Ὁ ἐχθρὸς εἶναι ἡ (ἑκάστοτε) κυβέρνησις

Οἱ παρἀνομες κυβερνήσεις τῶν τελευταίων ἐτῶν μιλοῦν καὶ ἀσχολῶνται συνεχῶς καὶ ἀδιαλείπτως μὲ τὸ προσφυγικὸ καὶ τὴν προσφυγικὴ κρίση. Ἐκτὸς τοῦ γεγονότος ὅτι δὲν ὑπάρχει προσφυγικὸ ἀλλὰ μόνο λαθρομεταναστευτικό, πρόκειται γιὰ προδοσία καὶ ἐπικοισμὸ τῆς Ἑλλάδος, μὲ σκοπὸ τὴν ἀντικατάσταση τοῦ πληθυσμοῦ, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζουν καὶ ἐντείνουν οἱ παράνομες καὶ μὴ πλειοψηφικὲς κυβερνήσεις, εἰδικὰ ἡ προηγουμένη, καθὼς φυσικὰ καὶ ἡ σημερινὴ κυβέρνησις.
Συνέχεια





Ὑπάρχει ἄλλη κυβέρνησις τόσο ὑπέρ-εὐαίσθητος γιά τό …«κλίμα»;

Εἶναι φανερὸ ὅτι τὸ παλληκάρι εἶναι στὰ βήματα τοῦ Γιωργάκη Παπαντρέα.
Ἔχει τὴν ἐντύπωση, ὅτι ζεῖ κάπου ἀνάμεσα στὴν Γερμανία καὶ τὴν Δανία καὶ εἶναι ἐπὶ κεφαλῆς μίας χώρας 60 ἑκατομμυρίων μὲ ἐθνικὸ προϊὸν δύο (2) Τρίς.
Συνέχεια





Διαβιοῦντες σὲ ἕνα …Μπανανιστάν!!!

Στὴν χώρα ποὺ ἡ θάλασσα δὲν ἔχει σύνορα…
Στὴν χώρα ποὺ τὰ θαλάσσια σύνορα δὲν μποροῦν νὰ γίνουν ἀδιάβροχα…
…τὰ ἔκανε μούσκεμα ἡ κακοκαιρία «Βικτώρια».

Στεγνώνουν μὲ πιστολάκι τὶς δικογραφίες στὸ Ἐφετεῖο Ἀθηνῶν.

Ὠρὲ τί μπανανιστᾶν εἶναι ἐτοῦτο!!!

Μόργκαν Χρῆστος 





Χρήσιμα γλωσσικὰ παίγνια μὲ τὸ «Πολυτεχνεῖο»

Ἡ παρεξήγησις γιὰ τὸ Πολυτεχνεῖο ὀφείλεται σὲ μεγάλο βαθμὸ σὲ μία σημασιολογικὴ σύγχυση. «Πολυτεχνεῖο» σημαίνει, ἀφ’ ἑνός, τὸ ἵδρυμα στὴν χωρική του διάσταση, ὅπως αὐτὴ ὁρίζεται ἀπὸ τὴν περίφραξή του στὸ οἰκοδομικὸ τετράγωνο τῶν ὁδῶν Πατησίων, Στουρνάρη, Μπουμπουλίνας καὶ Τοσίτσα. Συγχρόνως ὅμως τὸ «Πολυτεχνεῖο» λειτουργεῖ ὡς μετωνυμία γιὰ τὸ σύνολο τῶν γεγονότων ἐκείνων τῶν ἡμερῶν. Συνέχεια





Γεγονότα καὶ ἀλήθειες γύρω ἀπὸ τὸ «Πολυτεχνεῖο»

Οἱ Ἱστοριοδιφοῦντες ἐραστὲς τῆς Ἀληθείας συνδέουν τὴν 17η Νοεμβρίου 1973 στὴν ἀκολουθία ἐξυπηρετήσεως τῶν Σιωνιστικῶν συμφερόντων, ἀπὸ τὴν ἔναρξη τῆς Χούντας (1967) ἕως τὴν ἔναρξη τῆς Κομματοκρατίας (Μεταπολίτευσις 1974) καὶ τὴν προδοσία τῆς Κύπρου..
(…στὸ Σήμερα εἶναι προφανεστάτη ἡ παράδοσις τῆς Κυριαρχίας καὶ ὁλοκλήρου του Πλούτου μας στὰ Σιωνιστικὰ Ἀφεντικά). Συνέχεια





Δημοκρατικὴ ἀπέραντη σιωπὴ γιὰ τὸ Πολυτεχνεῖο

Οἱ Χουντικοὶ κατὰ καιροὺς ἔχουν παραδεχθῆ πολλὰ ἀπὸ ὅσα συνέβησαν τὴν ἐποχὴ ἐκείνη, ἐπιχειρηματολογώντας γιὰ τὸ ἐὰν ἦσαν σωστὰ ἢ ὄχι.
Ξέρουμε, γιὰ παράδειγμα, ὄνομα κι ἐπώνυμο ἀπὸ τὸν στρατιώτη ποὺ ὁδηγοῦσε τὸ ἅρμα ποὺ ἔριξε τὴν πύλη τοῦ Πολυτεχνείου.

Συνέχεια