Μά τί ἀκριβῶς ἀντιλαμβανόμεθα ἀπό αὐτό πού διαβάζουμε στόν τίτλο;
Μήπως …τίποτα, διότι, πολὺ ἁπλᾶ, ὅλο αὐτό πού ἀντιλαμβανόμεθα ὡς ζωή δέν εἶναι κάτι περισσότερο ἤ λιγότερο ἀπό μίαν στασιμότητα; 
Φυσικὰ ἔτσι μᾶς ἔμαθαν νὰ λέμε καὶ νὰ πιστεύουμε.
Ὅμως, ἡ ἀλήθεια κρύβεται σὲ μίαν ἄλλην λεπτομέρεια… Οὐδεὶς μᾶς ἐδίδαξε, ἐμπράκτως, τὸ τί χρειάζεται, κάθε στιγμὴ νὰ πράττουμε, πρὸ κειμένου καὶ νὰ ζοῦμε. Οὐδεὶς μᾶς ἔμαθε καὶ νὰ πράττουμε τὰ ἀναγκαία πρὸ κειμένου ἐμπράκτως νὰ ζοῦμε τὴν κάθε στιγμή μας, σὰν νὰ εἶναι ἡ τελευταία μας, μὰ καὶ νὰ αἰσθανόμεθα ταὐτοχρόνως …«ἀθάνατοι», πρὸ κειμένου νὰ ἀναζητοῦμε διαρκῶς νέες διαδρομὲς μὰ καὶ νὰ ἀπολαμβάνουμε τὴν διαδικασία!!!
Δὲν γίνεται τελικῶς νὰ μᾶς διδάξῃ κάποιος αὐτὸ τὸ μέγιστον ἀγαθὸν τοῦ πῶς θὰ ζοῦμε.
Γίνεται ὅμως, ἀκόμη καὶ τώρα, νὰ σταθοῦμε, νὰ πάρουμε βαθειὲς ἀνάσες, νὰ «κυττάξουμε» μέσα μας καὶ νὰ «ἀφουγκρασθοῦμε» ἐμᾶς…
Ἐὰν ἐπιτύχουμε νὰ «ἀκούσουμε» τοὺς «ψιθύρους» τότε, σιγά-σιγά, θὰ ἐπιτύχουμε νὰ ἀνακαλύψουμε ὅλα ἐκεῖνα ποὺ δὲν μᾶς ἐδίδαξαν καὶ τότε μόνον, μὲ δειλὰ βήματα στὴν ἀρχή, θὰ ἀρχίσουμε νὰ ζοῦμε κάπου-κάπου. Μὰ ὅταν θὰ κάνουμε κτῆμα μας τὶς πρῶτες ἐμπειρίες, ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ ἡ αἴσθησις ποὺ αὐτὲς ἀφήνουν, εἶναι συγκλονιστική, τότε καὶ μόνον τότε θὰ τολμήσουμε νὰ ἐπαναλάβουμε τὸ …τόλμημα!. Καί, τελικῶς, τότε καὶ μόνον τότε θὰ ξεκινήσουμε νὰ αὐτό-διδασκόμεθα τὸ πῶς εἶναι πράγματι ἡ ζωή…
Γιὰ νὰ φθάσουμε βέβαια σὲ ἐκεῖνον τὸ ἀναγκαῖον καὶ χρήσιμον σημεῖον, ὅπου περισσότερο θὰ ζοῦμε, παρὰ θὰ διαβιοῦμε, χρειάζεται ἀφ΄ ἑνὸς χρόνος μά, κυρίως, ἐλευθερία. Τὸ νὰ ἀπαλλαγοῦμε δῆλα δὴ πλήρως ἀπὸ κάθε μορφῆς ἐμμονή μας, κάθε εἴδους ἰδεοληψία μας καὶ κάθε τύπου ψευδο-ἀντιλήψεις μας εἶναι ἡ ἀναγκαία καὶ μόνη συνθήκη ποὺ θὰ μᾶς ἐπιτρέψη, ἐπὶ τέλους, νὰ ζήσουμε…
Κι αὐτὸ οὔτως ἢ ἄλλως θὰ κληθοῦμε νὰ τὸ πράξουμε, διότι γιὰ νὰ ζῇ κάποιος ἀληθῶς, πρέπει νὰ εἶναι μέσα του ἀπολύτως Ἐλεύθερος.
Μά πῶς γίνεται νά εἶναι Ἐλεύθερος κάποιος ἐάν μόνος του συντηρῇ στήν πραγματικότητα ὅλα ἐκεῖνα τά ἐπίπλαστα δεσμά του πού τοῦ ἐφόρεσαν ἄλλοι καί τά ὁποία, ἐὰν τὰ ἐγκαταλείψῃ, θά ἀπογυμνωθῆ ἀλλά καί θά ἀπομονωθῇ; Ἡ ἀναπαραγωγὴ πανομοιοτύπων μὲ τοὺς γύρω μας συμπεριφορῶν, μᾶς ἐντάσσει, αὐτομάτως, σὲ μίαν ὁμαιδικότητα, ποὺ συντηρεῖ ψευδαισθήσεις συντροφικότητος.
Μήπως τελικῶς ἡ ζωή ξεκινᾶ, συντηρεῖται καί κλείνει στήν κατ’ ἐπιλογήν …μοναχικότητα;
Δὲν ξέρω… Αὐτὸ εἶναι μία ἄλλη κατάστασις, ποὺ ἐπίσης πρέπει παραλλήλως νὰ συμβαίνῃ, μὲ τὰ ἀτομικὰ βήματά μας γιὰ τὴν σπουδὴ τῆς ζωῆς… Καὶ εἶναι πλέον ἀναγκαῖον ὁ καθεὶς ἐξ ἡμῶν, μόνος του, νὰ ἀποφασίσῃ ἐὰν θὰ μείνῃ ἐκεῖ ποὺ τὸν ἔχουν τοποθετήση ἢ ἐὰν θὰ τολμήση νὰ τὰ ξανά-πιάσῃ ὅλα ἀπὸ τὴν ἀρχή…
Ἀποποίηση εὐθύνης
Οἱ συντάκτες τῶν ἄρθρων ἀποδέχονται ὅτι φέρουν τὴν ἀποκλειστικὴ εὐθύνη γιὰ τὴ νομιμότητα, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν ὀρθότητά του περιεχομένου τῶν ἄρθρων τους, ἀπαλλάσσοντας τὸ filonoi.gr ἀπὸ ὁποιανδήποτε σχετικὴ εὐθύνη.
.
Άρης Τάτσης δικηγόρος: Προσωπικός αριθμός: Απλούστατες κινήσεις αντίδρασης
Προσωπικός αριθμός 3: Απλούστατες κινήσεις αντίδρασης
https://rumble.com/v71w56m–3-.html
Άρης Τάτσης δικηγόρος: Προσωπικός αριθμός: Απλούστατες κινήσεις αντίδρασης
https://www.google.com/search?q=%CE%86%CF%81%CE%B7%CF%82+%CE%A4%CE%AC%CF%84%CF%83%CE%B7%CF%82+%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B7%CE%B3%CF%8C%CF%81%CE%BF%CF%82%3A+%CE%A0%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%89%CF%80%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82+%CE%B1%CF%81%CE%B9%CE%B8%CE%BC%CF%8C%CF%82%3A+%CE%91%CF%80%CE%BB%CE%BF%CF%8D%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%84%CE%B5%CF%82+%CE%BA%CE%B9%CE%BD%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82+%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%B4%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%B7%CF%82&sourceid=chrome&ie=UTF-8
.