Σταγόνες καιροῦ

Βρεγμένη ἡ ὑπόσχεσις…
καὶ δὲν μπόρεσες παρὰ νὰ περιμένῃς 
τὴν ἄκρη τοῦ εὐθραύστου νεροῦ 
τὴν ἀστάθεια τοῦ βήματος τοῦ ποδηλάτου.

Συνέχεια





Κι οἱ μόνες μάχες ἄς εἶναι τῆς καρδιᾶς… (ἀναδημοσίευσις)

Κι οἱ μόνες μάχες ἄς εἶναι τῆς καρδιᾶς...
Καταστάλαξε

ὁ ἀχὸς τοῦ πολέμου
καὶ ἦλθε ἡ ὥρα
τῆς θλιμμένης σιωπῆς
ποὺ ἀγωνιᾶ

Συνέχεια





Κι ἔτσι ἁπλᾶ ἐλευθερώνεσαι…

Κι ἔτσι ἁπλᾶ ἐλευθερώνεσαι…

Κι ἔτσι ἁπλᾶ ἐλευθερώνεσαι...

σκίζεις σὰν βέλος τὸν ἀέρα…
μένω μόνο νὰ θυμᾶμαι… γκρίζες εἰκόνες… ἀρχαίους κλιβάνους…
σὰν νὰ ἤθελες τὸν πόνο νὰ ἐξαγνήσῃς… Συνέχεια





Τὸ Παράθυρο

Βρῆκες τὸν καιρὸ γιὰ νὰ στηρίξῃς

τὸ πρόσωπό σου ἐνάντια στὸν βοριά.
Φῦγε ἀπ᾿ τὸ παράθυρο
ἡ φωνὴ ἀληθοεπὴς
ἢ ῥόγχος τοῦ χειμῶνος· ἐκρήξεις Συνέχεια




Ἱερὰ Ἑλλὰς

Ἱερὰ ἙλλὰςΤέκος Θεοῦ εἶ ὦ Ἑλλάς,
σοφίας θυγάτηρ,
ἀνδρείαν μεδέουσα,
φρονεῖν καὶ λέγειν ἄρειον
διδοίης μοι.

Συνέχεια





Ἀναμονή…

Ἀναμονή...
Ἡ ἄσφαλτος ζεστὴ σὰν κτυπημένο κόκκινο μάγουλο
-Μπορεῖ νὰ εἶναι ἀπὸ ντροπή-
Ἡ ἀναμονή
Οἱ ταξειδιάρηδες ἔρωτες ἐπιβάτες στὸ πλοῖο τῆς γραμμῆς Συνέχεια