Ἡ νοηματικὴ ἀκρίβεια τοῦ πολυτονικοῦ.

Ἡ νοηματικὴ ἀκρίβεια τοῦ πολυτονικοῦ.Ἰωάννης Ταχόπουλος – Ἡ νοηματικὴ ἀκρίβεια τοῦ πολυτονικοῦ.
Ἐλευθεροτυπία, 23-11-2005

Ἐπιχειρήματα

1) ἀνιστόρητα («πολυτονικό=καθαρεύουσα»),
2) τῶν ὀκνηρῶν («τὰ παιδάκια δυσκολεύονται μὲ τόσους κανόνες!»), ποὺ πανεύκολα μαθαίνουν ὀνόματα χιλιάδων ποδοσφαιριστῶν καὶ μουσικῶν,
3) τῶν ἐμπόρων (τὸ μονοτονικὸ προώθησαν οἱ μεγαλοεκδότες καὶ οἱ ἑταιρεῖες Η/Υ γιὰ τὴν κονόμα, ἀφοῦ τὸ ῾80 δὲν ὑπῆρχαν πολυτονικοὶ ἐπεξεργαστὲς κειμένου) καὶ οἱ «προοδευτικὲς» εἰρωνεῖες τοῦ κ. Καρζῆ δὲν λὲν κάτι ὑπὲρ τοῦ μονοτονικοῦ. Συνέχεια





Ὁ Λιαντίνης ὑπέρ τῶν γκρίκλις;

Τί νά σᾶς πῶ;
Ἐγὼ δὲν τὸν εἶχα καθηγητή.
Οὔτε στρώθηκα μὲ τὶς ὧρες σὲ ἀμφιθέατρα…
Κάποιες σκόρπιες κουβέντες του, ποὺ καλῇ τῇ τύχῃ, διέσωσαν εἶτε οἱ φοιτητές του, εἶτε κάποιοι φίλοι του, κι αὐτὲς ἀπὸ τὸ διαδίκτυον.
Καὶ λίγα γραπτά του…
Ἔως ἐκεῖ ἔχω ἀσχοληθεῖ μαζύ του… Συνέχεια