Ἐπιλέγω…

Ἐπιλέγω...Ἐπιλέγω πάντα τὸν καλλίτερο δρόμο…
Ἐκεῖνον ποὺ θὰ μὲ ὁδηγήσῃ σὲ ἠθικὴ ἱκανοποίησιν.
Μὰ ἡ ἠθικὴ ἱκανοποίησις, ἡ πραγματική, κι ὄχι ἡ ἐπιδερμική, ἀναφέρεται πάντα στὸ κοινὸ καλό.

Ναί, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει κοινωνία ἤ πολιτεία, θὰ μοῦ πεῖτε.
Καὶ κατ’  ἐπέκτασιν δὲν ὑπάρχει καὶ κοινὸ καλό, πλέον.

Ἴσως μὲ μίαν πρώτη ματιά, μὲ μίαν ἐπιδερμικὴ ματιά, νὰ ἀντιλαμβανόμεθα κάτι τέτοιο.
Μὰ ἡ πραγματικότης εἶναι τελείως διαφορετική.
Πάντα μέσα μας γνωρίζουμε πὼς ἡ πραγματικὴ κοινωνία τῶν Ἀνθρώπων εἶναι ἐδῶ.
Γνωρίζουμε πὼς χρέος μας καὶ σκοπός μας εἶναι νὰ τὴν φέρουμε στὸ Φῶς.
Καὶ γνωρίζουμε πὼς αὐτὸ εἶναι μόνον τὸ κοινὸ καλὸ καὶ ἡ μόνη Ἀνάγκη, ποὺ πλέον ὁδηγεῖ κάθε μας βῆμα…

Τὸ πῶς, τὸ ποῦ, τὸ πότε θὰ κινηθῆ ὁ κάθε ἕνας ἀπὸ ἐμᾶς εἶναι μία προσωπικὴ ὑπόθεσις, ποὺ δὲν χωρᾶ σὲ κατευθυντήριες γραμμές.
Εἶναι ὅμως ἀνάγκη, μονόδρομος καὶ μὴ …ἀναστρέψιμος πλέον ἡ πορεία τῆς Ἀνθρωπότητος.
Ἐμεῖς λέτε νά μποροῦμε νά ξεφύγουμε;

Φιλονόη

φωτογραφία

(Visited 32 times, 1 visits today)




Leave a Reply