφάλι, ακρωτηριασμένου γενειοφόρου ανδρός εντοιχισμένο σε κοίλωμα του κάστρου της Πάτρας.
Παλαιότερα ήταν ορατό από όλη την πόλη και στην λαϊκή παράδοση έπαιρνε μορφή γυναίκας και προστάτευε την πόλη.
Το άγαλμα βρίσκ Συνέχεια




Ἡ κατάρα τοῦ 5ου π.χ. αἰῶνος

Τα δισκία με τις κατάρες χρησιμοποιήθηκαν στον αρχαίο ελληνικό κόσμο από το δεύτερο μισό του 6ου αιώνα π.Χ. έως τον 5ο αιώνα μ.Χ.Ἡ κατάρα τοῦ 5ου π.χ. αἰῶνος Συνέχεια





23 Ἰουνίου. Παραμονὴ τ’ Ἅη Γιάννη τοῦ Κλήδωνα…

23 Ἰουνίου. Παραμονὴ τ’ Ἅη Γιάννη τοῦ Κλήδωνα…     23 Ἰουνίου. Εἶναι παραμονὴ τοῦ Ἄη Γιάννη καὶ ἕνα πανάρχαιο ἔθιμο ἐκτυλίσσεται στὶς γειτονιές, ὁ Κλήδονας. Μὲ τὶς ρίζες του στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα, σμίγει τὸ παρελθὸν μὲ τὸ παρόν, ἀνασκαλεύοντας μνῆμες πανάρχαιες! Καὶ διαβάζουμε στὸ βιβλίο τοῦ κου Μιχάλη Μπουναρτζίδη, «Προσευχὴ γιὰ τὶς καινούριες πατρίδες»: Συνέχεια





Ὁδηγίες γιὰ τοὺς νεκρούς! (ἀναδημοσίευσις)

«Θὰ βρῇς ἀριστερὰ στὸ δῶμα τοῦ Ἄδη μία κρήνη, καὶ δίπλα της νὰ στέκῃ λευκὸ κυπαρίσσι. Σὲ αὐτὴ τὴν κρήνη μὴν τυχὸν καὶ πλησιάσεις. Θὰ βρῇς καὶ μίαν ἄλλη, ποὺ τρέχει ψυχρὸ ὕδωρ ἀπὸ τὴν λίμνη τῆς Μνημοσύνης. Μπροστά της ὑπάρχουν φύλακες. Νὰ πῇς: «Τῆς Γαίας εἶμαι παῖς καὶ τοῦ ἔναστρου Οὐρανοῦ, τὸ γένος μου οὐράνιο. Αὐτὸ τὸ ξέρετε κι ἐσεῖς. Ἔχω στεγνώσει ἀπὸ τὴν δίψα, χάνομαι. Μόνο δῶστε μου τώρα ψυχρὸ ὕδωρ ποὺ κυλάει ἀπὸ τὴν λίμνη τῆς Μνημοσύνης». Κι αὐτοί θὰ σοῦ δώσουν νὰ πιῇς ἀπὸ τὴν θεϊκὴ κρήνη, καὶ ἀπὸ τότε καὶ μετὰ θὰ θρονιαστῇς μαζὶ μὲ ἄλλους ἥρωες.»Ὁδηγίες γιὰ τοὺς νεκρούς! Συνέχεια