Χώρα διεθνιστικὴ καὶ κουμμουνιστική…

Ἂν τὸ σκεφθεῖτε καλλίτερα, θὰ δεῖτε, ὅτι ἡ Ἑλλὰς στὴν πραγματικότητα εἶναι μία κομμουνιστικὴ χώρα.

Κατ’ ἀρχὴν μὲ τὴν πτωχοποίηση τοῦ λαοῦ γινόμαστε ἐπὶ τέλου ὅλοι ἴσοι. Στὶς οὐρὲς για τὰ τρόφιμα ποὺ μοιράζει ἡ «κοινωνική» εὐαισθησία τῆς «ἀριστερᾶς», περιμένουν ἀδιακρίτως πολίτες κάθε πολιτικῆς προτιμήσεως. Τὸ ἴδιο καὶ στὰ «κοινωνικά» τιμολόγια τῆς ΔΕΗ καὶ τῶν ἄλλων ΔΕΚΟ. Συνέχεια





Φράγκοι ἤ Γαλάτες;

Δοκιμάστε νὰ ῥωτήσετε κάποτε ἕναν Γάλλο γιὰ τὴν ἐθνική του ταὐτότητα. Ἐὰν δηλαδὴ εἶναι Γαλάτης (Γάλλος), ἢ Φράγκος (Γερμανός), νὰ δεῖτε τὶ θὰ σᾶς ἀπαντήση.
Συνέχεια





Καμμία θυσία δὲν πάει χαμένη…

Καμμία θυσία δὲν πάει χαμένη...Και εγώ δάκρυσα, και δε μπόρεσα να του το κρύψω. Με είδε και με μάλωσε τρυφερά. Μου είπε:«Μην λυπάσαι! Καμμιά θυσία δεν πάει χαμένη. Η Ελλάδα ελευθερώθηκε, αυτό έχει σημασία!». Η νύκτα προχωρούσε και σύντομα θα έπρεπε να φύγω. Σηκώθηκα για να τον χαιρετήσω. Του είπα: «Γρηγόρη, πρέπει να φύγω τώρα. Πες μου, τι θέλεις να πω στους Έλληνες του 2015;». Με κύτταξε στα μάτια με το διεισδυτικό του βλέμμα. Μου απάντησε: Συνέχεια





Ἡμέρα τῆς γυναῖκας, λέει…

Ἡμέρα τῆς Γυναῖκας λέει!
Ἕνα αἴτημα, ποὺ ἔγινε τελικὰ γιορτή, ὅπως κάθε τι ὅταν ἔχῃ  ἐξατμιστεῖ ἡ οὐσία του.
Μιὰ ὑπενθύμισις τοῦ ἀνεκπλήρωτου, ποὺ ξοδεύει τὴν δυναμική της σὲ εὐχές, γλυκά, συνεστιάσεις, λογύδρια καὶ ὡραῖες δηλώσεις, φροῦ-φροῦ καὶ ἐκδηλώσεις πολιτικῶν κι ἀγωνιστριῶν τοῦ κομμωτηρίου.
Καὶ ἡ ὑποκρισία ἀπὸ φορεῖς καὶ ΜΜΕ πάει σύννεφο!
Συνέχεια





Ξέχασε ἡ πολιτεία τὴν Πατρίδα…

Ἡ ἑλληνικὴ πολιτεία εὐθύνεται κυρίως γιὰ αὐτὸ ποὺ εἶμαι καὶ γιὰ τὸν τρόπο ποὺ σκέπτομαι καὶ αἰσθάνομαι. Δευτερευόντως καὶ οἱ γονεῖς μου. Ἴσως νὰ ἔπαιξε ῥόλο καὶ ἡ «πάστα» μου, ἀλλὰ ἡ βασικὴ κατεύθυνσις μοῦ ἐδόθη στὴν τρυφερὴ ἡλικία, στὸ σχολεῖο, δηλαδὴ ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν πολιτεία καὶ τὰ ὄργανά της, τοὺς δασκάλους. Συνέχεια





Λογιστικὸς ἔλεγχος τοῦ χρέους…

Λογιστικὸς ἔλεγχος τοῦ χρέους...Ας υποθέσουμε ότι είμαι ταβερνιάρης και πως εσείς έρχεστε να φάτε στην ταβέρνα μου. Στο τέλος, μου ζητάτε τον λογαριασμό και εγώ έρχομαι και σας λέω: «δώστε μου 500 € και είμαστε εντάξει!».
Εσείς, τότε, κοιτάζεστε μεταξύ σας έκπληκτοι για το ποσό και εγώ, που είμαι μάγκας ταβερνιάρης σας κάνω και ένα σκόντο! «Καλά, δώστε μου 450€ και καθαρίσαμε».
Συνέχεια