Θυσιαζόμενοι ἀπὸ μίαν μὴ εὐγνωμονούσα Ἑλλάδα…

Θυσιαζόμενοι ἀπὸ μίαν μὴ εὐγνωμονούσα Ἑλλάδα…

Ἡ Ἑλλὰς εὐγνωμονούσα Νικηταρᾶς: Ἀπὸ τουρκοφάγος, ζητιάνος καὶ τυφλός! Ὀδυσσεὺς Ἀνδροῦτσος: Ὁ ἀγωνιστὴς ποὺ «ἔφυγε» ἀπὸ χέρι Ἑλληνικό!

Διότι ἦσαν τρομοκράτες…

Διότι ἦσαν τρομοκράτες…

Ἀνάθεμα στοὺς τρομοκράτες τοῦ 1821!!! Ἂν θέλουμε νὰ εἴμαστε σοβαροί, οἱ ἐπαναστάτες τοῦ 1821 ἦταν τρομοκράτες. Πῆραν τὰ ὅπλα καὶ τὰ ἔστρεψαν ἐναντίον τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας στὴν ὁποίαν ἀνῆκαν. Αὐτὰ εἶναι ἀπαράδεκτα πράγματα.

Δὲν χαρίζεται ἡ Ἐλευθερία…

Δὲν χαρίζεται ἡ Ἐλευθερία…

Η ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΚΕΡΔΙΖΕΤΑΙ, ΔΕΝ ΧΑΡΙΖΕΤΑΙ… Αυτό είναι το μήνυμα της ημέρας. Η κίβδηλη αστο-«δημοκρατία» του φαναριωτισμού με τα εθνομηδενιστικά €υρωγιουσουφάκια και τους ΕΣΠΑφάγους της πολιτικής ορθότητας ΔΕΝ ΠΟΛΕΜΑ ΜΟΝΟΝ ΘΥΣΙΑΖΕΙ, εμπορευομένη σταθερότητα επί αναγκαίας φρονιμάδας στους ραγιάδες, που πληρώνουν αδρά την ασφάλεια του αστικού κελιού τους.

Καμμία θυσία δὲν πάει χαμένη…

Καμμία θυσία δὲν πάει χαμένη…

Και εγώ δάκρυσα, και δε μπόρεσα να του το κρύψω. Με είδε και με μάλωσε τρυφερά. Μου είπε:«Μην λυπάσαι! Καμμιά θυσία δεν πάει χαμένη. Η Ελλάδα ελευθερώθηκε, αυτό έχει σημασία!». Η νύκτα προχωρούσε και σύντομα θα έπρεπε να φύγω. Σηκώθηκα για να τον χαιρετήσω. Του είπα: «Γρηγόρη, πρέπει να φύγω τώρα. Πες μου, τι θέλεις … Συνέχεια

Πασσᾶς ἐναντίον φορομπήκτου Δεσπότου

Πασσᾶς ἐναντίον φορομπήκτου Δεσπότου

Δύο χρόνια πρὶν νὰ ξεσπάσῃ ἡ ἐπανάστασις, ὁ Βελῆ πασσᾶς ἐκλιπαροῦσε τὸν πατριάρχη Κύριλλο νὰ σώσῃ τοὺς χωριάτες τοῦ θεσσαλικοῦ κάμπου ἀπὸ τὸν Ἀλβανὸ φορομπήκτη μητροπολίτη Λαρίσσης, Πολύκαρπο Μπιθικούκη τὸν Δαρδαῖο.