Ἰδιοτυπίες τῆς ζωῆς καὶ τῆς σκέψεως τοῦ Μεταξᾶ

Τοῦ Δημητρίου Μιχαλοπούλου

Ἰδιοτυπίες τῆς πολιτικῆς καὶ τῆς σκέψεως τοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ

Ὅπως εἶναι γνωστό, τὸ καθεστὼς τῆς 4ης Αὐγούστου μόνο φαινομενικῶς ὑπῆρξε φασιστικό. Εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, πράγματι, εἶχαν τονισθῇ οἱ -καθοριστικῆς σημασίας- διαφορές του τόσο μὲ τὸν ἰταλικὸ Φασισμὸ ὅσο καὶ μὲ τὸν γερμανικὸ Ἐθνικοσοσιαλισμό [1]· καὶ ἡ σημαντικότερη ἀπὸ αὐτὲς ὑπῆρξε τὸ ὅτι, σὲ κραυγαλέα ἀντίθεση μὲ τὸν Μουσολίνι καὶ τὸν Ἀδόλφο Χίτλερ, ὁ Μεταξᾶς προσπαθοῦσε ὄχι νὰ κινητοποιήσῃ, ἀλλὰ νὰ ἀποπολιτικοποιήσῃ τὶς λαϊκὲς μᾶζες [2]. Τὸ σύστημα μὲ τὸ ὁποῖο «συγγένευε» τὸ καθεστὼς τοῦ Μεταξᾶ ἦταν τὸ πολὺ στενὰ συνδεδεμένο μὲ τοὺς Βρεταννοὺς[3]  «Νέο Κράτος» (Estado Novo) τοῦ  Σαλαζὰρ στὴν Πορτογαλία[4]. Γιὰ αὐτὸ ἀκριβῶς καὶ ἡ ἐπίσημη ὀνομασία τοῦ καθεστῶτος τῆς 4ης Αὐγούστου ἦταν, ἀκριβῶς, «Νέον Κράτος»[5] – ὀνομασία ποὺ ἄλλωστε δόθηκε καὶ στὸ περιοδικὸ ποὺ ἐξέφραζε τὴν ἰδεολογία τοῦ Ἰ. Μεταξᾶ[6]. Καὶ βέβαια, αὐτὴ ἡ ἰδεολογικὴ ἑλληνοπορτογαλικὴ σύμπλευσις δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ ὀφείλεται σὲ βρεταννικὴ παρέμβαση. Συνέχεια





Ὑποβόσκει μία …προσχεδιασμένη καί προσυνεννοημένη ἑλληνοτουρκική σύγκρουσις;

ΑΠΟΡΡΗΤΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ από την Αμερικανική Βίβλο «πορφυρού» χρώματος:

«Τουρκία και Ελλάδα περιμένουν και σχεδιάζουν μια σύντομη σύγκρουση…» Συνέχεια





Δὲν φοβοῦνται τοὺς τουρκονταῆδες οἱ …κουμουτσᾶκοι!!!

«Η λογική του νταή της γειτονιάς δεν φοβίζει κάποιον και πρέπει αυτό να γίνει αντιληπτό στην Άγκυρα», τόνισε ο τομεάρχης Εξωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, Γιώργος Κουμουτσάκος, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό του Αθηναϊκού-Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων.
Συνέχεια





Θυσία ἡ χώρα στήν …«προστασία» τοῦ Ἰσραήλ;

Καὶ θὰ «ἐλευθερωθῶμεν» ἀπὸ τοὺς Φράγκους…
Καὶ θὰ γίνουμε ὑποτακτικοὶ τῶν ὁβριῶν…

@#[email protected]@@@$

Ἡ ἑβραϊκὴ δέσμευσις αὐτῆς τῆς περιοχῆς στέλνει ἕνα ξεκάθαρο μήνυμα πρὸς τοὺς Τούρκους (καὶ πρὸς ὅλους), πὼς τὸ Ἰσραὴλ θεωρεῖ αὐτὴν τὴν περιοχὴ δυνητικὰ δική του…

Συνέχεια





Ὑπερ-«θερμαίνονται» οἱ ἑλληνοτουρκικὲς …«ἁβρότητες»!!!

Καὶ πολὺ καλὰ ἔκαναν!!!

Συνέχεια





Φθάνοντας στὸ τέλος …περιφερειακῶν ῥόλων

Ἡ νίκη τοῦ Ἐρντογᾶν στὸ πρόσφατο δημοψήφισμα, σφραγίζει τὸ τέλος τῆς τουρκικῆς δημοκρατίας κι ἑτοιμάζει μίαν ἀναγέννηση τοῦ τουρκικοῦ ἔθνους μέσα ἀπὸ τὴν ἀλλαγὴ τῆς πορείας του.
Παράλληλα δὲ σημαίνει καὶ τὸ τέλος ἑνὸς ὁλοκλήρου περιφερειακοῦ συστήματος, ἡ κατάῤῥευσις τοῦ ὁποίου οὐσιαστικὰ κλείνει καὶ μίαν ἱστορικὴ φάση βιαίας μεταλλάξεως τῆς Ἑλλάδος.
Μίας μεταλλάξεως μὲ πολλὰ στάδια κι ἐπίπεδα, ποὺ διαφοροποίησαν τοὺς σκοποὺς καὶ τοὺς λόγους ὑπάρξεως τοῦ Ἔθνους μας, διατηρώντας μας σὲ ῥόλους περεφερειακοὺς πολλῶν ἱστορικῶν κύκλων, μὲ κέντρο ὅμως πάντα τὴν Τουρκία. Συνέχεια