Μεσολόγγι. Μιὰ φούχτα χῶμα νὰ κρατῷ καὶ νὰ σωθῷ μ᾿ ἐκεῖνο…

«Μιὰ φούχτα χῶμα νὰ κρατῷ καὶ νὰ σωθῷ μ᾿ ἐκεῖνο…» Ἐλεύθεροι Πολιορκημένοι, Σολωμός Διονύσιος, ΣΧΕΔΙΑΣΜΑ Β’, ΧΙΙΙ,6

«Μιὰ φούχτα χῶμα νὰ κρατῷ καὶ νὰ σωθῷ μ᾿ ἐκεῖνο…»
Ἐλεύθεροι Πολιορκημένοι, Σολωμός Διονύσιος, ΣΧΕΔΙΑΣΜΑ Β’, ΧΙΙΙ,6

 

Ἐλεύθεροι Πολιορκημένοι, Σολωμός Διονύσιος, ΣΧΕΔΙΑΣΜΑ Β’, ΧΙΙΙ,6

***

     Ποιός εἶναι ἰκανὸς νὰ περιγράψῃ τὶς στιγμὲς ἐκεῖνες τοῦ σπαρακτικοῦ μεσονύκτιου ἀποχαιρετισμοῦ, ὅταν οἱ Μεσολογγίτες καὶ οἱ Μεσολογγίτισσες χωρίσθηκαν ἀπὸ τοὺς ἀγαπημένους καὶ τοὺς ἀσθενεῖς, ἔδωσαν τὸν τελευταῖον ἀσπασμόν καὶ κατευθύνθηκαν πρὸς τὰ τέσσερα ξύλινα γεφύρια· τὰ γυναικόπαιδα χωριστὰ πρὸς τὸ τελευταῖο πρὸς τὴν θάλασσα γεφύρι ὡς «ἀπέχον περισσότερον τῶν προμαχώνων» τοῦ ἐχθροῦ; Ἀλλὰ οἱ περισσότερες γυναῖκες φοροῦσαν φουστανέλλα καὶ ἦταν ζωσμένες τὴν σπάθη, ἔτοιμες πρὸς τὴν ἔσχατη πάλη· καὶ τὰ παιδιὰ ἐκεῖνα, τὰ παιδιὰ ἔπαιρναν μαχαίρια καὶ πιστόλια μακρύτερα τῶν χεριῶν τους…

     Ποιὸς μπορεῖ νὰ περιγράψῃ τὴν ἀνυπομονησία τῶν ἀντρῶν ἐκείνων ποὺ θὰ ὀρμοῦσαν πρῶτοι στὴν Ἔξοδο, νὰ περιμένουν πλαγιασμένοι κατὰ γῆς, νὰ περιμένουν τὸ σημάδι ὅτι χτυπήθηκε ὄπισθεν ὁ ἐχθρὸς, καὶ μὴ ἀντέχοντας ἄλλο τὴν ἀναμονή νὰ ὡρμοῦν φωνάζοντας «Ἐμπρός!»… Ὁ Νότης Μπότσαρης πρὸς τὰ δεξιά, Ὁ Μακρῆς πρὸς τ΄ἀριστερὰ καὶ ὁ Κίτσος Τζαβέλλας στὸ μέσο, ὅλοι πνέοντες ἐκδίκηση, χωρὶς νὰ ὑποπτεύονται ποιὰ ἐνέδρα τοὺς περίμενε…

Συνέχεια





Γιὰ τοὺς Κολοκοτρωναίους ἡ κλεφτουριὰ ἦταν σύμπτωμα Λεβεντιᾶς!

Σήμερα ξεκινῶ κάποιες ἀναδημοσιεύσεις, ἀναφορικῶς μὲ κείμενα ποὺ εἶχα γράψει, ὅταν ὁ «πολὺς» Βερέμης, μαζὺ μὲ τὸν Τ(σ)ατσόπουλό του, μᾶς ἄλλαζαν τὰ φῶτα στὴν παραπληροφόρησιν, μέσῳ τῆς «ἱστορικῆς» τους σειρᾶς στὸν ΣΚΑΙ.
Ξέρετε, αὐτῆς τῆς σειρᾶς ποὺ χρηματοδότησε ἡ (πρώην) Ἐθνικὴ τράπεζα τῆς Ἑλλάδος καὶ μᾶς ἄλλαξε τὰ …φῶτα στὶς ἱστορικὲς ἀλλοιώσεις.
Αὐτῆς τῆς ἰδίας σειρᾶς ποὺ ἐπάσχιζε μὲ κάθε δυνατὸν τρόπο νὰ μᾶς καταστρέψῃ τὴν συλλογικὴ μνήμη, ὄχι διότι τοὺς ἔπιασε ὅλους αὐτοὺς κόψιμο μὲ τὴν δική μας ἱστορικὴ ἀντιληπτικότητα, ἀλλὰ γιατὶ ὄφειλαν, κατὰ πῶς ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὰ τεκταινόμενα, νὰ μᾶς ἀποδομήσουν ὅ,τι ἱερὸ καὶ ὅσιο διατηρούσαμε ζωντανὸ μέσα μας. Κι ὡς γνωστὸν ὁ βερέμης τοῦ ΕΛΙΑΜΕΠ (καθὼς καὶ ὅλο τὸ ΕΛΙΑΜΕΠ) οὐδέποτε ἀνησύχησε γιὰ τὶς συνειδήσεις μας, παρὰ μόνον γιὰ νὰ ὁλοκληρωθῇ τὸ πρόγραμμα διαλύσεως τῆς χώρας, κατ’ ἐντολὴν τῶν ὁποίων ἐγκεφάλων τοῦ (κάθε) ΕΛΙΑΜΕΠ καὶ τῆς κάθε Μ.Κ.Ο. ποὺ δρᾶ ἀναλόγως. Συνέχεια





Χαρίζονται οἱ ἥρωες;

Μίαν νύκτα ξημερώματα μὲ 7-8 μποφόρ, τρεῖς τύποι ποὺ δὲν εἶχαν τὶ νὰ κάνουν, εἶπαν ὁ ἔνας στὸν ἄλλον: «Ῥέ ἐσεῖς… Δέν πᾶμε νά κάνουμε μάιν βόλτα μέ τό ἐλικόπτερο ἐπάνω ἀπό τά Ἴμια;»
Καὶ ἔπεσαν! Συνέχεια





Θυσία Σιαλμᾶ

18 Ἰουνίου 1992…

Ὁ Ὑποσμηναγὸς Νῖκος Σιαλμᾶς ἐκλήθῃ ἐκεῖνο πρωϊνό, μὲ τὸ Mirage F-1CG, «δευτέρας γενεᾶς», νὰ ἀναχαιτήσῃ τὸ ὁλοκαίνουργιο τότε ἀπόκτημα «τρίτης γενεᾶς», τῆς τουρκικῆς ἀεροπορίας, τὸ F-16C.

Συνέχεια





Θυσία Κουκκίδου

Ἡ Θυσία τοῦ Ἥρωος Κουκκίδου

Ὁ Κυριάκος Γιαννακόπουλος, παιδὶ ἀκόμη, πουλοῦσε τσιγάρα στὴν Πλάκα, γεννημένος πρὶν ἀπὸ ἔνδεκα χρόνια στὸ Θησεῖο. Ἔτυχε τὴν στιγμὴ τῆς Θυσίας νὰ στρέψῃ τὸ βλέμμα του πρὸς τὴν Ἀκρόπολη:  Συνέχεια





Ἡ μεγάλη ἔξοδος ποὺ ξεκίνησε στὶς 10 Ἀπριλίου 1826!

Ἡ μεγάλη Ἔξοδος!
Ἡ μεγάλη στάσις τῆς ἱστορίας τῆς Ἀνθρωπότητος γιὰ νὰ λάβῃ μαθήματα ἡρωϊσμοῦ, αὐτοθυσίας, ἀγώνων!
Ὁ πολιορκημένος, ἄν καὶ προδομένος, κατάφερε καὶ πέρασε…. Ὄχι σύσσωμος…  Δυστυχῶς…
Ἀλλὰ σίγουρα διεσώθησαν ἀρκετοὶ πολεμιστὲς γιὰ νὰ ἐξακολουθήσουν τὸν ἀγῶνα τῆς Ἐλευθερίας.
Ἕναν ἀγῶνα ποὺ οὐδέποτε τελείωσε…
Οὐδέποτε ἔπαψε…
Μᾶς παραπλανοῦσαν τόσους χρόνους, μὲ λόγια, μὲ μύθους, μὲ ὑποσχέσεις…
Μὰ ἐπὶ τέλους ἀρχίζουν νὰ πέφτουν οἱ μάσκες…
Συνέχεια