Γιὰ αὐτὰ ποὺ ἀλλάζουν ἀξίζει νὰ ἀγωνισθοῦμε, μὲ ὅλες μας τὶς δυνάμεις, γιὰ νὰ βοηθήσουμε στὴν ἀλλαγή. Ὅσο δὲ σημαντικότερα εἶναι αὐτά, γιὰ ἐμᾶς ἀλλὰ καὶ γιὰ ὅλην τὴν ἀνθρωπότητα, εἶναι βέβαιον πὼς ναί, ἀκόμη καὶ νὰ πεθάνουμε ἀξίζει.
Συνέχεια →

Σήμερα λοιπόν, ποὺ μία νέα ἡμέρα ξημέρωσε, κυττᾶμε γύρω μας καὶ διαπιστώνουμε τὸ «μία ἀπὸ τὰ ἴδια» τοῦ κόσμου μας. Δὲν ἄλλαξε κάτι καὶ δὲν πρόκειται νὰ ἀλλάξῃ, διότι γιὰ νὰ ἀλλάξῃ τὸ ὁ,τιδήποτε μά, κυρίως, γιὰ νὰ μπορέσουμε ἐμεῖς νὰ ἀναγνωρίσουμε τὶς ὁποιεσδήποτε ἀλλαγές, πρέπει νὰ ἀλλάξουμε …ἐμεῖς!!! Νὰ ἀλλάξουμε δῆλα δὴ τὶς προσλαμβάνουσές μας, ἢ ἄλλως τὶς ὀπτικές μας, μά, κυρίως, πρῶτα κι ἐπάνω ἀπὸ ὅλα, τοὺς σκοπούς μας. Συνέχεια →

Θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἔτσι… Διαρκῶς…
Τῶν «πραγματικῶν παιδιῶν»… Ὄχι ἐκείνων ποὺ τὰ λοβοτομήσαμε γιὰ νὰ μὴ μεγαλώσουν ποτέ, ἐγκλωβίζοντάς τα σὲ μία διαρκὴ ἀνωριμότητα καὶ ἐγωπάθεια.
Συνέχεια →

Κάθε φορὰ ποὺ ἐπιλέγουμε τὴν ἀσφάλεια, τὴν σιγουριά, τὸ βόλεμα κάτι, πολὺ μεγάλο, ἔρχεται γιὰ νὰ μᾶς βγάλῃ ἀπὸ τὴν ἡρεμία μας καὶ νὰ μᾶς ὑποχρεώσῃ νὰ ἐπαξετάσουμε τὶς δομὲς τῆς ζωῆς μας.
Ὅταν ἀρνούμεθα νὰ ἐπεξεργασθοῦμε τὸ γεγονός, νὰ τὸ ἀναλύσουμε καὶ νὰ μάθουμε ἀπὸ αὐτό, τότε ἡ ἐπομένη φορά, ποὺ κάποιο …«τυχαῖον» περιστατικὸ θὰ μᾶς ξεβολεύση,  θὰ εἶναι ἀκόμη πιὸ ἄγριες κα Συνέχεια →

Ἔχουμε ἀναρωτηθεῖ γενικῶς γιά τό τί ἀντίκτυπο ἔχουν οἱ συμπεριφορές μας;
Μᾶς ἔχει ἀπασχολήσει τό πόσους ἀνθρώπους ἐπηρεάζουμε ὅταν εἴμαστε νευρικοί, θυμωμένοι ἤ χαρούμενοι;
Ἔχουμε συνειδητοποιήσει πώς τελικῶς τόν κόσμο μας τόν δομοῦμε καί τόν ἀποδομοῦμε κατά τά …κέφια μας; Συνέχεια →