Ἀπὸ τὴν μάχη γλυτώνει κάποιος…

Ἀπὸ τὴν μάχη γλυτώνει κάποιος...Όταν ο Ξέρξης έφθασε στην Άβυδο (πόλη στην ακτή του Ελλησπόντου), ανέβηκε σε μια ειδική εξέδρα για να αντικρύσει το στρατό και τα πλοία του. Καθώς στάθηκε εκεί και κοιτούσε, το θέαμα τού έφερε δάκρυα. Ο Αρτάβανος (θείος του, αδερφός του Δαρείου) τον ρώτησε γιατί συγκινήθηκε και εκείνος αποκρίθηκε: «Συλλογίστηκα ότι ο ανθρώπινος βίος είναι σύντομος και λυπήθηκα που μετά από εκατό χρόνια δεν θα υπάρχει ούτε ένας από όλους αυτούς»
(Ηροδότου, Ιστορίαι, VII 46).

 «Ο Ξέρξης δεν δάκρυσε για τα πιθανά θύματα της μάχης, για τα κουφάρια που αφήνει πίσω της κάθε σύγκρουση, αλλά για τον ίδιο το θάνατο. Από την μάχη γλυτώνει κάποιος, ποτέ όμως από την μοίρα του».
(Σχόλιο του Κ.Παπαγιώργη στο «Ζώντες και Τεθνεώτες»)

Δημήτρης Ἀλικᾶκος

(Visited 59 times, 1 visits today)




0 thoughts on “Ἀπὸ τὴν μάχη γλυτώνει κάποιος…

Leave a Reply