Διοικητὲς Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ αἰχμάλωτοι τοῦ Κεμᾶλ

Οἱ Διοικητὲς τοῦ Α’ καὶ Β’ Σώματος Στρατοῦ, Στρατηγοὶ Τρικούπης καὶ Διγενής, παραδίδονται στοὺς Τούρκους στὸ Ἁλῆ Βεράν. Τὸ ἴδιο καὶ ὁ συνταγματάρχης Δημαρᾶς. Δὲν ἐφρόντισαν, τοὐλάχιστον, κὰν τὰ ξίφη τους νὰ καταστρέψουν, ὥστε σήμερα νὰ μὴν εὑρίσκονται αὐτὰ σὲ βιτρίνες-ἐκθετήρια στὸ Τουρκικὸ Πολεμικὸ Μουσεῖο, ὅπως φυσικὰ καὶ τὰ παράσημα-διάσημά τους. Συνέχεια





Λεφτὰ ναὶ μὲν ὑπάρχουν ἀλλά…

Ἀπὸ τὸν φίλο Χρῆστο Χαρῖτο:

Λεφτὰ ὑπάρχουν ἔλεγε ὁ λατρεμένος ΓΑΠ καὶ τοῦ τὰ χώνατε. Συνέχεια





Φανερὴ ἦταν ἡ ὑποστήριξις τῶν Σοβιετικῶν στὸν Κεμάλ…

Οἱ Σοβιετικοὶ ὑπῆρξαν ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ ἀρωγοὶ στὸν ἀγῶνα τοῦ Κεμάλ, μὲ χρήματα, ἰματισμό, ἀτομικὸ ὀπλισμὸ καθὼς φυσικὰ καὶ μὲ βαρειὰ πυροβόλα ἀλλὰ καὶ μὲ τὶς ὀβίδες τους. Συνέχεια





Βιβλιοπαρουσίασις. «Τὸ Ὄνειρο πνίγηκε στὸν Σαγγάριο»

TO ONEIΡΟ ΠΝΙΓΗΚΕ ΣΤΟΝ ΣΑΓΓΑΡΙΟ

Ἰστορικὸ Μυθιστόρημα

 

 

Για τὴν Μικρασιατικὴ Ἐκστρατεία καὶ Καταστροφή, αὐτὴν τὴν μελανὴ – ἴσως τὴν πιὸ μελανὴ – σελίδα τῆς Νεωτέρας Ἑλληνικῆς Ἱστορίας, τῆς Ἐκστρατείας ποὺ ἀπεδείχθη ἡ «ταφόπλακα» τῆς Μεγάλης Ἰδέας τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους, ἔχουν γραφῆ περισσότερα ἀπὸ 300 βιβλία.
Ἄλλα ἐξ αὐτῶν εἶναι ἔρευνες, ἄλλα εἶναι μαρτυρίες, ἄλλα εἶναι ἡμερολόγια πρωταγωνιστῶν, ἄλλα εἶναι μυθιστορήματα μὲ αὐθεντικὸ ἰστορικὸ backround.
Τὰ περισσότερα ἀπὸ αὐτά, γραμμένα ἀπὸ τοὺς ὑποστηρικτὲς τῶν πρωταγωνιστῶν τῆς Τραγῳδίας, ἔνθεν κακεῖθεν.  Μὲ μίαν ἐμμονή, νὰ ῥίχνῃ ὁ ἔνας τὰ βάρη στὸν ἄλλο. Συνέχεια





Γιὰ …πετσόκομμα ἦσαν οἱ Μικρασιάτες

Ὁ Πρίγκηψ Ἀνδρέας, ἀδελφὸς τοῦ Βασιλέως Κωνσταντίνου Α’ καὶ υἱὸς τοῦ Βασιλέως Γεωργίου Α’ (ἢ κατὰ τοὺς ἀξιωματικούς του «καψοκαλύβας» – ἐπειδὴ ἀπὸ ὅποιο χωριὸ περνοῦσε διέταζε νὰ καοῦν οἱ καλύβες τῶν Τούρκων χωρικῶν – ἢ κατὰ τοὺς στρατιῶτες του «μαλακανδρέας» – γιὰ εὐνοήτους λόγους, ποὺ παραπέμπουν στὸ πρῶτο συνθετικὸ τῆς λέξεως),
Διοικητὴς λόγῳ …Πριγκιποσύνης τοῦ Β’ Σ.Σ. κατὰ τὴν Ἐκστρατεία τῆς Ἀγκύρας καὶ ὄχι λόγῳ ἐπετηρίδος, ποὺ ἰσχυρίζονται κάποιοι (τότε δὲν ἦταν κἂν 40 ἐτῶν!!!) Συνέχεια





Θρᾴκης «καμμένο» χαρτί!!!

Σὰν σήμερα τὸ 1922, ὁ Θεόδωρος Πάγκαλος ἐγκαταλείπει τὴν Ἐπαναστατικὴ Κυβέρνηση καὶ ἀναλαμβάνει Διοικητὴς (στην οὐσία ἀναδιοργανωτής) τῆς Στρατιᾶς Ἕβρου.

Μετὰ ἀπὸ λίγον καιρὸ τὴν κατέστησε – διὰ τῆς ἐφαρμογῆς σιδηρᾶς πειθαρχίας, ποὺ ἔφθασε μέχρι καὶ σὲ φυλακίσεις ἀλλὰ καὶ ἐκτελέσεις ἀπειθάρχων – ἕνα φοβερὰ ἀξιόμαχο Σῶμα, τοῦ ὁποίου  ὁ Κεμὰλ δὲν ἐτόλμησε νὰ ἀντιπαρατεθῇ. Συνέχεια