Οἱ μνῆμες δὲν σβήνουν…

27-29 Αὐγούστου 1922…
Ὁ Κοσμᾶς Καλεντέρογλου, μὲ τὶς δύο ἀδελφές του, τρέχει νὰ σωθῇ στὸ Γαλλικὸ προξενεῖο τῆς Σμύρνης…
Ἐκεῖ ἕνας γνωστὸς τὸν βάζει μέσα…
Ἑκατοντάδες Ἕλληνες στριμωγμένοι παντοῦ, ἐπάνω σὲ μπόγους, μὲ γυναῖκες καὶ μωρὰ νὰ κλαῖν, ψυχικὰ συντρίμια, περιμένουν τὸ μοιραῖο…

Οἱ μνῆμες δὲν σβήνουν... Συνέχεια





Δὲν εἴχαμε…

Τὸ παρακάτω κείμενο, μοῦ ἦλθε μὲ τὸ Η/Τ μου σήμερα τὸ πρωί! Μοῦ ἄρεσε καὶ θέλησα νὰ τὸ μοιραστῶ μαζὺ σας. Διότι, ἀνάμεσὰ μας, κάποιος ἀπ’ὅλους θὰ θυμᾶται τὶς ἐποχὲς ἐκεῖνες!!!! Καλὴ ἀνάγνωσι.

Οι παιδικές αρρώστιες έκαναν θραύση. Κάθε τόσο κι ένας φίλος ή συμμαθητής πάθαινε ιλαρά, κοκκύτη, μαγουλάδες,ανεμοβλογιά.
Δεν είχαμε καπάκια ασφαλείας στα μπουκάλια με τα φάρμακα, ούτε καπάκια στις πρίζες του δωματίου, εκείνες τις σκούρες τις φτιαγμένες από βακελίτη.
Ζεσταινόμασταν με σóμπες με ξύλα η με… κάρβουνο, η με θερμάστρες πετρελαίου. Που να βρεθεί καλοριφέρ τότε.
*Τηλέφωνο είχε ή σε κανένα θάλαμο του ΟΤΕ με κερματοδέκτη με εκείνες τις μάρκες τις χαραγμένες, ή στο περίπτερο της Συνέχεια





Μνῆμες ἀπελευθερώσεως…

Μνῆμες ἀπελευθερώσεως...

Ἕνα λιθαράκι ἀπὸ τὰ ἀμέτρητα ποὺ ἐστιβάχθησαν σὲ ἐτούτη τὴν πολυτραγουδισμένη γῆ. Συνέχεια





Χαλάλι τὰ νειάτα μου…

Ἠρῶ Κωνσταντοπούλου, ἐτῶν 17

chal%e1%bd%b1li-t%e1%bd%b0-ni%e1%bd%b1ta-mou Συνέχεια





Λαπήθου καὶ Καραβᾶς στὰ χέρια τῶν Τούρκων

Ἐφημερὶς τῆς 7ης Αὐγούστου 1974, ποὺ ἀνακοινώνει ὅτι ἔπεσε ὁ Καραβᾶς στὰ χέρια τῶν Τούρκων.
(φωτογραφία τοῦ Ἀ. Γεωργιάδου)

Λαπήθου καὶ Καραβᾶς στὰ χέρια τῶν Τούρκων2

Σὰν σήμερα, στὶς 6 Αὐγούστου 1974, οἱ δύο κωμοπόλεις Καραβᾶ καὶ Λαπήθου, ἔπεσαν στὰ χέρια τῶν Τούρκων.

Ὁ σκληρὸς ἀγῶνας τοῦ Κρητικοῦ Ἀνθυπολοχαγοὺ Σταύρου Μπιτσάκη καὶ ὁ ἡρωικὸς θάνατός του περιγράφονται ἀπὸ ἔνα ἱστορικὸ ντοκουμέντο – τοῦ Μαρκίδου – ποὺ περιέχεται στὸ βιβλίο μου «Κύπρος 1974, Ἡ Μεγάλη Προδοσία.»

Εὐρισκόμεθα στὰ Δυτικὰ τοῦ προγεφυρώματος. Περίοδος ἐκεχειρίας. Μιᾶς ἐκεχειρίας ποὺ δὲν ἀπέτρεψε οὔτε τὴν προώθηση τῶν Τούρκων, οὔτε βέβαια τὴν ἀπόβαση τῆς 28ης Μηχανοκίνητης Μεραρχίας τους ὑπὸ τὸν Ὑποστράτηγο Φαζὶλ Πολάτ. Συνέχεια





Κάποτε εἴχαμε παλληκάρια καλλιτέχνες…

Τώρα ἔχουμε …«καλλιτεχνικές» κωλοτοῦμπες καὶ «καλλιτεχνικά» προσκυνήματα καὶ «καλλιτεχνικούς» ἀγῶνες δρόμου γιὰ τὸ ποιὸς θὰ κάνῃ τὸ «καλλιτεχνικότερον» ἀκροβατικὸ καὶ στήσιμο στὰ τέσσερα καὶ σούρσιμο στὰ γόνατα!!!

Κάποτε οἱ Ἕλληνες καλλιτέχνες συμμετεῖχαν σὲ κάθε ἀντίστασιν (ἤ κι ἐπίθεσιν ἐὰν ἀπαιτεῖτο) κατὰ ὁποιουδήποτε κατακτητοῦ, ὑπερασπιζόμενοι τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσια.
Τώρα ἔχουμε κωλοτουμπιάρηδες, προσκυνημένους, συμβιβασμένους, γελοίους ποὺ τὸ μόνον γιὰ τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρονται εἶναι ἡ (ἄνευ οὐσίας καὶ λογικῆς καὶ ἠθικῆς) ἐπιβίωσίς τους.

Κάποτε εἴχαμε παλληκάρια καλλιτέχνες...1 Συνέχεια