Θέλουμε λοιπόν ἕναν νέον Μέγα Ἀλέξανδρο;

Κι ἐγὼ τὸν θέλω… Μόνον ποὺ ἐγὼ τὸν θέλω γιὰ τελείως διαφορετικοὺς λόγους ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ τὸν θέλουν κάποιοι ἄλλοι…
Ὄχι διότι τιμῶ λιγότερο ἀπὸ τοὺς ἄλλους τὴν Ἱστορία μου, ἀλλὰ γιατὶ γνωρίζω πολὺ καλὰ τὸ τὶ σημαίνει ἕνας στρατηλάτης βεληνεκοῦς Μεγάλου Ἀλεξάνδρου. Γνωρίζω τὸν σκοπό του καὶ  γνωρίζω τὰ τιμήματα ποὺ θὰ κληθοῦν νὰ πληρώσουν ὅλοι αὐτοὶ ποὺ θὰ τὸν ἀκολουθήσουν. Γνωρίζω τὸν πόνο ποὺ θὰ ἀφήση πίσω του. Γνωρίζω τὴν δόξα ποὺ θὰ προπορεύεται τῶν βημάτων του. Γνωρίζω ὅμως ἀκόμη καὶ τὴν εὐθύνη του, ποὺ ἐὰν δὲν τὴν ἀναλάβῃ ἐξ ὁλοκλήρου, πίσω του θὰ μείνουν νέα ῥημάδια, σὰν αὐτὰ ποὺ ἄφησε ὁ προηγούμενος.
Διότι ἄφησε πολλὰ ῥημάδια πίσω του ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος. Πολλοὶ οἱ ἐπίγονοι καὶ λιγοστὲς οἱ ἱκανότητές τους, ἀναλογικῶς μὲ αὐτὲς τοῦ Ἀλεξάνδρου. Κι ἀν τὶ καλοῦ ἔσπειραν θάνατο…
Συνέχεια





Θὰ συνεχίζουμε…

Ἀπὸ παντοῦ κτυπήματα, ἧττες, ἡττοπαθεῖς, φόβος, καπελώματα, δυστυχίες.
Ἀπὸ κάθε πλευρά, ἐντὸς κι ἐκτός, νέα κρούσματα κατὰ τῆς Ἐλευθερία μας, σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα.
Ἁπὸ κάθε ὁπτική, λέει, τὸ παιχνίδι εἶναι στημένο καί, τελικῶς, χαμένο… Συνέχεια





Χρειάζεται …ὀργάνωσις γιά νά «ἀντισταθοῦμε»;

Δὲν μπορῶ νὰ μὴν συμφωνήσω μὲ τήν, τώρα πιά, «κραυγή» κάποιων συμπολιτῶν μας ποὺ ἀκόμη νοιάζονται καὶ ἀγωνίζονται γιὰ τὰ κοινά, καθαρῇ τῇ καρδίᾳ.
Οὔτε μπορῶ νὰ ἀγνοήσω τὸ γεγονὸς πὼς ὅλο καὶ περισσότεροι σήμερα ἀδιαφοροῦν γιὰ αὐτὰ τὰ κοινά, ποὺ κατήντησαν περισσότερο …θεωρητικά.
Οὔτε μπορῶ νὰ μὴν συνυπολογίσω πὼς γιὰ νὰ κινηθῇ κάποιος κατὰ τῶν μηχανισμῶν καταστολῆς του, κύριος μοχλὸς σήμερα, ἐπισήμως καὶ μὲ τὴν βούλα, πρέπει νὰ εἶναι τὸ …χρῆμα!!!
Ἁπλῶς, ὑποψιάζομαι, πὼς αὐτὸ τὸ σύμπτωμα δὲν εἶναι σημερινὸ ἀλλὰ ἀρχαιότατον. Συνέχεια





Ῥεαλισμὸς

Ἡ λέξῃ «ῥεαλισμός» εἶναι ἀκόμη μία λέξις ποὺ ὑπέστη τεραστία φθορὰ τὰ τελευταία χρόνια τῆς κρίσεως.

Ταυτίσθηκε μὲ τὸν ἐνδοτισμό, τὴν ὑποχωρητικότητα, τὴν ζητιανιά, τὴν ἀποδοχὴ τῆς ἀδυναμίας, τὴν ἀπώλεια τῆς ἀξιοπρεπείας, γιὰ τὶς ἀνάγκες τοῦ ψωμιοῦ μας κ.ο.κ. Ἀπέκτησε ἔτσι ἕνα ἀρνητικὸ πρόσημο, ἀπεχθὲς στὸν πολὺ κόσμο. Τὸ ἄκουσμά του παραπέμπει στὴν διαρκὴ ταπεινωτικὴ ὀπισθοχώρηση, «γιὰ νὰ μὴν πάθουμε χειρότερα», ὅπως λὲν καὶ οἱ μόνιμοι ἐκφραστές του. Συνέχεια





Δεσμεύοντας τὸν …«ἐθνοσωτήρα»

Τώρα ποὺ ἐδόθη τὸ μήνυμα τῆς 4ης Φεβρουαρίου 2018, εἶναι καιρὸς νὰ ἀρχίσουμε νὰ σκεφτόμαστε καὶ νὰ κάνουμε καὶ αὐτοκριτική.

Ποῦ εἶναι τὸ λάθος;

[…] Γι᾽ αὐτὸ λοιπὸν ὅταν πηγαίνῃ νὰ μιλήσῃ κάποιος, πρὶν τὸν ἀφήσετε νὰ μιλήσῃ πρέπει νὰ τὸν δεσμεύσετε πρὶν τοῦ δώσετε τὸ δικαίωμα νὰ καταχρασθῇ τοῦ χρόνου σας γιὰ νὰ σᾶς ἐξαπατήσῃ μὲ ἀνούσια λόγια καὶ κούφιες ὐποσχέσεις. Δὲν πρέπει νὰ ἔλθῃ αὐτὸς νὰ σᾶς πῇ τί θὰ κάνῃ, ἀλλὰ νὰ τοῦ πεῖτε ΕΣΕΙΣ τί θέλετε νὰ κάνῃ αὐτὸς γιὰ σᾶς, ἀλλιῶς νὰ πάῃ τὴ βόλτα του.[…]

Συνέχεια





Γιατί δέν εἴχαμε (καί) στό συλλαλητήριο τῶν Ἀθηνῶν ἐπεισόδια;

Μήπως διότι ἦταν πολύς ὁ κόσμος;
Μήπως διότι τελικῶς φοβήθηκαν τά τσιράκια τοῦ πSoros;
Ἤ μήπως στήν πραγματικότητα διότι δέν ὑπῆρξε τέτοια ἐντολή; Συνέχεια