Βιβλιοσχολιάζοντας τὸν Πελοποννησιακὸ Πόλεμο (Θουκυδίδης)

Μία, ἰδιαιτέρως σοβαρὴ λεπτομέρεια, ἀναφορικῶς μὲ τὰ ὅσα γνωρίζουμε γιὰ τὴν Ἱστορία μας, εἶναι ἡ ἔννοια τῆς φυλῆς. Ὅλοι μας θεωροῦμε πὼς ὁ Πελοποννησιακὸς Πόλεμος ἦταν ἐμφύλιος πόλεμος, ἀλλᾶ μᾶλλον, ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ νοοῦμε λάθος τὶς γλωσσικὲς ἔννοιες, κάτι τέτοιο δὲν ἴσχυε. Ὀπωσδήποτε ὑπῆρξαν καὶ ἐμφύλιοι, κατὰ τὴν διάρκεια τῶν τότε πολεμικῶν ἐπεισοδίων, ἀλλὰ ἦσαν ἀπολύτως τοπικοὶ καὶ οὐδόλως θὰ μποροῦσαν νὰ χαρακτηρίσουν γενικῶς τὸν ἐν λόγῳ πόλεμο ὡς ἐμφύλιο. Συνέχεια





Βιβλιοπαρουσιάζοντας τὸ «Δημοκρατικὰ Τάγματα»

Ὅταν μιλᾶμε γιὰ «Δημοκρατικὰ Τάγματα» θὰ πρέπη νὰ ἀντιλαμβανόμεθα ἕνα καὶ μόνον: ἑλληνικῆς ἐκδοχῆς, γενιτσαρικὸ σῶμα ποὺ σκοπό του ἔχει τὸ νὰ μεριμνᾷ γιὰ νὰ διατηρηθῇ ἡ ἐξουσία στὰ χέρια αὐτῶν ποὺ τὰ συνεκρότησαν. 

Ὡς γνωστὸν ὅμως κάθε εἴδους τέτοιου τύπου γενιτσαρικὸ σῶμα, καταλήγει νὰ πνιγῇ στὸ …αἷμα του, ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ τὸ ἐνεπνεύσθησαν καὶ τὸ ἐδημιούργησαν. Κι ἐτοῦτο διότι ἐφ΄ ὅσον στὴν πορεία τοῦ χρόνου ἀποκτᾶ ὑπὲρ ἐξουσίες, εἶναι φυσικὸ ἐπόμενον νὰ θέλῃ, ἐφ΄ ὅσον μπορεῖ, νὰ ἐλέγχῃ ἄμεσα (καὶ πρὸς ὄφελός του) τὴν ἰδίαν τὴν ἐξουσία…

Λίγο πρὶν τὸ τέλος τῶν νεο-γενιτσάρων!!!1 Συνέχεια





Δημοκρατικὴ ἀπέραντη σιωπὴ γιὰ τὸ Πολυτεχνεῖο

Οἱ Χουντικοὶ κατὰ καιροὺς ἔχουν παραδεχθῆ πολλὰ ἀπὸ ὅσα συνέβησαν τὴν ἐποχὴ ἐκείνη, ἐπιχειρηματολογώντας γιὰ τὸ ἐὰν ἦσαν σωστὰ ἢ ὄχι.
Ξέρουμε, γιὰ παράδειγμα, ὄνομα κι ἐπώνυμο ἀπὸ τὸν στρατιώτη ποὺ ὁδηγοῦσε τὸ ἅρμα ποὺ ἔριξε τὴν πύλη τοῦ Πολυτεχνείου.

Συνέχεια





Γιατί πρέπει νά γίνουν τά Σκόπια Μακεδονία;

Πολλὲς ἐκδοχὲς ἀκούγονται, εἰδικῶς γιὰ τὸ ὄνομα τῆς Μακεδονίας, ὅμως οὐδὲ μία ἐξ αὐτῶν ἐμπεριέχει τὴν πλήρη καὶ ἀπόλυτο ἀλήθεια, παρὰ μόνον μικρὸ ἢ μεγάλο τμῆμα της. Προσωπικῶς ἐπιλέγω νὰ κρατῶ κυρίως τὰ ἱστορικῶς αὐταπόδεικτα στοιχεία, γιὰ νὰ μπορῶ νὰ κατανοῶ κάποιους ἐκ τῶν πραγματικῶν μηχανισμῶν (καὶ σχεδιασμῶν), ποὺ ὑφίστανται πίσω ἀπὸ ὅλην αὐτὴν τὴν προπαγάνδα καὶ τὰ μηχανεύματα, γνωρίζοντας, ἐκ τῶν προτέρων, πὼς ἐφ΄ ὄσον δὲν διαθέτω ὅλα τὰ στοιχεία, σαφῶς καὶ μέρος τῶν συμπερασμάτων μου θὰ ἐμπεριέχουν καὶ λάθη. Ὅμως ἀντιλαμβάνομαι σαφῶς πὼς ἡ ἐποχή μας εἶναι τέτοια ποὺ …«δικαιολογεῖ» πλήρως μίαν ἀπόλυτο ἀλλαγὴ σκηνικοῦ στὸν τρόπο καταστολῆς, ἐλέεγχου καὶ χειραγωγήσεως τῶν λαῶν. Κι ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ τὰ «σημάδια» εἶναι ὁρατά, μπορῶ πλέον, σὲ ἔναν βαθμὸ πάντα, νὰ διακρίνω ἀρκετὰ ἀπὸ τὰ ὅσα δὲν ὁμολογῶνται δημοσίως.
Συνέχεια





Ἡ κατ’ ἐπίφασιν Δημοκρατία

Υπενθυμίζουμε πως στις χώρες της Δύσεως οι ψηφοφόροι δεν μπορούν να αλλάξουν τις πολιτικές, μέσα από τις εκλογές – επειδή οι κυριαρχούσες ελίτ ελέγχουν όποιον τις κερδίσει. Οι εκλογές δίνουν μεν την εντύπωση της Δημοκρατίας, αλλά η ψήφος των ανθρώπων δεν αλλάζει τις πολιτικές που ευνοούν τις ελίτ. Ως εκ τούτου, η βούληση του λαού είναι ανύπαρκτη – ουδέποτε εφαρμόζεται. Με ακόμη πιο απλά λόγια, οι ελίτ ουσιαστικά «αγοράζουν» τις εκλογές, χωρίς σχεδόν κανέναν περιορισμό – ενώ οι μάζες έχουν την ψευδαίσθηση πως επιλέγουν οι ίδιες τις κυβερνήσεις τους, παραπλανημένες από τις σκηνοθετημένες τηλεοπτικές ή άλλες αντιπαραθέσεις των εμμίσθων από τις ελίτ πολιτικών. Συνέχεια





Δημοκρατία καὶ δικαιοσύνη

Τρία ἑκατομμύρια Ἕλληνες ψηφοφόροι, ἐξηρτημένοι ἐμμέσως ἡ ἀμέσως ἀπὸ τὸν κρατικὸ κουρβανᾶ, ἔχουν ἀποφασίση νὰ μὲ γ@μοῦν τώρα καὶ στὸ διηνεκὲς μὲ τὶς εὐλογίες τῆς ἑκάστοτε κυβερνήσεως. Συνέχεια