Καί πόσο νά ἀντέξῃ κάποιος;

Καί πόσο νά ἀντέξῃ κάποιος;Καί τί;
Καί πρός ποιά κατεύθυνσιν νά στραφῇ γιά νά προστατευθῇ;
Καί πόσοι εἶναι οἱ ἐχθροί; Κι ἀπό ποῦ ἔρχονται;
Καί γιατί τόσα ὅπλα;
Καί πόσοι οἱ ἐχθροί;

Τί σημασία ἔχει τό πόσοι εἶναι οἱ ἐχθροί;
Τί σημασία ἔχουν τά συμβατικά τους ὅπλα;
Τί ἀξία ἔχουν οἱ ἀριθμοί τους;
Ἀξία ἔχει μόνον ἡ ἐπίγνωσις τοὺ ποιὸς εἶσαι, τοῦ ποιὸς εἶναι ὁ δρόμος σου καὶ τοῦ ὅ,τι δὲν ὑπάρχει κάποιο ὅπλο ἱκανὸ νὰ ἀντιμετωπίσῃ μίαν συμπαντικὴ πορεία.
Ὅλες οἱ αὐτοκρατορίες τελείωσαν ἄδοξα, ἔτσι, ἀπὸ μίαν …«τυχαία» στιγμή.
Ὅλες οἱ πράξεις μας πλέον ὁδηγοῦν τὰ πάντα στὴν δική μας …«τυχαία» στιγμή.
Καὶ ἀξίζει πράγματι νὰ εἴμαστε ἐδῶ, μετά, γιὰ νὰ ξαναφτιάξουμε, σὲ ὑγιεῖς βάσεις, τὰ πάντα ποὺ ἀφοροῦν στὸν Ἄνθρωπο.
Ἀπὸ τὴν ἀρχή, μὲ σεβασμό, μὲ θαυμασμό, μὲ σύνεσιν, μὲ ἔρωτα, μὲ τὴν ἀλήθεια ὡς ὁδηγό μας.

Φιλονόη

φωτογραφία

(Visited 116 times, 1 visits today)




Leave a Reply