Ξεφλουδίζουμε τὸν Ῥωμιὸ γιὰ νὰ ἀνακαλύψουμε τὸν Ἕλληνα

Μὲ τὸν ἴδιο περίπου τρόπο, ποὺ κι ἡ γεωλογία ἐξετάζει τὸ φλοῦδι τῆς γῆς, πρέπει καὶ τοῦ Ῥωμιοῦ νὰ ξεφλουδισθοῦν ἕνα-ἕνα τὰ ψυχικά του στρώματα ―ἴσαμε νὰ εὑρεθῇ ἡ φωτιά, ἡ ἀρχέγονη φλόγα.

Συνέχεια





Ὑπάρχει ἀκόμη ἐλπίς!!!

Κάποιοι, θὰ τὸ ἀποκαλέσουν ἦθος.
Κάποιοι ἄλλοι, φιλότιμο.
Κάποιοι, ἐθνικὴ συνείδηση.

Συνέχεια





Ἰσοκράτους Πανηγυρικὸς, τὰ «ῥατσιστικά» του ἀποσπάσματα! (ἀναδημοσίευσις)

Ἰσοκράτους Πανηγυρικὸς, τὰ «ῥατσιστικὰ» του ἀποσπάσματα!



Γιὰ ὅσους κατὰ καιροὺς χρησιμοποιοῦν δολίως κι νευ (πραγματικς) γνώσεως τὸν Ἰσοκρατικὸ λόγο, λαμβάνω σήμερα τό θάῤῥος νὰ τοὺς φέρω ἕνα γενναῖο ἀπόσπασμα. Λέγω γενναῖο, διότι γνωρίζω πώς μετὰ βίας θὰ καταφέρουν νὰ ἀναγνώσουν τὶς λιγοστὲς γραμμοῦλες ποὺ ὀφείλουν νὰ ἀναγνώσουν(!!!!) πρὸ κειμένου νὰ μὴν λὲν τὶς ἀνοησίες ποὺ παπαγαλίζουν!!!

Συνέχεια





Ὑπερηφανείας κορύφωσις!!!

Ἄραγέ… Πόση ὑπερηφάνεια…!!! (;;;)

Ἡ Ἑλληνὶς γερόντισσα, ὑποβοηθουμένη, προσπαθεῖ νὰ σταθῇ δίπλα στὸν ἐγγονό της, ποὺ ἐκτελεῖ τὴν ὑπηρεσία του, ὡς Εὔζων, στὸ Μνημεῖον τοῦ Ἀγνώστου Στρατιώτου, καμαρώνοντάς τον γεμάτη συγκίνηση! Συνέχεια





Διαφορὰ μεταξὺ Νόμου καὶ Βίας

Ἀλκιβιάδης: Ὧ Περικλῆ, ἠμπορεῖς νά μοῦ ἐξηγήσῃς τί εἶναι νόμος;
Περικλῆς: Βεβαιότατα.

Συνέχεια





Ὑποχρέωσις τῆς Ἀνθρωπότητος ἡ διαφύλαξις τῶν Ἑλληνικῶν πολιτισμικῶν ἀρχῶν της

«Ἡ ἐπιδιωχθεῖσα ἔξαρσις τοῦ Ἑλληνικοῦ παράγοντος καὶ ἡ τοποθέτησης αὐτοῦ εἰς τὴν θέσιν ποὺ πρέπει νὰ κατέχῃ ἐντὸς τῆς παγκοσμίου πνευματικῆς ἐξελίξεως, δὲν ἔχει σωβινιστικὴν μορφήν, οὔτε ἀποβλέπει νὰ παρουσιάσῃ«τὸ Ἑλληνικὸν θαῦμα» ὑπὸ μεγενθυντικὸν φακόν. Ἡ προσπάθεια αὐτὴ ἁπλῶς ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ ἀποδειχθῇ ποία ὑπῆρξεν ἡ συμβολὴ τῆς Ἑλληνικῆς φυλῆς καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ πνεύματος εἰς τὴν δημιουργίαν τοῦ πολιτισμοῦ καὶ συγχρόνως ἐπιδιώκει νὰ καταδείξῃ καὶ εἰς τοὺς νεωτέρους Ἕλληνας ποία εἶναι ἡ κολοσσιαία πνευματικὴ κληρονομία των, ἀπὸ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῆς ὁποίας προήχθησαν ἐν τούτοις καὶ ἀνεδείχθησαν ὅλοι οἱ νεώτεροι πολιτισμένοι Λαοί, τοὺς ὁποίους θαυμάζουν οὔτοι διὰ τὰς προόδους των. Καὶ φυσικὰ ἡ προσπάθεια αὕτη, ἐπαναλαμβάνομεν, οὔτε ὡς σωβινισμὸς δύναται νὰ θεωρηθῇ, οὔτε ὣς ἐπιδίωξις ἐπιβιώσεως τῆς «Μεγάλης Ἰδέας», τὴν ὁποίαν τόσον κατεπολέμησαν ἐσχάτως οἱ δῆθεν διεθνισταὶ καὶ οἱ ἀμβλυωποῦντες, ὅπως ἀπεδείχθη, «προοδευτικοί» τῆς ἐποχῆς μας.

Συνέχεια