Τὸ τέλος τοῦ «χθές»!

Τὸ τέλος τοῦ «χθές»!χθς Μάρω μας δήλωσε παραίτησι π τν ργασία της. 

Μάρω εναι δασκάλα κα  δν εναι κάποια πο «χει»! 

Εναι κάποια πο δν χει ΤΙΠΟΤΑ!!! 

πολύτως τίποτα! 

Ζεδ κα μνες πάρα πολ δύσκολα, δίχως θέρμανσι, μ τ πολ πολ λιγοστ πο τς φηναν ο τράπεζες κα τρπακτικ το δημοσίου. 

Δλα δή, Μάρω ποφησε τν σίγουρη δουλειά της στ δημόσιο, πο δν νοιάστηκε γι τἐὰν τ παιδί της θχ αριο τ πρωΐ στέγη κα τροφή, πο δν φοβήθηκε τ κρύο, τν βροχή,  τν έρα, τ πεζοδρόμιο, τν μοναξιά, τόλμησε κάτι πο κανένας μας δν τολμ!

Τόλμησε νφήσ, κόμη κα  τ λιγοστ πο τς διδαν κάποιαν σφάλεια, πρ κειμένου ν παραμείνλεύθερη! 

Τέτοιαν ξιοπρέπεια, τέτοιο θος, τόσην πίστη στποτέλεσμα δν χω ξανασυναντήσει στν ζωή μου

Τν θαυμάζω τν Μάρω. 

πως θαυμάζω κα  κάθε Μάρω, πώνυμη νώνυμη. 

Τος θαυμάζω διότι ατο ονθρωποι θ κάνουν σα παιτονται πρ κειμένου ν φθάσουμε λοι μας στ Τέλος! να Τέλος Τέλειον!

Ἐὰν Μάρω δήλωνε παραίτησι πρνς τους, ν εμαστε σίγουροι πς λίγοι θ καταπιάνονταν μ τν «τρέλλα» της! Πάρα πολ λίγοι! 

Σήμερα μως ατ κίνησις εναι κάτι σημαντικότατον γιλους μας!

Εναι σημάδι καρχή!

Εναι τ τέλος το «χθές»!  ρχ το τέλους το «χθές»! 

Μία μόνη Μάρω μπορε  νά φέρ τήν νοιξι τς λευθερίας;

νας κοκος μπορε  νά φέρ τήν νοιξι;

Ναί! Μία μόνον Μάρω! νας κοκος! νας Κολοκοτρώνης! 

Ναί, ατο  εναι πο θ φέρουν τν νοιξιν!

Μετ τν δημοσίευσι τς παραιτήσεώς της, δέχθηκα πάρα πολλ τηλεφωνήματα κα  μηνύματα. λα φοροσαν στν πράξι τς κοπέλας κα στ συγχαρητήρια πο τς στελναν! 

Ξέρετε ποιοί τηλεφώνησαν; Ποιοί καταπιάστηκαν μέ τό νά τήν συγχαρον;

Μόνον ατο  πο κατάλαβαν τν πράξι της! Μόνον ατοὶ  πο  συνειδητοποίησαν τν ρχή!

Θέλουμε δν θέλουμε, μπορομε δν μπορομε, ντέχουμε δν ντέχουμε, κουβαλμε μίαν Μάρω μέσα μας λοι! κριβέστερα, κουβαλμε λοι μέσα μας, ατο  τολάχιστον πο δν πωλον Πατρίδα,  μίαν Μάρω.  Μίαν Μπουμπουλίνα! Μίαν Σπαρτιάτισσα! Εναι Φύσις μας.  Δν γίνεται ν τν ρνηθομε! 

στιγμ τς Μαρίας ταν ατή! δική μου, δική σου, δική του εναι κάποια λλη! Κι ρχεται! Τν «μυρίζουμε» παντο γύρω μας! 

κείνη  μοναδικ στιγμή, πο θ μεταμορφώσ τν πλνθρωπο σρωα! 

κείνη στιγμ πο μόνον μες θντιληφθομε!

ταν χουμε τέτοιες Μαρίες νάμεσά μας, τί μπορον νά κάνουν ο  Νενέκοι καί οφιλτες; 

ταν χουμε στήν γειτονιά μας τέτοιες Μπουμπουλίνες, ποιός στρατός, ποιά στυνομία, ποιός δοσίλογος μπορε νά μς σταματήσ;

Μαρία, Μάρω μας, δωσε τ σύνθημα. 

Κάποιοι τ κατάλαβαν κα  κάποιοι κοντεύουν ν τ καταλάβουν! 

,τι κανε κοπέλα τκανε γι τν αυτόν της. Δν θέλει παδούς, κολούθους κα χειροκροτητές. Δν τς χρειάζονται! 

Θέλει Πατρίδα λεύθερη κα  θ κάν τ πάντα πρ κειμένου ν τν ποκτήσ

Ατὸ  εμαστε, κι ς μν τχουμε καταλάβει κόμη! σοι εμαστε!

Θέλουμε Πατρίδα λεύθερη κα θ φέρουμε τν Γνάποδα, πρ κειμένου ν τν κερδίσουμε! Μποιο κόστος! Μποιον πόνο! Μ  κάθε τίμημα!

Φιλονόη.

σχετικ θέματα:

Μία συγκλονιστικ παραίτησις!

νας κοκος φέρνει τν νοιξι!

(Visited 40 times, 1 visits today)




Leave a Reply