Γιατί (ποῦ καὶ πόσο) πρέπει νά ἀρέσω;

Εἶναι πασιφανές, σὲ ὅλο καὶ περισσοτέρους, πὼς τὸ μεγαλύτερο τμῆμα τῶν σχέσεών μας βασίζονται σὲ ἕνα «δοῦναι καὶ λαβεῖν» …ἀρεσκείας. Μία μορφὴ …«συναλλαγῶν» ποὺ τελικῶς μᾶς προκαλοῦν πολύ-ἐπίπεδες αὐτό-παγιδεύσεις, ἐφ’ ὅσον ἂν τί νὰ ἑστιάζουμε στὸ ΓΝΩΘΙΣΑΥΤΟΝ, ἐμεῖς καταλήγουμε νὰ υἱοθετοῦμε ἐπίκτητες, συνήθως, συμπεριφορές, ποὺ συνήθως οὐδὲ μίαν ἀλήθεια μας ἐκφράζουν. Ἀναλόγως δὲ τῶν ὀπτικῶν μας, αὐτὸ τὸ «γαϊτανάκι» μᾶς ὁδηγεῖ στὸ νὰ παραμένουμε ὅμηροι τῶν συμπεριφορῶν μας καὶ νὰ ἀπομακρυνόμεθα ὅλο καὶ περισσότερο ἀπὸ τὶς πραγματικές μας ἀνάγκες.

Τὸ ἐρώτημα λοιπὸν ποὺ ὀφείλουμε, κάθε στιγμή, νὰ θέτουμε στοὺς ἑαυτόυς μας, διαρκῶς καὶ μὲ κάθε εὐκαιρία εἶναι τὸ ἐξῆς: γιατί πρέπει νά ἀρέσω (στόν δείνα ἤ στήν τάδε);
Ἡ ἀπάντησις θὰ μᾶς …τρομάξη. Τὰ διάφορα «διότι», ὅταν τέλος πάντων τὰ φέρουμε στὴν ἐπιφάνεια, θὰ μᾶς ἀποδείξουν πὼς δὲν καλύπτουν τὶς ἀτομικές μας ἀνάγκες, παρὰ μόνον ψευδῆ ὀφέλη. Μὰ τὰ ψευδῆ ὀφέλη δὲν μᾶς βοηθοῦν σὲ κάτι. Ἀντιθέτως μάλιστα μᾶς ἀπομακρύνουν ὅλο καὶ περισσότερο ἀπὸ ὅλα ἐκείνα ποὺ ἀληθῶς χρειαζόμεθα.

Τί κάνουμε; Ἁπλᾶ… Πολὺ ἁπλᾶ… Ἂν τί νὰ κυττᾶμε γύρω μας καὶ νὰ προβληματιζόμεθα γιὰ τὸ ἐὰν ἀρέσουμε σὲ κάποιους, εἶναι προτιμότερον νὰ ἐρωτᾶμε ἐμᾶς καὶ μόνον ἐμᾶς γιὰ τὸ ἐὰν ἀρέσουμε σὲ …ἐμᾶς!!! Ὅσο περισσότερες ἀποδοχὲς θὰ λάβουμε ἀπὸ ἐμᾶς γιὰ ἐμᾶς, τόσο πιὸ ἀσφαλεῖς θὰ αἰσθανόμεθα καὶ τόσο πιὸ κοντὰ στὶς Ἀνάγκες μας θὰ κινούμεθα. Μὰ ὅσο περισσότερο θὰ κινούμεθα πλησίων τῶν Ἀναγκῶν μας, τόσο πιὸ εἰλικρινεῖς θὰ εἴμαστε, τόσο περισσότερο διαυγεῖς θὰ παραμένουμε καί, καταληκτικῶς, τόσο περισσότερο θὰ μᾶς ἀποδέχονται οἱ γύρω μας.

Τελικῶς, ἂν καὶ ἀδυνατοῦμε νὰ τὸ συνειδητοποιήσουμε ἐξ ἀρχῆς, ἕνα εἶναι τὸ γεγονός: ἡ ἀποδοχὴ τῶν ἄλλων πρὸς ἐμᾶς διαρκῶς ἐπαυξάνεται μόνον ὅταν ἐμεῖς δείχνουμε σὲ αὐτοὺς αὐτὸ ποὺ πράγματι εἴμαστε. Ὁ,τιδήποτε ἐπίπλαστο σὲ αὐτὸ ποὺ ἐκφράζουμε γίνεται ὑποσυνειδήτως ἀντιληπτὸ ἀπὸ τοὺς γύρω μας, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ γεννᾷ ὑποψίες κι ἐπιφυλάξεις, ποὺ ἐπιστρέφουν σὲ ἐμᾶς μέσῳ ἀμφιβολιῶν καὶ ἀμφισβητήσεων. Αὐτὰ λοιπὸν πλέον εἶναι περιττά. Εἶναι θέμα ἀποφάσεως δικῆς μας τὸ νὰ τὸ συνειδητοποιήσουμε.

Φιλονόη

εἰκόνα

Ἀποποίηση εὐθύνης

Οἱ συντάκτες τῶν ἄρθρων ἀποδέχονται ὅτι φέρουν τὴν ἀποκλειστικὴ εὐθύνη γιὰ τὴ νομιμότητα, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν ὀρθότητά του περιεχομένου τῶν ἄρθρων τους, ἀπαλλάσσοντας τὸ filonoi.gr ἀπὸ ὁποιανδήποτε σχετικὴ εὐθύνη.

Ἀπαντῆστε

Ἡ ἠλεκτρονική σας διεύθυνση δὲν θὰ δημοσιευθεῖ. Τὰ ὑποχρεωτικὰ πεδία σημειώνονται μὲ *