Βιβλιοσχολιάζοντας τὸν Πελοποννησιακὸ Πόλεμο (Θουκυδίδης)

Μία, ἰδιαιτέρως σοβαρὴ λεπτομέρεια, ἀναφορικῶς μὲ τὰ ὅσα γνωρίζουμε γιὰ τὴν Ἱστορία μας, εἶναι ἡ ἔννοια τῆς φυλῆς. Ὅλοι μας θεωροῦμε πὼς ὁ Πελοποννησιακὸς Πόλεμος ἦταν ἐμφύλιος πόλεμος, ἀλλᾶ μᾶλλον, ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ νοοῦμε λάθος τὶς γλωσσικὲς ἔννοιες, κάτι τέτοιο δὲν ἴσχυε. Ὀπωσδήποτε ὑπῆρξαν καὶ ἐμφύλιοι, κατὰ τὴν διάρκεια τῶν τότε πολεμικῶν ἐπεισοδίων, ἀλλὰ ἦσαν ἀπολύτως τοπικοὶ καὶ οὐδόλως θὰ μποροῦσαν νὰ χαρακτηρίσουν γενικῶς τὸν ἐν λόγῳ πόλεμο ὡς ἐμφύλιο. Συνέχεια





Βιβλιοπαρουσιάζοντας τὸ «Δημοκρατικὰ Τάγματα»

Ὅταν μιλᾶμε γιὰ «Δημοκρατικὰ Τάγματα» θὰ πρέπη νὰ ἀντιλαμβανόμεθα ἕνα καὶ μόνον: ἑλληνικῆς ἐκδοχῆς, γενιτσαρικὸ σῶμα ποὺ σκοπό του ἔχει τὸ νὰ μεριμνᾷ γιὰ νὰ διατηρηθῇ ἡ ἐξουσία στὰ χέρια αὐτῶν ποὺ τὰ συνεκρότησαν. 

Ὡς γνωστὸν ὅμως κάθε εἴδους τέτοιου τύπου γενιτσαρικὸ σῶμα, καταλήγει νὰ πνιγῇ στὸ …αἷμα του, ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ τὸ ἐνεπνεύσθησαν καὶ τὸ ἐδημιούργησαν. Κι ἐτοῦτο διότι ἐφ΄ ὅσον στὴν πορεία τοῦ χρόνου ἀποκτᾶ ὑπὲρ ἐξουσίες, εἶναι φυσικὸ ἐπόμενον νὰ θέλῃ, ἐφ΄ ὅσον μπορεῖ, νὰ ἐλέγχῃ ἄμεσα (καὶ πρὸς ὄφελός του) τὴν ἰδίαν τὴν ἐξουσία…

Λίγο πρὶν τὸ τέλος τῶν νεο-γενιτσάρων!!!1 Συνέχεια