Κι ἔτσι ἁπλᾶ ἐλευθερώνεσαι…

Κι ἔτσι ἁπλᾶ ἐλευθερώνεσαι…

Κι ἔτσι ἁπλᾶ ἐλευθερώνεσαι...

σκίζεις σὰν βέλος τὸν ἀέρα…
μένω μόνο νὰ θυμᾶμαι… γκρίζες εἰκόνες… ἀρχαίους κλιβάνους…
σὰν νὰ ἤθελες τὸν πόνο νὰ ἐξαγνήσῃς… Συνέχεια





Τὸ Παράθυρο

Βρῆκες τὸν καιρὸ γιὰ νὰ στηρίξῃς

τὸ πρόσωπό σου ἐνάντια στὸν βοριά.
Φῦγε ἀπ᾿ τὸ παράθυρο
ἡ φωνὴ ἀληθοεπὴς
ἢ ῥόγχος τοῦ χειμῶνος· ἐκρήξεις Συνέχεια




Ἱερὰ Ἑλλὰς

Ἱερὰ ἙλλὰςΤέκος Θεοῦ εἶ ὦ Ἑλλάς,
σοφίας θυγάτηρ,
ἀνδρείαν μεδέουσα,
φρονεῖν καὶ λέγειν ἄρειον
διδοίης μοι.

Συνέχεια





Ἀναμονή…

Ἀναμονή...
Ἡ ἄσφαλτος ζεστὴ σὰν κτυπημένο κόκκινο μάγουλο
-Μπορεῖ νὰ εἶναι ἀπὸ ντροπή-
Ἡ ἀναμονή
Οἱ ταξειδιάρηδες ἔρωτες ἐπιβάτες στὸ πλοῖο τῆς γραμμῆς Συνέχεια




Φθινοπωρινὸ χασμουρητὸ

Φθινοπωρινὸ χασμουρητὸ
Ἄνοιξε νωχελικὰ τὰ φθινοπωρινά του σύγνεφα τὸ πρωινό
 

Συνέχεια





Περὶ αὐδῆς καὶ γραφῆς…

Περὶ αὐδῆς καὶ γραφῆς…Τί καταδίκη…

νὰ μὴν ἔχω τὴν εὔννοιαν

 νὰ γεννηθῶ σὲ ἀγέλην ἄλλου εἴδους,

νὰ μυρίζω τὴν αὐγὴν τὴν γῆν, Συνέχεια