Ξε-«κλειδώνουμε»…

Ξε-«κλειδώνουμε»…

Ὅπως ἠδη ἔχουμε δηλώσει, δημοσίως, ἡ σελὶς filonoi.gr «ἀδρανοποιεῖται» – σὲ γενικὲς γραμμὲς- δίχως ὅμως τελικῶς νὰ «κλείνῃ». Ἂν καὶ ἀρχικῶς, γιὰ καθαρὰ προσωπικοὺς λόγους, ἀπεφάσισα νὰ «κλειδώσῃ» ἐν τελῶς ἡ σελίς, ἐν τούτοις, ἀκριβῶς διότι μοῦ ἐζητήθη πολλάκις, ἀπεφάσισα νὰ ἀφήσω τὰ κείμενα ἐλεύθερα ξανά. Ἔτσι κι ἀλλοιῶς δὲν ἀλλάζει ἡ ἀρχική μου ἀπόφασις … Συνέχεια

Γιατί ἄν τί κι ὄχι ἀντί;

Γιατί ἄν τί κι ὄχι ἀντί;

Γιατί; Ὄχι, δὲν θέλω νὰ τυραννήσω κάποιους. Τὸ μόνον ποὺ θέλω εἶναι νὰ μάθω!!! Μόνον νὰ μάθω! Οἱ παπποῦδες μας κάποτε, πολὺ κάποτε, ἔγραφαν μὲ κεφαλαῖα.  Γιατί ἔγραφαν ἔτσι; Πῶς κατάφερναν καί διάβαζαν τά σημεῖα στίξεως, τά πνεύματα καί τούς τόνους; Γιατί ἐμεῖς ὅταν βλέπουμε κάτι σάν αὐτό:

Ὑγιειὴς κοινωνία σημαίνει ἑτοιμοπόλεμος Ὀργανισμὸς

Ὑγιειὴς κοινωνία σημαίνει ἑτοιμοπόλεμος Ὀργανισμὸς

Μία κοινωνία, γιὰ νὰ παραμένῃ κοινωνία, δὲν γίνεται νὰ εἶναι κάτι ἀόριστον κι ἀσαφές. Ὀφείλει νὰ διαθέτῃ, νὰ ὑπερασπίζεται καὶ νὰ διατηρῇ ἀδιαπραγμάτευτες Ἀρχές, Σκοποὺς ἐνᾦ παραλλήλως νὰ προστατεύῃ, μὲ κάθε θυσία, τὰ Ὅριά της.

Χρήσιμοι οἱ καταποντισμοί…

Χρήσιμοι οἱ καταποντισμοί…

…διότι φθάνει κάποιος στὸν πάτο, γιὰ νὰ ἀντιληφθῇ πὼς μόνον μὲ τὸ νὰ πατᾷ σταθερὰ κάπου, δύναται νὰ ξεκινήσῃ τὴν ἄνοδο. Μόνον μὲ …«κουπὶ» δύναται νὰ ἀντισταθῇ στὶς καταιγίδες τῆς Φύσεως. Μόνον μὲ ἀγῶνες, κάθε στιγμή, μπορεῖ νὰ νικήσῃ ἐχθροὺς καὶ δυσκολίες καὶ νὰ ὑπερβῇ κάθε ἐμπόδιον.

Διότι πάντα τὰ νέφη ἀποχωροῦν!!!

Διότι πάντα τὰ νέφη ἀποχωροῦν!!!

Ἡ πηγὴ Ζωῆς τοῦ κόσμου μας εἶναι ὁ Ἥλιος μας. Αὐτός, οὔτως ἤ ἄλλως, ἐκεῖ ὑπῆρχε, ὑπάρχει καὶ παραμένει γιὰ νὰ φωτίζῃ καὶ νὰ θερμαίνῃ τὰ πάντα, ἀκόμη κι ὅταν τὰ νέφη μᾶς τὸν ἀποκρύπτουν.

Στιγμὲς ἀθανασίας καὶ λυτρώσεως…

Στιγμὲς ἀθανασίας καὶ λυτρώσεως…

Καλημέρα!!! Μὲ Ἀγάπη, Ὀμορφιά, Φῶς καὶ Θαύματα!!!

Θά  καταφέρουμε νά γίνουμε …«Ἡλιο-δουλευτές»;

Θά καταφέρουμε νά γίνουμε …«Ἡλιο-δουλευτές»;

Θυμᾶσαι ἐκείνους τοὺς στίχους τοῦ Ἐλύτου γιὰ τὸν Ἥλιο ποὺ «θέλει δουλειὰ πολλὴ γιὰ νὰ γυρίσῃ»… Καὶ διερωτᾶσαι σοβαρά, ἰδίως τέτοιες ἡμέρες, γιὰ τὸ πῶς θὰ μποροῦσε κάτι τέτοιο νὰ συμβῇ… Τί ἐννοεῖ ὁ ποιητής; Γυρίζει ὁ Ἥλιος ἤ ἁπλῶς, ποιητικῇ ἀδείᾳ, γράφει ἀσυναρτησίες…

Ὁμόφυλος ἤ ὁμοφυλόφιλος;

Ὁμόφυλος ἤ ὁμοφυλόφιλος;

Τώρα λοιπόν ποὺ αὐταρχικὰ καθιερώσατε τὴν ἐσφαλμένη χρῆσι τῆς λέξεως … «ὁμόφυλος» ἀντὶ «ὁμοφυλόφιλος», σὲ σημεῖον ποὺ βλέπω ἀκόμη καὶ «φίλους» νὰ χρησιμοποιοῦν λανθασμένα τὸν «νεολογισμό(!)», κανονίσετε ὅταν ἀποδίδετε ἀρχαῖα κείμενα στὴν νεοελληνικὴ νὰ μεταφράζετε τὴν ἀρχαία λέξι «ὁμόφυλος» μὲ τὴν λέξι… «κίναιδος»… Γνωστὴ τακτική…