Ἥρεμες βόλτες… Καρναβαλικὴ «ἀποτοξίνωσις»…
Προετοιμασία ἐπιστροφῆς στὶς σκληρὲς πτυχὲς τῆς πραγματικότητος…

Συνέχεια →

Φιγοῦρες μὲ βῆμα μετέωρο μοιάζουν νὰ «πάγωσαν»σὲ αὐτὴν τὴν στάση μὲ τὸ φῶς τῆς ἡμέρας…

Ἡ πλατεῖα ξύπνησε πολύχρωμη…
Σὲ μερικὲς ὦρες θ’ ἀντηχῆ ἀπὸ τὶς φωνὲς τῶν παιδιῶν ἐμπρὸς ἀπὸ τὰ καλούδια τῶν μικροπωλητῶν. Συνέχεια →

Janus Bifrons,
ἐκ τοῦ bis (διπλός), ἐξ οὗ καὶ τὸ «μπιζάρισμα» καὶ τοῦ frons, γεν. frontis (τὸ μέτωπον).
Νεοελληνιστί, Ἰανὸς ὁ διμούτσουνος… Συνέχεια →

Μὲ τὸν ἀείμνηστον πατέρα μου, μετὰ τὴν ἐνηλικίωσίν μου, εἴχομεν μιὰν ἄκρως ἐλευθεριάζουσαν ἐπικοινωνίαν περὶ τὰ ἐρωτικά θέματα.
Ὁ ἴδιος, ἄκρως ἐμβριθὴς εἰς τὰ τῆς θεραπείας τῶν γυναικῶν, συχνάκις ἀπήντα εἰς τὰς τρομερὰς ἀπορίας μου καὶ παρεῖχεν ἀφειδῶς τὸν συμβουλευτικὸν του πλοῦτον, ὅστις ἐφάνη μοι χρήσιμος, ἂν ὄχι εἰς τὸ νὰ ἀποφύγω, τοὐλάχιστον εἰς τὸ νὰ μετανοῶ μεθ᾿ ἑκάστην ἐρωτικὴν μου ἀνοησίαν…
Εἰς τὰ πλαίσια ταῦτα, συχνάκις ἀπελαμβάναμε καὶ τὰς ἐρωτικὰς κινηματογραφικὰς ταινίας τοῦ συρμοῦ …τότε. Συνέχεια →

Στὰ ξύλα του καθόμουν ἀγκαλιὰ μὲ τὴν γοργόνα…
Τὰ χέρια γλύστρησαν στ’ ἀκροδάκτυλα μέχρι νὰ χαθῇ στὸ νερό…
Ξύπνησα, πέρασα ἀπὸ τὸν ὀνειρικὸ στὸν ἄλλο κόσμο, τὸν εἰκονικό… Συνέχεια →

Ἰδοῦ Δήμαρχε Πατρέων «πεδίον δόξης λαμπρόν».
Παρτέρια κατὰ μῆκος τοῦ ἄξονος τῶν δύο συντριβανιῶν στὴν Πλατεία Γεωργίου Α΄, μὲ διάδρομο γιὰ τοὺς διαβάτες.

H ἰδέα ἀπὸ τὴν πρὸ ἐτῶν ἐπίσκεψή μου στὸ ἄνυδρο Ντουμπάι, ἀπ’ ὅπου καὶ ἡ εἰκόνα. Συνέχεια →