Ὁ Ἡρακλῆς στὸν σταυροδρόμι τῆς Ἀρετῆς καὶ τῆς Κακίας

Καὶ ὁ Πρόδικος δὲ ὁ σοφὸς εἰς τὸ σύγγραμμά του περὶ τοῦ Ἡρακλέους, τὸ ὁποῖον δὲ καὶ εἰς παρὰ πολλοὺς ἐπιδεικνύεται, ὁμοίως περὶ τῆς ἀρετῆς ἀποφαίνεται, λέγων περίπου τὰ ἐξῇς, καθ’ ὅσον ἐγὼ ἐνθυμοῦμαι· λέγει δηλ. περὶ τοῦ Ἡρακλέους, ὅτε ἐκ τῆς παιδικῆς ἡλικίας μετέβαινε πλήρης ὁρμῆς εἰς τὴν ἐφηβικήν, ἐν τῇ ὁποίᾳ πλέον οἱ νέοι γενόμενοι αὐτεξούσιοι φανερώνουν εἴτε ἂν θὰ τραποῦν τὴν ὁδὸν ποὺ διὰ τῆς ἀρετῆς φέρει εἰς τὸν βίον εἴτε τὴν ὁδὸν τῆς κακίας.

Συνέχεια





Λακεδαιμονίων ἄσκησις εἰς τὴν Ἀρετήν…

Ἄσκησις στὶς ἀρετὲς τοῦ δημοσίου βίου τῶν Σπαρτιατῶν.

Ὁ Ξενοφὼν ἐξέθεσε τὸν ἀξιοθαύμαστο τρόπο μὲ τὸν ὁποῖον ὁ Λυκοῦργος ἐπέτυχε νὰ θεωροῦν οἱ πολίτες προτιμότερο τὸν ἔνδοξο θάνατο ἀπὸ τὴν ἐπονείδιστο ζωὴ κι ἐξησφάλισε τὴν ἄσκηση τῶν πολιτῶν στὴν ἀρετή, μέχρι τὴν γεροντικὴ ἡλικία.
Παρακάτω παρατίθεται ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ κεφάλαιονποὺ ἀφορᾶ στὴν ἄσκηση τῶν Σπαρτιατῶν στὶς ἀρετὲς τοῦ Δημοσίου Βίου καί, ἰδίως, στὴν καλοκαγαθία. Συνέχεια





Τὸ θέατρο εἶναι μία ἔπαλξις ἐλευθερίας!

Τὸ θέατρο εἶναι μία ἔπαλξις ἐλευθερίας!

Τὸ θέατρο εἶναι μιὰ ἔπαλξις ἐλευθερίας

«Εἶναι πάρα πολὺ δύσκολο μιὰ κοινωνία νὰ δημιουργήσῃ μίαν Ἀντιγόνη – νὰ φτιάξῃ μίαν Ἀντιγόγόνη.
Πρέπει νὰ θέλῃ, μιὰ κοινωνία νὰ ἔχῃ θέατρο.
Πρέπει νὰ πηγαίνῃ, βρέχει – χιονίζει, στὸ Ἐθνικὸ Θέατρο. Συνέχεια





Ἴων Εὐρυπίδου

 

Ἴων ΕὐρυπίδουἩ Κρέουσα, βασίλισσα τῶν Ἀθηνῶν καὶ θυγάτηρ τοῦ Ἐρεχθέως,
τεκνοποιήσασά ποτε μετὰ τοῦ Ἀπόλλωνος, ἀφῆκεν τὸ τέκνον της, ἐκ φόβου
ἀποκαλύψεως, εἰς σπήλαιον ἐκτὸς τῶν Ἀθηνῶν, παραλαβὼν δὲ ὁ Ἐρμῆς
ἐκεῖνο μετέφερεν εἰς τὸ μαντεῖον τῶν Δελφῶν, ἔνθα ἀνετράφη ὑπὸ τῆς
Πυθίας.

Συνέχεια





Ἔθνη καὶ πολιτισμός

Ἔθνη καί πολιτισμός«Ὁ πολιτισμός!
Νὰ ἕνα ἔργο ἄξιο γιὰ τὰ ἔθνη, ἔργο ἀληθινὰ ἀνθρώπινο.
Νὰ ἡ δικαιολογία τῶν ἐθνῶν.
Νὰ πὼς τὰ ἔθνη εἶναι χρήσιμα στὴν ἀνθρωπότητα καὶ νὰ πῶς ἔσφαλε ὁ Μαρξ πολεμώντας τὰ ἔθνη.
Συνέχεια





Ἰσοκράτους Πανηγυρικὸς, τὰ «ῥατσιστικά» του ἀποσπάσματα! (ἀναδημοσίευσις)

Ἰσοκράτους Πανηγυρικὸς, τὰ  «ῥατσιστικὰ»  του ἀποσπάσματα!



Γι
σους κατ καιρος χρησιμοποιον δολίως κι νευ (πραγματικς) γνώσεωςτν σοκρατικ λόγο, λαμβάνω σήμερα τό θάρρος ν τος φέρω να γενναο πόσπασμα. Λέγω γενναο, διότι γνωρίζω πώς μετ βίας θ καταφέρουν ν ναγνώσουν τς λιγοστς γραμμολες πο φείλουν ν ναγνώσουν(!!!!) πρ κειμένου ν μν λένε τς νοησίες πο λένε!!

Συνέχεια