Θεωρίες …θεωρῶ!!!

(Ἢ καὶ θωρῶ-περίπου-βλέπω τὶς θεωρίες…!!!)

 

Θεωρῶ ἢ θωρῶ ἢ θέω(-ρῶ) σημαίνει πὼς ἔχω γενικὴ εἰκόνα ἑνὸς θέματος καί, κατ’ ἐπέκτασιν, ἰσχυρὲς γνωσιακὲς βάσεις. 

Θεωρῶ:
βλέπω, παρατηρῶ, θεῶμαι, κυττάζω.

Συνέχεια





Ἱερό μας χρέος καὶ ἡ γλωσσικὴ ἀλήθεια

Μαθήματα ἑλληνικῆς γλώσσης.

Δὲν εἶναι λίγες οἱ φορὲς ποὺυ ἐπικαλοῦμαι τὴν ῥήση τοῦ φιλοσόφου Ἀντισθένους : «ἀρχὴ σοφίας ἡ τῶν ὀνομάτων ἐπίσκεψις».

Αὐτὴν τὴν φορά, στὸ στόχαστρο εἶναι ἡ λέξις «ἑωσφόρος». Ἡ λέξις αὐτή, εἶναι σύνθετος ἐκ τῶν «ἕως» καὶ τὸ «φέρω». Ἀποδίδεται δὲ ὡς: «ὁ φέρων τὸ ἐώς», δηλαδὴ ἐκεῖνος ποὺ φέρνει τὸ πρωινὸ φῶς τῆς αὐγῆς, καθὼς «ἕως» δὲν εἶναι ἁπλῶς τὸ φῶς, ἀλλὰ τὸ πρωινὸ φῶς τῆς αὐγῆς. Ὡς προσωνύμιον, ἀποδίδεται στὸν ἱερὸ Ἀπόλλωνα, λόγῳ τοῦ ὅτι εἶναι ἐκεῖνος ποὺ ἐλέγχει τὸν ἤλιο. Συνέχεια





Λέγοντας «Κύπρος» νὰ ξέρουμε τὶ ἐννοοῦμε

Ἡ ἐτυμολογία τῆς λέξεως «Κύπρος»

«Ἡ Κύπρος ὀνομάσθηκε μὲ τὸ ὄνομα αὐτό, διότι εἶναι τὸ νησὶ τῆς Ἀφροδίτης, ἴδιον τῆς ὁποίας εἶναι νὰ πορίζῃ, νὰ προσπορίζῃ ποὺ λέμε σήμερα, νὰ προμηθεύῃ τὴν κύησι, τὴν ἐγκυμοσύνη, μέσῳ τῆς ἐρωτικῆς ἐπαφῆς.

Συνέχεια





Διὰ τὸ ἀπαραίτητον τοῦ …necessary!!!

Necessary  = ἀπαραίτητον, ἐκ τοῦ στερητικοῦ προθέματος νῆ (νῆ-νεμία) καὶ τοῦ ῥήματος χηδέω, ἐκ τοῦ χάζω (=ἀποστερῶ).

Συνέχεια





Θὰ σοῦ …’ξηγήσω τὸ ὄνειρο…

Θὰ σοῦ ...'ξηγήσω τὸ ὄνειρο...

Μιὰ φράσις τῆς καθομιλουμένης ποὺ τὴν λέμε προειδοποιητικά: «θὰ σοῦ τὸ ξηγήσω ἐγὼ τ’ ὄνειρο..».
Γιατί ὅμως αὐτή ἡ φράσις νά ἠχῇ ἀπειλητικά;
Ἄς σκεφθοῦμε ἀπὸ ποῦ μπορεῖ νὰ προέρχεται… Συνέχεια





Δημοπρατεῖται σπανιότατον νόμισμα, τὸ ὁποῖον ΔΕΝ θέλει νὰ γνωρίζῃ τὸ ὑπουργεῖον Πολιτισμοῦ!

Ἄγνωστες πληροφορίες ἀπὸ ἕνα νόμισμα γιὰ τὸ ὁποῖο ἀδιαφορεῖ τὸ ὑπουργείο Πολιτισμοῦ…
Στὸν ἀρχαῖο Ὀπούντα Λοκρίδος καλλιεργοῦσαν… καλαμπόκι καὶ γνώριζαν τὰ μαργαριτάρια…
Γράγει ὁ συγγραφέας κ. Γ. Λεκάκη…Δημοπρατεῖται σπανιότατον νόμισμα, τὸ ὁποῖον ΔΕΝ θέλει νὰ γνωρίζῃ τὸ ὑπουργεῖον Πολιτισμοῦ!1

Ἕνα ἀσημένιο νόμισμα τοῦ Ὀποῦντος τῆς Λοκρίδος στὴν Φθιώτιδα (στατήρ, βάρους 12,19 γραμμαρίων καὶ διαμέτρου 23,5 χιλιοστῶν, τοῦ 360-338 π.Χ.), κρύβει πολλὰ μυστικά…
Τὸ νόμισμα ἀναγράφει σαφῶς «ΟΠΟΝΤΙΩΝ» καὶ στὴν ἄλλη ὄψι του εἰκονίζει τὸν Αἴαντα τὸν Λοκρό, γυμνό, ἀλλὰ μὲ κράάος, σπαθὶ καὶ ἀσπίδα, διακεκοσμημένη μὲ ἔναν γρύπα… Στὰ πόδια του ὑπάρχει ἕνα σπασμένο δόρυ… Συνέχεια