Τὶς ἐποχὲς ποὺ ἡ ἰστοσελίς μας καθημερινῶς «ἀνεμόχλευε» τὴν ἐπικαιρότητα «βουτῶντας» στὰ «ψιλὰ» τῶν εἰδήσεων, ἐνᾦ παραλλήλως «ξετρυπώναμε» ἄγνωστες παραμέτρους ποὺ ἡ ἐπίσημος ἱστορία ἀρνεῖται νὰ καταγράψῃ, ἡ Θεοφανὼ Πολυμέρη, θυγάτηρ τοῦ Φωτίου Πολυμέρη, μᾶς τροφοδοτοῦσε μὲ τὶς δικές της μελέτες γιὰ τὴν γλῶσσα καὶ τὴν ἱστορική μας ὀρθογραφία, στηρίζοντας τὰ δωρεὰν μαθήματα ἀρχαίων ἑλληνικῶν.
[Μέσα ἀπὸ τὶς τόσες της ἔρευνες προέκυψε καὶ τὸ ἐκπληκτικὸ πόνημά της «Ἐτυμολογία Κυρίων Ὀνομάτων καὶ Τοπονυμίων τῶν Ὁμηρικῶν Ἐπῶν» (ἐκδόσεων «Ἀρχύτας»).]
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Πολυμέρη Θεοφανῶ
Ὁμόφυλος ἤ ὁμοφυλόφιλος;
Τώρα λοιπόν ποὺ αὐταρχικὰ καθιερώσατε τὴν ἐσφαλμένη χρῆσι τῆς λέξεως … «ὁμόφυλος» ἀντὶ «ὁμοφυλόφιλος», σὲ σημεῖον ποὺ βλέπω ἀκόμη καὶ «φίλους» νὰ χρησιμοποιοῦν λανθασμένα τὸν «νεολογισμό(!)», κανονίσετε ὅταν ἀποδίδετε ἀρχαῖα κείμενα στὴν νεοελληνικὴ νὰ μεταφράζετε τὴν ἀρχαία λέξι «ὁμόφυλος» μὲ τὴν λέξι… «κίναιδος»… Γνωστὴ τακτική…Ζηνοβία…
Ζηνοβία: Ζῆν (Ζεὺς) + Βίος. 
Ἡ πανέμορφη βασίλισσα Ζηνοβία, ποὺ κατήγετο ἀπὸ τὴν Κλεοπάτρα καὶ τοὺς Μακεδόνες Πτολεμαίους, ἀνέλαβε τὴν ἐξουσία στὴν Παλμύρα τῆς Συρίας τὸ 267 μ.Χ., μετὰ τὸν φόνο τοῦ συζύγου τους Ὠδενάδθου, ὀργανώνοντας τὸ πολίτευμα – μὲ ὑπουργὸ τὸν Ἕλληνα φιλόσοφο Λογγίνο-, συμφώνως πρὸς τὸν ἀσιατικὸ καὶ ἑλληνικὸ βίο, ὅπως ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος. Συνέχεια
Γάττα
Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ἡμέρας τῶν ζῴων…
Μέδουσα
Ἐκ τοῦ ῥήματος Μέδομαι: φροντίζω, προστατεύω, καθὼς ἦτο (πρὸ τῆς μεταμορφώσεώς της σὲ τέρας) Ἱέρεια τοῦ ναοῦ τῆς Ἀθηνᾶς, τὸν ὁποῖον κι ἐφρόντιζε.
Συνέχεια
Λέγοντας «Κύπρος» νὰ ξέρουμε τὶ ἐννοοῦμε (β)
Κύπρος:
Ἡ Νῆσος τῆς Ἀφροδίτης, τῆς θεᾶς τοῦ Ἔρωτος, Ἴδιον (ἰδιότης, γνώρισμα) τῆς ὁποίας εἶναι νὰ πρός-πορίζῃ τὴν κύησιν (ἐν – κυμοσύνη)!!! Συνέχεια