Ὅσον διὰ τὴν γλῶσσαν…

«….
»Ὅσον διά τήν γλῶσσαν, μὴνν πολυσκοτίζεσαι. Ἐπέρασεν ἤδη ἕνας αἰὼν καὶ πλέον ὁποὺ σπαράσσεται τὸ ἔθνος μὲ αὐτὸ τὸ ζήτημα, χωρὶς νὰ κατορθώσῃ νὰ τὸ λύσῃ.
Εἶσαι βέβαιος τάχα ὅτι μετά μίαν δεκαετίαν θά ἐξακολουθῆ νά ἐπικρατῇ ἡ ἰδία γλῶσσα, ἡ ὁποία φαίνεται σήμερον ἐπικρατοῦσα;
Εἶναι πεπρωμένον κάθε ἑλληνικὴ γενεὰ νὰ πλάττῃ καὶ ἰδικήν της γλῶσσαν, ἕως ὅτου
Συνέχεια




Μαθήματα Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν (17ον)

Μαθήματα Ἀρχαίων ἙλληνικῶνΜΑΘΗΜΑ 17ον

Στὸ προηγούμενο μάθημα εἲδαμε τοὺς ἀρχικοὺς χρόνους τοῦ «λύω» καὶ πῶς κλίνονται. Ἐπίσης εἲδαμε πῶς σχηματίζουν τοὺς ἀρχικοὺς χρόνους τὰ ὁμαλὰ ῥήματα.

Σήμερα θὰ ἀναφερθοῦμε στὰ ἀπαρέμφατα τῶν ῥημάτων (τῆς ἐνεργητικῆς φωνῆς).

Τὰ ἀπαρέμφατα δὲν κλίνονται.

Συνέχεια





Ἡ νοηματικὴ ἀκρίβεια τοῦ πολυτονικοῦ.

Ἡ νοηματικὴ ἀκρίβεια τοῦ πολυτονικοῦ.Ἰωάννης Ταχόπουλος – Ἡ νοηματικὴ ἀκρίβεια τοῦ πολυτονικοῦ.
Ἐλευθεροτυπία, 23-11-2005

Ἐπιχειρήματα

1) ἀνιστόρητα («πολυτονικό=καθαρεύουσα»),
2) τῶν ὀκνηρῶν («τὰ παιδάκια δυσκολεύονται μὲ τόσους κανόνες!»), ποὺ πανεύκολα μαθαίνουν ὀνόματα χιλιάδων ποδοσφαιριστῶν καὶ μουσικῶν,
3) τῶν ἐμπόρων (τὸ μονοτονικὸ προώθησαν οἱ μεγαλοεκδότες καὶ οἱ ἑταιρεῖες Η/Υ γιὰ τὴν κονόμα, ἀφοῦ τὸ ῾80 δὲν ὑπῆρχαν πολυτονικοὶ ἐπεξεργαστὲς κειμένου) καὶ οἱ «προοδευτικὲς» εἰρωνεῖες τοῦ κ. Καρζῆ δὲν λὲν κάτι ὑπὲρ τοῦ μονοτονικοῦ. Συνέχεια





Μαθήματα Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν (16ον)

Μαθήματα Ἀρχαίων ἙλληνικῶνΜΑΘΗΜΑ 16ον

(Νὰ σᾶς τονίσῳ ὃτι σκοπός μας εἶναι νὰ ἀναγνωρίζουμε τοὺς λεκτικοὺς τύπους ποὺ θὰ βρίσκουμε στὰ ἀρχαῖα κείμενα ὃταν θὰ τὰ ἀποδίδουμε στὴν νεοελληνική.)

Ἂς ξαναδοῦμε τοὺς ἀρχικοὺς χρόνους τοῦ ῥήματος «λύω». Συνέχεια





Ἀφοσίωσις…

Ἀφοσίωσις...Εἶναι μία κατάστασις στὴν ὁποίαν γιὰ νὰ εἰσέλθουμε χρειάζεται …ἀφοσίωσις σὲ ἕναν στόχο.
Ἕναν δικό μας στόχο.
Ἕναν στόχο ποὺ ἐμεῖς ἐπιλέξαμε, κτίσαμε μέσα στὴν φαντασία μας καὶ κατόπιν, ἀφοσιωμένοι, ἐργαζόμεθα γιὰ νὰ τὸν κατακτήσουμε. Συνέχεια





Μαθήματα Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν (15ον)

Μαθήματα Ἀρχαίων ἙλληνικῶνΜΑΘΗΜΑ 15ον

Περὶ ῥημάτων ὁ λόγος σήμερα φίλοι μου.
Ὁ βασιλεὺς τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης εἶναι ἀδιαμφισβήτητα τὸ Ῥῆμα.

Ἡ γλῶσσα μας ξεκινᾶ νὰ δημιουργῆται ἀπὸ μονοσύλλαβα ῥήματα, κάποια ἐκ τῶν ὁποίων εἶναι ἠχοποίητα, καὶ μᾶς διασώζει ὁ Φιλόξενος ὁ Γραμματικός, ποὺ ἒζησε τὸν 2ον π. Χ. αἰῶνα.

 

Ἀναφέρω μερικὰ παραδείγματα: τὸ ῥῆμα «μάω-μῶ», ποὺ σημαίνει «ἐπιζητῶ, ἐπιθυμῶ σφοδρῶς», ἠχοποίητο διότι ἓνα μωρό, τὸ πρῶτο ποὺ «ζητάει» εἶναι τὸ «μαμ», τόν «μα-στό»…

Συνέχεια