Ὁ Ἀλφειός, ὁ Πηνειὸς καὶ ἡ κάθαρσις. (ἀναδημοσίευσις)

Ὁ καθαρισμὸς τῶν στάβλων τοῦ Αὐγεία ἀπὸ ῤωμαϊκὸ ἀνάγλυφο.

Σήμερα τηλεφωνήθηκα μὲ τὸν καλό μου φίλο Α. 

Ὁ φίλος Α. εἶναι ἰδιαιτέρως πατριώτης, μὲ καθαρὴ κρίσι γιὰ τὰ ἐθνικά μας θέματα καὶ μὲ ἔντονο πόθο νὰ ἀπελευθερώσουμε τὴν Πατρίδα μας. 

Ὁ φίλος Α. πρὸ μερικῶν ἑβδομάδων ἀπεφάσισε νὰ δημιουργήσῃ ἕνα νέο κόμμα, μέσα σὲ τόσα ἄλλα ποὺ δημιουργήθηκαν ἢ θὰ δημιουργηθοῦν στὸ μέλλον. 

Συνέχεια





Ἡ καταγγελία γιά τήν καταγγελία; (ἀναδημοσίευσις)


Ἡ καταγγελία γιά τήν καταγγελία;

Εχα πρμερν τηλεφωνηθε μ τν Κωστή, παλιόφιλο, πρ κειμένου ν το εχηθ

Κωστς δν χει διαδίκτυον λλ διαβάζει τ κείμενά μου.

Γι τν κρίβειαν, το τ διαβάζει Γιώργης, πίσης παλιόφιλος.

 

Συνέχεια





Τὸ μῖσος. (β) (ἀναδημοσίευσις)

Τὸ μῖσος. (β)Ἔγραφα πρὸ μερικῶν ἡμερῶν τὶς θλιβερὲς διαπιστώσεις μου γιὰ τὸ μῖσος, ποὺ συναντοῦμε καθημερινῶς, μέσα ἀπὸ κάθε μας συναναστροφή.
Μῖσος ποὺ προέρχεται, κατὰ τὶς δικές μου ἐκτιμήσεις, ἀπὸ λάθος …ἐκτιμήσεις.
Περιορισμένες δῆλα δὴ πληροφορίες, ποὺ μᾶς μετατρέπουν σὲ θαυμάσια ὄργανα ἤ ἐργαλεῖα μίας γενικοτέρας παραστάσεως…

Τὸ μῖσος.

Παραστάσεως ἔγραψα;
Ὤ… Ναί!!!
Παραστάσεως…
Διότι ἐὰν καταφέρουμε νὰ «βγοῦμε» ἀπὸ τοὺς «ῥόλους» μας θὰ διαπιστώσουμε πὼς ἁπλῶς συμπεριφερόμαστε ἔτσι ἤ ἀλλοιῶς ἤ παρ΄ ἀλλοιῶς, μὰ πάντα κατὰ πῶς ἄλλοι μᾶς ὁρίζουν…
Ἤ ὀρθότερα, κατὰ πῶς μᾶς ἔχουν ἐκπαιδεύσει…
Διότι μᾶς ἔχουν ἐκπαιδεύσει… Δυστυχῶς…
Κι αὐτὸ δὲν ἐξυπηρετεῖ κάποιον ἄλλον παρὰ μόνον αὐτοὺς ποὺ ἀσκοῦν ἔλεγχο στὶς κοινωνίες μας…
Συνέχεια





Θεωρώντας τὴν …«ἀλήθεια μας» ὡς μονόδρομο!!!

Κάποια «σκαλίσματά» μου σὲ παλαιότερες δημοσιεύσεις μας μὲ ἔφεραν ἐμπρὸς σὲ ἕνα παλαιότερό μας θέμα, μὲ τίτλο:

Τὴν σπάθα σήκωσε καὶ πάλι!

Διεπίστωσα πὼς λόγῳ …ἀνακατατάξεων στὰ τοῦ διαδικτύου εἶχαν ἐξαφανισθῆ  τὰ πολυμέσα ἐκ τῆς δημοσιεύσεως κι ἀπεφάσισα νὰ τὰ ἀποκαταστήσω. Ἀναζητώντας ὅμως τὰ σχετικὰ ἔπεφτα διαρκῶς σὲ διαφόρων εἰδῶν δημοσιεύσεις, ποὺ οὐδόλως μὲ ἐξέφραζαν, ἐφ΄ ὅσον ὅλες αὐτές, μέσῳ τῶν εἰκονο-μηνυμάτων τους, παρουσίαζαν μίαν ἀπολύτως φιλο-ἐμφυλοπολεμικὴ προώθησιν τῆς κοινωνικῆς ὀργῆς.

Συνέχεια





Δειλοὶ κι ἄβουλοι ἀντάμα, προσμένουμε ἴσως κάποιο θαῦμα… (τιμῆς ἔνεκεν!)

(Δὲν μοῦ ἀρέσουν τὰ μνημόσυνα καὶ δὲν εἶναι χάριν μνημοσύνου ἡ δημοσίευσις, ἀλλὰ χάριν ἐπανατοποθετήσεώς μας ὡς ἄτομα κι ὡς κοινωνίες!!!)

Ἦταν τὸν Ίούνιου τοῦ 2011 ποὺ φίλη μοῦ παρουσίασε ἕναν συγκλονιστικὸ μονόλογο τοῦ Στάθη Ψάλτη καὶ ἔγραψα τὰ κάτωθι:

Συνέχεια





Νὰ κάναμε κι ἕναν ἀγῶνα γιὰ κάτι ἄλλο ἐκτὸς ἀπὸ τὸ χρῆμα…

Νὰ κάναμε κι ἕναν ἀγῶνα γιὰ κάτι ἄλλο ἐκτὸς ἀπὸ τὸ χρῆμα...Τὶ καλὰ ποὺ θὰ ἦταν…
Νὰ ἀγωνιζόμασταν, γιὰ παράδειγμα, γιὰ τὴν παιδεία, κι ὄχι γιὰ τὰ χρήματα ποὺ λαμβάνουν οἱ …δάσκαλοι γιὰ νὰ μᾶς διδάσκουν ἀ-παιδεία…
Νὰ ἀγωνιζόμασταν, ἄς ποῦμε, λίγο, τόσα δά, γιὰ τὴν ταὐτότητά μας, ποὺ χάνουμε καθημερινῶς… Συνέχεια