Γκώσαμε ἀπὸ πολυπολιτισμικὴ μ@λακία

Ἐὰν οἱ πρῶτοι κάτοικοι τῆς Σκανδιναβίας, κάτι χιλιάδες χρόνια πρίν, ἦσαν μαῦροι, ὅπως ἰσχυρίζονται κάτι ἐπιστήμονες ποὺ εἴτε ἔχουν πίσσα στὰ κεφάλια ἀντὶ γιὰ μυαλό, εἴτε τοὺς πέταξαν τὰ μάτια ἔξω κάποιοι μαῦροι, γιὰ νὰ βλέπουν τὰ πράγματα σφαιρικά, τότε πῶς στήν ἐξέλιξη τῆς ἀνθρωπότητος ἐπέρασαν στό ξανθός; Εἶναι σίγουρα θαῦμα.
Συνέχεια





Γιά ποιό Σύνταγμα μιλᾶμε;

Σοβαρὰ τώρα, γιὰ ποιὸ Σύνταγμα μιλᾶμε; Βλέπω ὅτι ὅλοι ἀναφέρεσθε στὸ Σύνταγμα, ἀλλὰ πάω στοίχημα ὅτι οὐδεὶς τὸ ἔχει μελετήση. Ἔτσι; Γιατὶ ἐὰν τὸ εἴχατε μελετήση, τότε τὸ μόνο ποὺ θὰ σκεφτόσασταν εἶναι τὸ πόσο ἠλίθιοι εἴμαστε ποὺ νομίζουμε ὅτι τὸ Σύνταγμα συνετάχθη γιὰ νὰ ὑπερασπίζεται τὸν λαό. Αὐτὴν τὴν συζήτηση εἶχα πρόσφατα μὲ μία καλή μου φίλη καὶ συνεργάτιδα. Συνέχεια





Φύσει ἀριστερὸς κατὰ τὸ φύσει …βλάξ!!!

Ἤ φύσει κοντός… Ἤ φύσει λεπτός…

Αὐτὴν τὴν κουβέντα, τὸ «ἐμεῖς εἴμαστε φύσει ἀριστεροί», πρὸ ἐτῶν, μοῦ τὴν εἶπε δασκαλάκος κουκουρούκου.
Ὅταν προσεπάθησα, πνίγοντας τὴν ὀργή μου μὰ καὶ τὸ γέλιο μου, νὰ τοῦ ἐξηγήσω πὼς τὸ «φύσει» σημαίνει κάτι τελείως διαφορετικὸ ἀπὸ αὐτὸ ποὺ εὐαγγελίζετο, μὲ ἕνα ἠλίθιο χαμόγελο, γιὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν βλακώδη (μά, κυρίως, ἀνήθικο) ἀγραμματοσύνη του (ἂν καὶ δάσκαλος, κατὰ πῶς ἐδήλωνε), κατάλαβα πὼς δὲν μᾶς φταίει κάτι ἄλλο γιὰ τὰ δεινά μας, παρὰ μόνον ἡ ἀτομική μας παραίτησις ἀπὸ τὸ αὐτονόητον: τὴν αὐτογνωσία καὶ τὴν τὴν αὐτό-πεπαίδευσιν. Ὅσο περισσότερο «κλωσσᾶμε» τὸ (κατὰ τὰ δικά μας μυαλὰ) «φύσει» τὸ μόνον ποὺ ἐπιτυγχάνουμε εἶναι νὰ προσπασθοῦμε, ἐναγωνίως, νὰ ἀποκρύψουμε τὸ φύσει βλακῶδες μας καὶ τὸ φύσει ὀλίγιστόν μας καὶ τὸ φύσει ἀνεπαρκές μας. Συνέχεια





Θά ἀλλάξουμε χώρα ἤ θά ἀλλάξουμε τήν χώρα;

Τὶς προηγούμενες ἡμέρες, συζητῶντας μὲ πολλοὺς καὶ διαφορετικοὺς φίλους, τὸ ἐρώτημα τοῦ τίτλου, καταλήγαμε, ἅπαντες, σὲ ἕνα καὶ μόνον συμπέρασμα: δὲν μποροῦμε νὰ ἀλλάξουμε χώρα, διότι αὐτὸς ἐδῶ εἶναι ὁ τόπος μας καί, κατ’ ἐπέκτασιν, ὅπου κι ἐὰν εὑρεθοῦμε, ἐκτὸς τοῦ ὅτι θὰ τὸν κουβαλᾶμε διαρκῶς μέσα μας, θὰ πονᾶμε σαφῶς πολὺ περισσότερο ἀπὸ τὴν ἀπουσία μας παρὰ ἀπὸ τὴν ὑπομένουσα δυσβάστακτο παραμονή μας, ὑπὸ τὶς ὑπάρχουσες συνθῆκες. Κι ἀκριβῶς αὐτὸς ὁ πόνος ποὺ μᾶς πνίγει εἶναι τόσο βαθύς, ποὺ ἐξ Ἀνάγκης ἀρχίζουμε ὅλοι μας νὰ σκεπτόμεθα, δειλά-δειλά, πὼς ἔφθασε ἡ στιγμὴ νὰ ἀλλάξουμε τὴν ἰδίαν τὴν χώρα, ἐκ βάθρων καὶ διὰ παντός.

Μά πῶς ὅμως ἀλλάζει μία χώρα; Καί, ἐπὶ τῆς οὐσίας, πῶς ἀπαλλασσόμεθα ἀπό τούς γνωστούς ὡς βενιζελικούς ἀπογόνους σήμερα, πού ἁπλῶς εἶναι οἱ ἴδιοι προαιώνιοι δυνάστες μας μέ ἄλλα ὀνοματάκια;

Συνέχεια





Δὲν συναλλάσσεσαι μὲ ἀπατεῶνες ἐλπίζοντας σὲ …καλὲς συμφωνίες!!!

Ἡ συμφωνία τῶν Πρεσπῶν στὴν Βουλή!!!

Ὑπερψηφίσθηκε στὴν Βουλὴ τελικῶς ἡ λεγομένη καὶ «Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν». Δὲν πρόκειται νὰ ἀναφερθῶ στὰ ἐπὶ μέρους σημεῖα τῆς Συμφωνίας ἢ ποιοὶ εἶναι οἱ ἐνδεχόμενοι κίνδυνοι στὸ μέλλον μετὰ τὴν κύρωση αὐτῆς. Συνέχεια





Θά φτιάξουμε, πρωτοφανῶς, ὀμελέτα δίχως νὰ …σπάσουμε αὐγά!!!

Ὡς γνωστὸν ἡ ὀμελέτα, γιὰ νὰ γίνῃ, ἀπαιτεῖται νὰ σπάσουν αὐγά.
Ἐμεῖς, κατὰ πῶς ἀντιλαμβάνομαι, πάντα κρίνοντας ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος, θέλουμε καὶ τὴν ὀμελέτα ὁλοκληρωμένη μὰ καὶ τὰ αὐγὰ …ἄσπαστα!!!
Κι ἔτσι, πηγαίνουμε, λέει, στὰ συλλαλητήρια, γιὰ νὰ δηλώσουμε παρουσία, ἀλλὰ οὐδέποτε ἀποφασισμένοι γιὰ νὰ διεκδικήσουμε καὶ νὰ κερδίσουμε αὐτὸ πού, μὲ τὰ λόγια, ὑποτίθεται πὼς ἀξιώνουμε.
Κι ἔτσι, ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὰ πρόσφατα γεγονότα, αὐτὸς ποὺ εἶναι ἀποφασισμένος νὰ …«σπάσῃ αὐγὰ» γίνεται αὐτομάτως προβοκάτωρ καὶ δολιοφθορεύς, ἀν τὶ νὰ σπεύσουμε νὰ σταθοῦμε δίπλα του καὶ νὰ ἀλλάξουμε τὰ φῶτα στοὺς πραιτωριανούς, ποὺ προστατεύουν τὰ …«αὐγὰ» ὡς παιδιά τους.

Κυττᾶμε λοιπὸν ἐξ ἀποστάσεως αὐτοὺς ποὺ προστατεύουν τὰ …«αὐγά», τὰ προσέχουμε κι ἐμεῖς, μὲ τὸν τρόπο μας, πάντα ἐξ ἀποστάσεως, φροντίζοντας φυσικὰ ἰδιαιτέρως γιὰ νὰ μὴν σπάσουν, ἀλλὰ φωνάζουμε ἐπὶ πλέον γιὰ τὴν …«ὀμελέτα» ποὺ καθυστερεῖ νὰ ἔλθῃ καὶ ποὺ ἐννοεῖται τελικῶς πὼς οὐδέποτε θὰ φθάσῃ… Συνέχεια