Ἀρχεῖα κατηγορίας: Ζῶ καὶ Δρῶ
Δυστυχισμένε μου λαέ…
Ἐπεὶ δὴ πρόκειται γιὰ ἀπολύτως προσωπικὲς ἀπόψεις, σκέψεις καὶ συμπεράσματα,
ἀπαγορεύεται πλήρως κάθε ἀναδημοσίευσις ἀπὸ διάφορες ἱστοσελίδες καὶ …«γυπαετούς»!!!
…καλὲ κι ἠγαπημένε…
πάντοτε εὐκολοπίστευτε καὶ πάντα προδομένε…!!!
(Διονύσιος Σολωμός, κατ’ ἐξαίρεσιν λόγῳ τῆς Ἀνάγκης καὶ τῶν γεγονότων!)
Ἔφθασε ἴσως ἡ στιγμή τῆς Ἀνάγκης;
Ἤ μήπως ὄχι;
Δακρύζω μὲ τὰ ὅσα συμβαίνουν καὶ θλίβομαι. Ἔπρεπε ἤ δέν ἔπρεπε νά φθάσουμε ἔως ἐδῶ καί νά ἀντικρύζουμε τίς παραπάνω εἰκόνες; Ποιός μπορεῖ, μὲ τὸ χέρι στὴν καρδιά, νά ἀπαντήσῃ;
Ἐὰν ὑπάρχῃ κάτι ποὺ ἀξίζει νὰ σωθῇ δὲν εἶναι τὸ ὑβριδικὸ ἑλλαδοκαφριστὰν-κράτος τῶν τοκογλύφων.
Οὔτε εἶναι τὸ εὐρωπΕϊκὸ παραμάγαζο τῶν γελοίων μαριοννετῶν καὶ τῶν παπαγάλων…
Οὔτε εἶναι ἡ «ἀνάπτυξις» καὶ ὁ «δυτικὸς πολιτισμὸς» καὶ τὸ «κεκτημένον ἐπίπεδον ζωῆς».
Τὸ μόνον ποὺ ἀξίζει νὰ σωθῇ εἶναι ὁ λαός, ἡ φυλή, ὁ Ἄνθρωπος. Τὸ μόνον γιὰ τὸ ὅποῖον ἀξίζει νὰ πολεμήσουμε καὶ νὰ νικήσουμε ἢ (ἀκόμη καὶ) νὰ χαθοῦμε, εἶναι ἡ Ἐλευθερία.
Ἡ Ἀξιοπρέπεια καὶ ἡ Εὐθικρισία οἱ ἀληθεῖς μας σύντροφοι.
Τὸ Ἔνστικτον Ἐπιβιώσεως καὶ ἡ Διαίσθησις οἱ ὁδηγοί μας.
Ὅλα τὰ ἄλλα στάκτη, καπνός, σκουπίδια πρὸς ἀνακύκλωσιν…
Πρὸς τοῦτον καὶ ὁ τίτλος, μέρος τοῦ ἐπιγράμματος:
Δυστυχισμένε μου λαέ, καλὲ κι ἠγαπημένε,
πάντοτ᾿ εὐκολοπίστευτε καὶ πάντα προδομένε.
Πολλοὶ οἱ αἰῶνες τῆς δουλείας μας. Ἁτελείωτοι γιὰ νὰ μετρηθοῦν. Πλησιάζει πιὰ ἡ ὥρα μά…
…«θέλει ἀρετὴν καὶ τόλμην ἡ Ἐλευθερία…»
ᾩδὴ εἰς Σάμον, Ἀνδρέας Κάλβος
Ἀβάστακτος ὁ πόνος τῶν συμπατριωτῶν μας, μὰ κι ὅλων μας καὶ διαρκῶς μεγαλώνει, βαθαίνει, ἁπλώνει γιὰ νὰ μᾶς πνίξῃ καὶ νὰ μᾶς ὑποχρεώσῃ ἢ νὰ πολεμήσουμε ἢ νὰ σβήσουμε.
Ἤ τὰν ἤ ἐπὶ τᾶς…
ἔλεγε ἡ γιαγιὰ Σπαρτιάτισσα…
Κι ἐμεῖς τώρα, λόγῳ τῶν τόσων ἀδιεξόδων, ἀκριβῶς τὸ ἴδιο πλησιάζουμε στὸ νὰ ποῦμε…
Γονιδιακή μνήμη;; Ἀνάγκη; Κάτι μεγαλύτερον;
Δὲν ξέρω… θὰ φανῇ…
Γιὰ τὴν ὥρα θαυμάζουμε τὴν ἀποφασιστικότητα, στηρίζουμε, ὑποστηρίζουμε, ἐνισχύουμε, ἐνδυναμώνουμε… Δὲν εἶναι μόνοι τους. Μαζὺ εἴμαστε ὅλοι.
Κι ὅσο γιὰ τὰ γνωστὰ συνδικαλιστο-λαμόγια… Ἔ, τώρα μάθαμε, δέν μάθαμε;
Υ.Γ. Κάτι εἶδα γιὰ νὰ ἀποφασίσω τὰ παραπάνω. Τὸ εἶδα ἄνευ εἰσαγωγικῶν. Ὅλοι μας τὸ εἴδαμε, ἀλλὰ δὲν ξέρω πόσοι τὸ ἀντελήφθησαν.
Ἀν τί τῶν εἰδήσεων νά προτιμήσουμε ἑλληνική ταινία;
Τὴν καταΚόκκινη σημαία τῆς καρδιᾶς μας Ὑψηλά!!!
Χρόνια πολλὰ Ἕλληνες!!!
Χρόνια καλὰ κι ἐλεύθερα!!!
Τὶς σημαῖες τῆς καρδιᾶς μας στὰ χέρια μας καὶ Ὑψηλά, πολὺ Ὑψηλά!!!
Γιὰ νὰ χαρακτοῦν, γιὰ πρώτη φορά, μετὰ ἀπὸ τοὺς τόσους αἰῶνες τῆς σκοτεινιᾶς, στὴν καρδιά μας καὶ στὸ …γονίδιό μας!!!
(Ἕνας φίλος ἔλεγε κάποτε, καὶ πολὺ σωστά, πὼς ἡ σημαία τῶν Ἑλλήνων εἶναι Κόκκινη!!! Κατακόκκινη!!! Ἀπὸ τὸ αἷμα ποὺ τὴν ἔχει ποτίσει…!!! Κι ἔτσι εἶναι, πράγματι!!!) Συνέχεια
Οἱ πιὸ μεγάλες χαρὲς λαθραία κρύβονται στὴν καρδιά μας…
Γιατί περιγελᾶμε τίς ἀπλές χαρές;
Μήπως ἐπειδή τίς θεωροῦμε ὑπερβολικά πληβεῖες;
Ἴσως ἐπειδὴ δὲν θέλουμε μιὰ κοινὴ εὐτυχία.
Συνέχεια
Ἄς κάνουμε ἕναν γαλήνιο περίπατο…
Γαλήνιοι περίπατοι στὶς ἀκροθαλασσιὲς τοῦ Φθινοπώρου…
Ἥρεμοι τόποι καὶ λογισμοὶ ἀβαθεῖς, στὶς παρυφὲς τῆς αὐτογνωσίας καὶ τῆς ἐπαγρυπνήσεως.


