Ὑπάρχει τελικῶς κάτι νά τιμήσουμε σήμερα;

Ἐπεὶ δὴ πρόκειται γιὰ ἀπολύτως προσωπικὲς ἀπόψεις, σκέψεις καὶ συμπεράσματα,
ἀπαγορεύεται πλήρως κάθε ἀναδημοσίευσις ἀπὸ διάφορες ἱστοσελίδες καὶ …«γυπαετούς»!!!

Οἱ Ἀγῶνες γιὰ τὴν Ἐλευθερία, κάθε λαοῦ μὰ καὶ κάθε ἀτόμου, εἶναι Ἀξιοσέβαστοι, Ἀξιοτίμητοι καὶ Ἀξιομνημόνευτοι. Ἡ δὲ θυσία εἶναι πρᾶξις Ἱερᾶ καὶ Σπουδαία καὶ Μεγάλη, εἴτε ἔχῃ κάποιος συντρόφους ποὺ συμμερίζονται τὸ ὅραμά του, εἴτε κι ὄχι. Δυστυχῶς ὅμως στὸν πλανήτη μας τὰ πράγματα εἶναι ἀνάποδα. Οὐδέποτε ὁ Ἀγαθὸς κι ὁ Ἀνδρεῖος ἐπέτυχε νὰ φθάσῃ στὴν Ἐλευθερία, κατὰ τὴν διάρκεια τῆς γνωστῆς ἱστορίας. Κι αὐτὸ ἴσχυε, ἰσχύει καὶ θὰ ἰσχύη, γιὰ ὅσο θὰ ἐπικρατοῦν οἱ ὑπάρχουσες συνθῆκες. Συνθῆκες ποὺ ἐπιτρέπουν στὸν ὀλίγιστον, στὸν ἄτιμο, στὸν ἄνανρο, στὸν δειλό, στὸν τίποτα μὰ καὶ γενικότερα στὸ κάθε σαπρόφυτο νὰ ἐπικρατῇ τοῦ πολεμιστοῦ, τοῦ ἀνδρείου καὶ τοῦ ἠθικοῦ. Ὄχι φυσικὰ στὸ πεδίον τῆς τιμῆς, παρὰ στὸ πεδίον τῆς συνωμοσίας, τῆς συκοφαντίας καὶ τῆς ἀτιμίας…

Σήμερα λοιπόν, ὅπως ἔκανα ὅλα τὰ προηγούμενα χρόνια, ἐὰν ὅλα θὰ ἦσαν καλῶς, θὰ ἔπρεπε νὰ γράψω κάτι μεγάλο καὶ σπουδαῖο γιὰ νὰ τιμήσω τὴν ἐπέτειο. Ὅμως ὄχι μόνον ἀρνοῦμαι νὰ τὸ πράξω, ἀλλὰ ἐπ’ εὐκαιρίας τῶν τελευταίων γεγονότων, ἐγχωρίων καὶ παγκοσμίων, καθὼς φυσικὰ καὶ τῆς ἐπετείου, ἀντιλαμβάνομαι πὼς θὰ καταντήσω ἀπὸ λίγο ἔως πολὺ γραφικὴ ἐὰν τὸ τολμήσω. Συνέχεια





Βιβλιοπαρουσιάζοντας τὴν «διαχρονικὴ τραγῳδία τῆς Βορείου Ἠπείρου»

Σήμερα δὲν θὰ βιβλιοπαρουσιάσω ἀκριβῶς ἀλλὰ …μερικῶς, διότι δὲν γίνεται νὰ καταπιασθῇς μὲ ἕνα τόσο σημαντικὸ βιβλίο  καὶ νὰ ἀρχίσῃς τὶς …περιλήψεις. Πρόκειται γιὰ τὸ βιβλίο «Ἠ διαχρονικὴ τραγῳδία τῆς Βορείου Ἠπείρου», ἀπὸ τὶς ἐκδόσεις ΠΕΛΑΣΓΟΣ τοῦ Ἰωάννου Γιαννάκενα, ποὺ ὑπογράφει ὁ Κώστας Κυριακοῦ. 

Συνέχεια





Βιβλιοσχολιάζοντας τὸν Πελοποννησιακὸ Πόλεμο (Θουκυδίδης)

Μία, ἰδιαιτέρως σοβαρὴ λεπτομέρεια, ἀναφορικῶς μὲ τὰ ὅσα γνωρίζουμε γιὰ τὴν Ἱστορία μας, εἶναι ἡ ἔννοια τῆς φυλῆς. Ὅλοι μας θεωροῦμε πὼς ὁ Πελοποννησιακὸς Πόλεμος ἦταν ἐμφύλιος πόλεμος, ἀλλᾶ μᾶλλον, ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ νοοῦμε λάθος τὶς γλωσσικὲς ἔννοιες, κάτι τέτοιο δὲν ἴσχυε. Ὀπωσδήποτε ὑπῆρξαν καὶ ἐμφύλιοι, κατὰ τὴν διάρκεια τῶν τότε πολεμικῶν ἐπεισοδίων, ἀλλὰ ἦσαν ἀπολύτως τοπικοὶ καὶ οὐδόλως θὰ μποροῦσαν νὰ χαρακτηρίσουν γενικῶς τὸν ἐν λόγῳ πόλεμο ὡς ἐμφύλιο. Συνέχεια





Σχολιάζοντας δύο …«προφητικὰ» μυθιστορήματα.

Ἐπεὶ δὴ πρόκειται γιὰ ἀπολύτως προσωπικὲς ἀπόψεις, σκέψεις καὶ …σενάρια,
ἀπαγορεύεται πλήρως κάθε ἀναδημοσίευσις!!!

Τὸ καλοκαίρι τοῦ 2014 λοιπόν, δύο φίλοι, σὲ διαφορετικὲς στιγμές, μοῦ προσέφεραν σὰν δῶρο ἀπὸ ἔνα βιβλίο. Εἶχα χρόνια νὰ ἀσχοληθῶ μὲ μυθιστορήματα κι ἔτσι μᾶλλον …στραβομουτσούνιασα. Ἐν τούτοις, ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ χρειαζόμουν ἕνα διάλειμμα, ξεκίνησα τὸ διάβασμα γιὰ νὰ …τρομάξω. Δύο βιβλία «σταθμοὶ» στὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖον ἔβλεπα ἔως τότε τὸν κόσμο καὶ τὸ μέλλον τῆς ἀνθρωπότητος, διότι, πολὺ ἁπλᾶ, «πατοῦσαν» ἐπάνω σὲ ἢδη γνωστές μου πληροφορίες. Ὅμως ἕνα μυθιστόρημα χρειάζεται χρόνο γιὰ νὰ γραφῇ καί, εἰδικῶς αὐτὰ ποὺ κρατοῦσα στὰ χέρια μου εἶχαν πρὸ πολλοῦ κυκλοφορήση στὶς παγκόσμιες ἀγορές. Συνεπῶς ἢ οἱ μυθιστοριογράφοι εἶχαν …ἐπιφοιτήσεις ἤ εἶχαν …εἰδικοῦ τύπου πληροφορίες. Συνέχεια





Γιατί πεθαίνουν οἱ …σύντροφοι;

Βιβλίο μὲ τίτλο «ΣΥΝΤΡΟΦΕ ΓΙΑΤΙ ΠΕΘΑΙΝΟΥΜΕ ΕΤΣΙ;», ποὺ ἐξεδόθη τὸ 1988, ἀπὸ τὶς ἐκδόσεις «Ἰσοκράτης».

Ὁ συγγραφεὺς Σάββας Ἀργυρόπουλος ὑπῆρξε Ὑποδιοικητὴς τῆς «124ης Ταξιαρχίας Δημοκρατικοῦ Στρατοῦ» (ΔΣΕ). Συνέχεια





Βιβλιοπαρουσιάζουμε «τὸ Ναυτικὸ τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων»

Τὸ βιβλιδάριον, ὅπως τὸ ἀποκαλεῖ ὁ κος Μιχαλόπουλος ποὺ συγγράφει, ἐξεδόθη ἀπὸ τὶς ἐκδόσεις Πελασγὸς τοῦ Ἰωάννου Γιαννάκενα μόλις πρὸ μερικῶν ἑβδομάδων.

Πρόκειται γιὰ μίαν ἔρευνα σὲ βάθος, πάντα βάσει τῶν διασωθέντων στοιχείων, ποὺ μᾶς ἐπιτρέπει νὰ γνωρίσουμε μετὰ ἀπὸ τόσους αἰῶνες τὸ πῶς ἀκριβῶς ἦσαν τὰ πλοία τῶν παππούδων μας. Συνέχεια