Πλήρης τίτλος τοῦ βιβλίου: «Τὰ πετράδια τοῦ στέμματος τῆς καθ΄ ἡμᾶς Ἀνατολῆς ποὺ ἔγιναν θρόμβοι αἵματος καὶ ἀκάνθινο στεφάνι μὲ τὴν Γενοκτονία καὶ τὸν Ξεῤῥιζωμὸ (Α) Πόντος».
Ἀρχεῖα κατηγορίας: βιβλία
Βιβλιο-προτείνοντας τὴν «Διχόνοια»
Τὶς ἐποχὲς ποὺ ἡ ἰστοσελίς μας καθημερινῶς «ἀνεμόχλευε» τὴν ἐπικαιρότητα «βουτῶντας» στὰ «ψιλὰ» τῶν εἰδήσεων, ἐνᾦ παραλλήλως «ξετρυπώναμε» ἄγνωστες παραμέτρους ποὺ ἡ ἐπίσημος ἱστορία ἀρνεῖται νὰ καταγράψῃ, ἡ Θεοφανὼ Πολυμέρη, θυγάτηρ τοῦ Φωτίου Πολυμέρη, μᾶς τροφοδοτοῦσε μὲ τὶς δικές της μελέτες γιὰ τὴν γλῶσσα καὶ τὴν ἱστορική μας ὀρθογραφία, στηρίζοντας τὰ δωρεὰν μαθήματα ἀρχαίων ἑλληνικῶν.
[Μέσα ἀπὸ τὶς τόσες της ἔρευνες προέκυψε καὶ τὸ ἐκπληκτικὸ πόνημά της «Ἐτυμολογία Κυρίων Ὀνομάτων καὶ Τοπονυμίων τῶν Ὁμηρικῶν Ἐπῶν» (ἐκδόσεων «Ἀρχύτας»).]
Ἀπόλλων (Ἑρμῆς) Τρισμέγιστος
Φ ΑΡΕΤΡΗΝ Ο ΪΣΤΟYΣ Ι ΔΕ Β ΙΟΝ Ο ΛYΜΠΙΟΣ Σ YΝΕΧΕΙ
Ἑ ρ μ ῆ ς Τ ρ ι σ μ έ γ ι σ τ ο ς
Λ Ο Γ Ο Ι
Α – Β – Γ – Δ – Ε – Ϛ – Ζ – Η – Θ – Ι
ΕΤYΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΙΔΟΣΙΣ
Συμπεριλαμβάνεται ἀποκωδικοποιημένον τὸ Ὀλυμπιακὸν Ἑλληνικὸν Ἀλϕάβητον. Συνέχεια
Δίσκος τῆς Φαιστοῦ
Κυρίαι καὶ κύριοι, φίλοι ἐλλόγιμοι Ἕλληνες καὶ Φιλέλληνες ….. χαίρετε ….
Ὀνομάζομαι Ἀριστοτέλης Ντοβόρης, εἶμαι συγγραφεὺς ὁμηριστής, ἕως τοῦδε ἔγραψα 32 βιβλία, τὰ περισσότερα σχετικὰ μὲ τὸν Ὅμηρον ὁ ὁποῖος εἶνε ὁ ἴδιος ὁ Ὀδυσσεὺς Λαερτιάδης· τοῦτο ἀπέδειξα μέσα ἀπὸ τὰ ἔπη: Ἰλιάς – Ὀδύσσεια, τὰ ὁποῖα ἔργα ἀπέδωσα εἰς νεοελληνικὴν διάλεκτον πολυτονικοῦ συστήματος, μὲ πλῆθος σχολίων, ἀποκωδικοποιημένων ὀνομάτων καὶ τοπωνυμιῶν. Συνέχεια
Περὶ Ὁμηρικοῦ Ζητήματος
Ταὐτοπροσωπία Ὀδυσσέως Ὁμήρου
Γράφει ὁ Ἀριστοτέλης Ντοβόρης
Ἐπειδὴ πολλάκις ἡ ἐτυμολόγησις ὀνομάτων ἢ λέξεων καταντᾶ ἀσαϕὴς καὶ ἀλλοπρόσαλλος, μὴ ἀποδοῦσα τὴν ἀληθείην, δράττομαι λοιπὸν τῆς εὐκαιρίας ὥστε τοῦτο τὸ γεγονὸς ἑρμηνεύσω καθ᾿ ὅ,τι σχεδὸν πάντα τὰ ὀνόματα τῆς δίας ἑλληνικῆς γλώσσης εἶνε κωδικοποιημένα κατ᾿ ἀκροστοιχίαν μὲ λέξεις αἱ ὁποίαι προέρχονται ὁπωσδήποτε ἐκ τῆς ὁμηρικῆς διαλέκτου, διότι αὕτη εἶνε ἡ ἀρχαϊκὴ βάσις τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης, ὡς ἐμϕαίνεται εἰς τὰ ἔπη Ἰλιὰς καὶ Ὀδύσσεια.
Ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα εἶνε ἡ μόνη γλῶσσα ἥτις ἐντὸς τῶν ὀνομάτων – λέξεων ἐμπεριέχει πληροϕορίας, κατὰ συνέπειαν διαθέτει ΜΝΗΜΗΝ.
Ἐπὶ παραδείγματι ἀναϕέρω τὸ ὁμηρικὸν ὄνομα ἵππος, τὸ ὁποῖον εἶνε κῶδιξ, τοῦτο δηλαδὴ δὲν ἐτυμολογεῖται, οὔτε δύναται ἡ ἐπιστήμη τῆς γλωσσολογίας νὰ ἐξηγήσῃ διατὶ ὁ « ἵππος » ϕέρει δύο [π π] ἀποδοῦσα μάλιστ᾿ αὐτὸ τὸ γνήσιον ἑλληνικὸν ὄνομα εἰς τὴν ἰαπετικὴν ἢ ἰνδοευρωπαϊκὴν ὁμάδα τῶν γλωσσῶν.
Συνέχεια
Χρειάζεται ἡ ἐπιβίωσις τοῦ ἐκδοτικοῦ Οἴκου «Πελασγός»;
Γνωρίζετε, ὅσοι παρακολουθεῖτε τὴν ἰστοσελίδα μας, πὼς μία ἀπὸ τὶς σημαντικότερες προτάσεις μας -μὲ κάθε εὐκαιρία- παραμένει τὸ βιβλίον διαχρονικῶς. Ὄχι τὰ βιβλία τῆς σαχλαμαροπαπαρολογίας, ποὺ …«μὲ ἕνα βιβλίο ξεχνιέσαι», ἀλλὰ μόνον ἐκεῖνα ἀπὸ τὰ ὁποία δυνάμεθα νὰ ἀντλήσουμε γνώσεις, πληροφορίες, ἐρεθίσματα, πρὸ κειμένου νὰ ἀντιληφθοῦμε καλλίτερα τὸν κόσμο μας, νὰ συνειδητοποιήσουμε τὸ ποῦ διαβιοῦμε καὶ νὰ ἀντλήσουμε στοιχεία πρὸ κειμένου νὰ προσδιορίσουμε σαφέστερα τὸν ἀτομικό μας σκοπό-δρόμο.
Συνέχεια