Ἱστορίες ποὺ δὲν εἰπώθησαν ἀπὸ τὰ …παρασκήνια τοῦ «Πολυτεχνείου»

Τὴν νύκτα στὶς 14 Νοεμβρίου 1973, ὁ Ἰσραηλινὸς στρατηγὸς Μωσὲ Νταγιᾶν ἔφθασε στὴν Ἀθήνα.
Ἐγκατεστάθη στὸ σπίτι τοῦ γαμβροῦ τοῦ Δημητρίου Ἰωαννίδου, τοῦ ἰατροῦ Ἀλαζράκη.
Ἀπὸ ἐκεῖ ἔστειλε μήνυμα στὸν Ἰωαννίδη νὰ εἶναι ἕτοιμος: «ἡ ὥρα ἔφθασε. Ὅλα εἶναι ἕτοιμα».

Τὴν ἑπομένη 15 Νοεμβρίου, τὸ γιῶτ «Ἀπόλλων», ἰδιοκτησίας τῆς ἐταιρείας ΟΤC, ἡ ὁποία τότε ἦταν ἰδιοκτησίας τῆς CIA, ἔφθασε στὸν Πειραιά.
Τὸ γιῶτ πρὶν τὴν μετατροπή του, ἦταν μονάδα τοῦ βρεταννικοῦ πολεμικοῦ ναυτικοῦ .
Ἦταν ἐξοπλισμένο μὲ πανίσχυρο ἀσύρματο, τέλεια ἐργαστήρια καὶ ἀναριθμήτους φακέλλους.
Εἴκοσι κομάντος συνεπλήρωναν τὸ εἰδικὸ πλήρωμα τοῦ σκάφους.
Συνέχεια





Λεβέντες τῆς ΕΟΚΑ ἐξολοθρεύουν τοὺς …ἀνθρωποκυνηγούς τους!!!

Στὶς 28 Σεπτεμβρίου 1956, ἔπεσαν νεκροὶ Βρεταννοὶ ἀνθρωποκυνηγοὶ ἀπὸ πυρὰ τῆς Ε.Ο.Κ.Ά, στὴν ὁδὸ Λήδρας.
Τρεῖς Βρεταννοὶ κατέφθασαν ἀπὸ τὴν Κένυα καὶ αὐτοεπαινοῦντο πὼς εἶχαν διαλύση τοὺς «Μάου-Μάου» στὴν Ἀφρικανικὴ ἀποικία. Κάτι ἀνάλογο ἐδήλωναν πὼς θὰ ἔπρατταν καὶ γιὰ τὴν Ε.Ο.Κ.Α. Ἔλεγαν ὅτι ἦλθαν μὲ σκοπὸ «νὰ πιάσουν τὸν Γρίβα καὶ νὰ διαλύσουν τὴν Ε.Ο.Κ.Ά, σὰν ἕνα κομμάτι χαρτί». Κάτι ποὺ οὐδέποτε ὄμως ὑλοποίησαν, καθὼς τρία παλληκάρια μόλις 19 ἐτῶν ἐστάθηκαν ἐμπόδιο στὰ σχέδια τους.
Ἕνας ἐξ αὐτῶν ἦταν ὁ Ἄθως Πετρίδης, γνωστὸς στοὺς Βρεταννοὺς ὡς «Smiling Killer», ὁ ἄλλος ἦταν ὁ Ἄντη Τσεριώτης, ἐνᾦ ὁ Νῖκος Σαμψῶν διηύθυνε τὴν ἐπιχείρηση.

Συνέχεια





Θυσίες ἀποσιωποιημένες στὸ «ἠθικὸ πλεονέκτημα τῆς ἀριστερᾶς»

Ἀπὸ τὴν Αὔρα Ζωνόρου Ἀλεξανδρῆ τὸ παρακάτω:

Σὰν σήμερα, τὸ 1948, δολοφονοῦν τὴν Ἑλένη Γκατζογιάννη οἱ κομμουνιστές, ὅταν προσεπάθησε νὰ φυγαδεύσῃ τὰ παιδιά της, ἀπὸ τὸ χωριό της στὴν Θεσπρωτία, γιὰ νὰ ἀποφύγουν τὸ παιδομάζωμα τῶν κομμουνιστῶν.

Συνέχεια





Ἀποκαλύψεις γιὰ τὸ πραξικόπημα τῆς Κύπρου

Ἀποκαλύψεις γιὰ τὸ πραξικόπημα τῆς 15ης Ἰουλίου 1974 ἀπὸ τὸν Ἀνδρέα Κανίκλη:

  • 1ον. Ὁ Νίκος Σαμψῶν οὐδέποτε ὑπῆρξε μέλος τῆς ΕΟΚΑ Β’. Συνέχεια




Βιβλιοσχολιάζοντας τὸν Πελοποννησιακὸ Πόλεμο (Θουκυδίδης)

Μία, ἰδιαιτέρως σοβαρὴ λεπτομέρεια, ἀναφορικῶς μὲ τὰ ὅσα γνωρίζουμε γιὰ τὴν Ἱστορία μας, εἶναι ἡ ἔννοια τῆς φυλῆς. Ὅλοι μας θεωροῦμε πὼς ὁ Πελοποννησιακὸς Πόλεμος ἦταν ἐμφύλιος πόλεμος, ἀλλᾶ μᾶλλον, ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ νοοῦμε λάθος τὶς γλωσσικὲς ἔννοιες, κάτι τέτοιο δὲν ἴσχυε. Ὀπωσδήποτε ὑπῆρξαν καὶ ἐμφύλιοι, κατὰ τὴν διάρκεια τῶν τότε πολεμικῶν ἐπεισοδίων, ἀλλὰ ἦσαν ἀπολύτως τοπικοὶ καὶ οὐδόλως θὰ μποροῦσαν νὰ χαρακτηρίσουν γενικῶς τὸν ἐν λόγῳ πόλεμο ὡς ἐμφύλιο. Συνέχεια





Γιατί ἀπεφασίσθη τό κομμάτιασμα τῆς Ὑπατίας;

Γιατί οἱ φανατισμένοι Παραβολάνοι ἐπέλεξαν νά κατακομματιάσουν τήν Ὑπατία; Συνέχεια