Δυϊκὸς καὶ πληθικὸς ἀριθμός

Δυϊκὸς καὶ πληθικὸς ἀριθμός

Ἀπαγορεύεται ἡ ἀναδημοσίευσις τῶν κειμένων τοῦ κυρίου Μιχαὴλ Ἀλεξανδρῆ δίχως ἀναφορὰ τῆς πηγῆς, τοῦ ὀνόματός του καὶ τοῦ ἐπαγγέλματός του ὡς ἔχει!!!
Παρακαλῶ πολὺ σεβαστεῖτε το…
Εὐχαριστῶ.

Φιλονόη

(τοῦ Μιχαὴλ Ἀλεξανδρῆ)

Α. ΧΡΗΣΙΣ ΤΟΥ ΔΥΪΚΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ:     Παραλείπων τὸ γραμματικὸν μέρος, περὶ τοῦ ὁποίου πᾶς ἐνδιαφερόμενος δύναται νὰ ἀνατρέξῃ εἰς μίαν Γραμματικὴν τῆς ἀρχαίας Ἑλληνικῆς καὶ νὰ γνωρίσῃ τὸ τυπικὸν τούτου, περιορίζομαι ἐν τῆι χρήσει ἀπὸ τοῦ Ὁμήρου καὶ ἐντεῦθεν, ἐπισημαίνων ὅτι ἡ ἀνάπτυξις καὶ ἡ χρῆσις τοῦ δυϊκοῦ εἶναι προγενεστέρα τοῦ Ὁμήρου:

  1. Ὑπάρχουν μερικὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα ἐκ φύσεως ἀποτελοῦν ζεῦγος. Τοιαῦτα εἶναι κυρίως μέλη καὶ ὄργανα τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος: χεῖρες, πόδες, σκέλη, μηροί, νεφροί, ὀφθαλμοί, ὦτα. Ἐκ τῆς χρείας πρὸς ἐπακριβῆ ἐκφορὰν τοιούτων ζευγῶν παρήχθησαν γραμματικοὶ τύποι πάντων τῶν κλιτῶν μερῶν τοῦ λόγου μετὰ ἰδιαιτέρων καταλήξεων, εἰς μὲν τὰ πτωτικὰ ὁμοίων εἰς τὴν γενικὴν καὶ δοτικὴν καὶ ὁμοίων εἰς τὰς ἄλλας τρεῖς πτώσεις, εἰς δὲ τὸ ρῆμα μόνον διὰ τὸ δεύτερον καὶ τρίτον πρόσωπον (ὡς Συνέχεια




Μαθαίνοντας μόνοι μας Ἀρχαία Ἑλληνικὰ

Μαθαίνοντας μόνοι μας Ἀρχαία Ἑλληνικὰ

Ὅποιος θέλῃ νὰ μάθῃ Ἀρχαῖα Ἑλληνικὰ ἐκ τοῦ μηδενός καὶ ἄνευ διδασκάλου, ἂς κάνῃ τὸ ἑξῆς:

Νὰ πάρῃ τὸ ἔργο τοῦ Πλάτωνος «Κρατῦλος» καὶ κάθε βράδυ ποὺ θὰ ξαπλώνῃ νὰ διαβάζῃ μεγαλόφωνα τὸ ἀρχαῖο κείμενο ἐπὶ μία ὥρα, καὶ ἂς μὴ καταλαβαίνῃ τίποτα.

Μετὰ νὰ κοιμᾷται ἀμέσως χωρὶς νὰ κάνῃ κάτι ἄλλο ἐνδιάμεσα. Συνέχεια





Ζῶντα καὶ νεκρὰ γλωσσικὰ στοιχεία

Ἀπὸ τοῦ Κοραῆ μέχρι σήμερον δὲν ἔπαυσεν ἡ ἐκφραστικὴ δύναμις τῆς γραπτῆς γλώσσης νὰ ὀλιγοστεύῃ κατ’ ἀκριβῆ ἀναλογίαν τοῦ ποσοῦ τῆς ἀντικαταστάσεως τῶν ζώντων διὰ νεκρῶν στοιχείων.

Συνέχεια





Γάττα

Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ἡμέρας τῶν ζῴων…

Συνέχεια





Λέγοντας «Κύπρος» νὰ ξέρουμε τὶ ἐννοοῦμε (β)

Κύπρος:
Ἡ Νῆσος τῆς Ἀφροδίτης, τῆς θεᾶς τοῦ Ἔρωτος, Ἴδιον (ἰδιότης, γνώρισμα) τῆς ὁποίας εἶναι νὰ πρός-πορίζῃ τὴν κύησιν (ἐν – κυμοσύνη)!!! Συνέχεια





Βοηθῶντας (πραγματικὰ) ἕνα παιδὶ νὰ μάθῃ ἀρχαῖα ἐλληνικὰ

Δὲν βοηθᾶς ἕνα παιδὶ νὰ μάθῃ Ἀρχαῖα παριστάνοντας τὸ φιλαράκι του —ὅταν καταριέσθε ἀπὸ κοινοῦ, ὑπουργούς, δασκάλους, ἐκπαιδευτικὸ σύστημα, τοὺς ἀρχαίους καὶ τοὺς ἄλλους. Οὔτε ὅταν σιγοντάρῃς τὴν γνώμη του, ὅτι εἶναι νεκρά, ἄχρηστος γλῶσσα. Οὔτε κάνεις κάτι ὑπαγορεύοντας τὸ ἀντίθετο: ὅτι τὰ Ἀρχαῖα εἶναι μία σπουδαία γλῶσσα ποὺ ὀφείλει, εἶναι χρέος του νὰ ἀγαπήσῃ.

Συνέχεια