Ὁ Φαίδων…

Ὁ Φαίδων.

Κοιμόμαστε ἥσυχοι, καθαρίζει ὁ Φαίδων.
Ὁ Φαίδων...

Συνέχεια





Τὰ κουνάβια χορεύουν τὶς νύκτες

«Τὰ κουνάβια χορεύουν τὶς νύκτες» 

Ὅταν ὁ βασανιστικὸς καλοκαιρινὸς ἥλιος κρυφτῇ στὸν ὁρίζοντα…
Ὅταν οἱ ἄνθρωποι μαζευτοῦν καὶ πάλι στὴν ἀσφάλεια τῶν σπιτιῶν τους…

Συνέχεια





Στὴν φωλιὰ τοῦ φιδαετοῦ…

Στὴν φωλιὰ τοῦ Φιδαετοῦ (Circaetus gallicus) κάπου κρυμμένη στὰ δάση τῆς Καστοριᾶς.
Μιὰ μητέρα ποὺ ἀξίζει ὅλα τὰ μπράβο τοῦ κόσμου.

Ὁ Φιδαετός, σὲ ἀντίθεση μὲ πάρα πολλὰ ἄλλα πτηνά, κλωσσᾶ τὰ αὐγά του γιὰ περισσότερο ἀπὸ ἐνάμιση μῆνα.
Κατόπιν συνεχίζει νὰ μὴν ἐγκαταλείπῃ τὴν φωλιά.
Μόνον ὅταν γίνουν τὰ μικρὰ δύο μηνῶν ἀρχίζει νὰ φεύγῃ γιὰ κάποιες ὦρες, ὥστε νὰ βρῇ τροφὴ γιὰ τὰ μικρά της, ἀλλὰ  καὶ γιὰ τὴν ἴδια.
Τρεισίμιση μῆνες λοιπὸν εἶναι καθηλωμένη στὸ ἴδιο σημεῖο, ὅπως τὴν βλέπετε στὴν φωτογραφία ποὺ ἔβγαλα σήμερα. Συνέχεια





Ἡ Φτεριὰ τῆς Καστοριᾶς…

«Τὸ Δένδρο τῆς Φτεριᾶς»…Ἡ Φτεριὰ τῆς Καστοριᾶς...1

Συνέχεια





Κουβαλώντας ὅ,τι πολυτιμότερο…

Περπατοῦσε ἀργά
Συνεχῶς κρυβόταν καὶ σταματοῦσε συχνά.
Δὲν μποροῦσα νὰ καταλάβω: τί εἶναι αὐτό τό τόσο πολύτιμο πού κουβαλᾶ καί δέν πτοεῖτε ἀπό τήν παρουσία μου ἀλλά συνεχίζει νά τόν κρατᾶ στό στόμα, αὐτόν τόν μεγάλο καφέ σβόλο καί νά προχωρᾷ; Συνέχεια