Ἐπεὶ δὴ πρόκειται γιὰ ἀπολύτως προσωπικὲς ἀπόψεις, σκέψεις καὶ συμπεράσματα,
ἀπαγορεύεται πλήρως κάθε ἀναδημοσίευσις ἀπὸ διάφορες ἱστοσελίδες καὶ …«γυπαετούς»!!!
Δὲν θέλω νὰ καταπιασθῶ μὲ πολλὲς πολλὲς λεπτομέρειες. Δηλώνω μόνον πὼς ἔχουν πονέσει τὰ μάτια μου ἀπὸ τὶς (μὴ ἐσκεμμένες) ἀνορθογραφίες, ἀκόμη καὶ μεγάλων εἰδησεογραφικῶν πρακτορίων. Διαβάζω (γιὰ παράδειγμα) κάπου «ὁ παρὸν» καὶ διερωτῶμαι γιὰ τὴν ἀντιληπτικότητα τῶν συντακτῶν. Δὲν εἶναι δυνατόν, σκέπτομαι, νὰ ἀδυνατοῦν, γιὰ μερικὰ κλάσματα τοῦ δευτερολέπτου, νὰ σταθοῦν καὶ νὰ ξανὰ σκεφθοῦν-ζυγίσουν-ἐπεξεργασθοῦν τὴν ὀρθογραφία τῆς λέξεως. Εἶναι δυνατόν νά μή …νογοῦν; Ἡ λέξεις ἔχουν γένη ἀρσενικό, θηλυκὸ ἤ οὐδέτερον.
Γιατί λοιπόν νά ἀφήνουν …«ἄ-γενο» τό ἐν λόγῳ οὐσιαστικόν; (Οὐσιαστικοποιημένες μετοχὲς εἶναι, ἀλλὰ σήμερα τὸ ἀγνοοῦμε!) Δέν εἶναι ἀρσενική ἡ λέξις «(ὁ) παρών» ἤ θηλυκή λέξις ἡ (ἡ) «παρούσα» ἤ οὐδετέρα λέξις τό (τό) «παρόν»; (δὲς κι ἐδῶ)
Ἡ ἰσοπέδωσις τῆς παγκοσμιοποιήσεως κατάπιε καί τίς καταλήξεις;
Καί δέν κλίνονται ἀναλόγως ἀμέτρητα ἄλλα οὐσιαστικά (οὐσιαστικοποιημένες μετοχὲς εἴπαμε…);
Παραδείγματα:
- ὁ ἀπών, ἡ ἀπούσα, τὸ ἀπόν…
- ὁ λήγων, ἡ λήγουσα, τό λῆγον;
- ὁ ἐπιών, ἡ ἐπιούσα, τὸ ἐπιόν
- ὁ μειοψηφών, ἡ μειοψηφούσα, τὸ μειοψηφόν
μὰ καὶ- ὁ κυβερνών, ἡ κυβερνῶσα, τὸ κυβερνὸν κλπ κλπ κλπ (δὲς κι ἐδῶ)
Μά, δυστυχῶς μας, αὐτὰ τὰ ἀπόνερα τοῦ μονοτονισμοῦ, τῆς ἀπαιδείας καὶ τοῦ ἀνθελληνισμοῦ ἀποτυπώνονται σὲ κάθε ἐπίπεδον γραφῆς, ἀπὸ κάθε λογῆς συντάκτη, εἶτε εἶναι παιδὶ 15 ἐτῶν, εἴτε ἀκόμη καὶ …φιλόλογος. (Γιὰ τοὺς δασκάλους δὲν συζητᾶμε… αὐτοὶ κι ἐὰν ἔχουν …ἀκυρωθεῖ ἀπὸ τὸ σύστημα ἐκπαιδεύσεώς των!)
προσθήκη (ἐκ τῶν ὑστέρων) σημειώσεως:
Χειροῦργος κατὰ τὸ κακοῦργος…!
Θέλει νὰ γράψῃ κάποιος (ἰδίως νέος) «λόγῳ καιροῦ» καὶ γράφει «λόγο καιροῦ», διότι, πολὺ ἁπλᾶ δὲν τοῦ ἔχουν διδάξει τὴν δοτική.
Θέλει κάποιος νὰ γράψῃ συνωμοσία καὶ γράφει συνομωσία. Θυμᾶται δῆλα δὴ πὼς ὑπάρχει ἕνα ὄμικρον κι ἕνα ὠμέγα στὴν ὀρθογραφία τῆς λέξεως, ἀλλὰ εὔκολα προχωρᾶ σὲ ἀναγραμματισμό, διότι ἀγνοεῖ (διόλου τυχαίως) τὴν ἐτυμολογία (συνθετότητα) τῶν λέξεων:
Ῥῆμα ὄμνυμι φίλοι μου (περισσότερα ἐδῶ). Ὁμνύω, ὁρκίζομαι δῆλα δή.
Καὶ κῦττα τώρα πόσες λέξεις χρησιμοποιοῦμε καθημερινῶς…
προσθήκη (ἐκ τῶν ὑστέρων) διευκρινιστικῆς σημειώσεως: ἡ λέξις συνωμοσία προέρχεται ἀπὸ τὴν σύνθεσιν τοῦ σῦν καὶ τοῦ Ἀορίστου (Ὁριστικῆς) τοῦ ὄμνημι: ὤμοσα (ὤμοσα, ὤμοσας, ὤμοσε, ὠμόσαμεν, ὠμόσατε, ὤμοσαν).
Μία ἀκόμη (ὀδυνηρὴ) γιὰ τὰ ματάκια μας ἀνορθογραφία εἶναι ἡ …γενικὴ τοῦ ἐπὶ κεφαλῆς. Ἡ λέξις ἔχει ἑνωθεῖ καὶ γράφεται ὡς μία, ἀλλὰ δὲν κλίνεται (ὁ ἐπὶ κεφαλῆς, τοῦ ἐπὶ κεφαλῆς, τῷ ἐπὶ κεφαλῆς, τὸν ἐπὶ κεφαλῆς, ὤ ἐπὶ κεφαλῆς-οἱ ἐπὶ κεφαλῆς, τῶν ἐπὶ κεφαλῆς, τοῖς ἐπὶ κεφαλῆς, τοὺς ἐπὶ κεφαλῆς, ὤ ἐπὶ κεφαλῆς), ἐνᾦ εἶναι σύνηθες, ἀκόμη κι ἀπὸ μεγαλυτέρους (πού, τέλος πάντων, εἶχαν μίαν στοιχειωδῶς καλλιτέρα παιδεία) νὰ τὴν γράφουν ὅπως τοὺς …ἔρχεται. Κι ἔτσι διαβάζουμε τὸ ὅ,τι νἆναι καὶ τὰ ματάκια μας πονοῦν. Κι ἐὰν τολμήσῃς νὰ παρέμβῃς εὐγενικῶς γιὰ νὰ ζητήσῃς νὰ διορθωθοῦν οἱ καταλήξεις, καταλήγεις ἀκόμη καὶ μὲ ἀπειλὲς κατὰ …ζωῆς!!! (Τόσο πολὺ μπατριῶτες εἶναι αὐτοὶ ποὺ μᾶς ἐνημερώνουν…!!!)
Ἀποφάσισε λοιπὸν μόνος σου φίλε μου γιὰ τὸ πῶς θὰ γράφῃς ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα… Διότι ἡ ὀρθὴ γραφὴ δὲν εἶναι μόνον ἀπόδειξις σεβασμοῦ στὴν ἱστορικὴ ὀρθογραφία, ἀλλὰ κυρίως διαρκὴς προσωπικὴ ἄσκησις/ἐξάσκησις ἀντιληπτικότητος. Κοινῶς; Ὅταν ἐπιχειροῦμε νὰ ἀνασύρουμε ἀπὸ τὴν μνήμη μας τὴν ὀρθὴ γραφή, ἤ, ἀκόμη καλλίτερα, νὰ ἐνεργοποιήσουμε τὸν μηχανισμὸ κατανοήσεως τῆς (μαθηματικῆς) ἐτυμολογίας τῶν λέξεων, τότε ἐπιτυγχάνουμε νὰ συντηροῦμε διαρκῶς ἐν ἐγρηγόρσει τὸ τεμπέλικο μυαλουδάκι μας, ποὺ μὲ τὰ τόσα καὶ τόσα κινητὰ ἔχει …μουχλιάσει καὶ τείνει νὰ …ἀχρηστευθῇ!.
Καὶ κάτι τελευταῖο. Ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ κι ἐγὼ ἀπὸ τὰ ἴδια σχολεία μὲ ἐσᾶς προήλθα…
Κι ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ τὸ ἀνορθόγραφόν μου στιγμὲς στιγμὲς κτυπᾶ …ταβάνι… (δυσλεξία λέγεται αὐτὸ τὸ πρόβλημα ποὺ ἀφήνει πίσω της ἡ μονοτονικὴ γραφή, ἡ ὁποία συστηματικῶς καὶ συνῼμοσιολογικῶς καὶ στοχευμένως ἀλλοιώνει-ἀκυρώνει-διαβρώνει καὶ τὶς καταλήξεις μὰ κυρίως, πρῶτα κι ἐπάνω ἀπὸ ὅλα, τὴν ἀντιληπτικότητά μας…)
Κι ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ δὲν μοῦ ἀρέσει τοῦτον…
…ἀπεφάσισα, ὅπως σᾶς ἔχω ἤδη πολλάκις ἀναφέρει, στὰ 27 μου νὰ ξανὰ καθίσω στὰ θρανία καὶ νὰ τὰ ξανὰ μάθω ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ὅλα, μά, κυρίως, πρῶτα κι ἐπάνω ἀπὸ ὅλα, τοὺς κανόνες συνθέσεως καὶ ἐτυμολογίας. Δὲν θὰ γίνουμε φιλόλογοι καὶ μαθηματικοὶ καὶ (πραγματικοὶ) γλωσσολόγοι, ἀλλὰ σίγουρα θὰ κρατᾶμε ζωντανὸ τὸ μυαλό μας καὶ θὰ τὸ ἐξασκοῦμε μὲ κάθε εὐκαιρία. Γιατί τελικῶς αὐτὸ εἶναι τὸ ζητούμενον.
Σημείωσις
Καὶ κῦττα φίλε μου τώρα πῶς ὅλα ἐτοῦτα συνδέονται μεταξύ των ἀφήνοντας τὸ βαθὺ αἴσθημα τῆς ἀπογοητεύσεως μέσα μας, γιὰ τὸ πόσο εὔκολα παγιδευθήκαμε σὲ μίαν ἀκόμη φρικτὴ εἰς βάρος μας συνῳμοσία…
Γλῶσσα, σκέψις, φῶς οἱ κατ’ ἐξοχὴν διαμορφωτὲς τοῦ DNA!
Δυσμαθία: Οἱ συνέπειες ἐκ τοῦ μονοτονικοῦ στὰ παιδιὰ τοῦ Δημοτικοῦ
Ἡ ἐπιταχυνομένη μείωσις τῆς εὐφυΐας τῶν Εὐρωπαίων ἔχει αἴτια…
οἱ ἀκρωτηριασμένες καταλήξεις ὁδηγοῦν στὴν ἀκρωτηριασμένη λογική!!!
Ἀποποίηση εὐθύνης
Οἱ συντάκτες τῶν ἄρθρων ἀποδέχονται ὅτι φέρουν τὴν ἀποκλειστικὴ εὐθύνη γιὰ τὴ νομιμότητα, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν ὀρθότητά του περιεχομένου τῶν ἄρθρων τους, ἀπαλλάσσοντας τὸ filonoi.gr ἀπὸ ὁποιανδήποτε σχετικὴ εὐθύνη.
Εξεχασες το γνωστοτατον
” Ορθοπαιδικός”
Προσωπικως όπου το συναντώ το προφέρω
Ορθοπαϊδικος
Κάποιος δηλαδή όπου ασχολείται με τα ορθά παΐδια
Συμφωνῶ ἀπολύτως. Τὸ ἔχω ἀναφέρει ἀναλυτικῶς στὸ παρελθόν.
https://filonoi.gr/2013/02/21/f-o-sostos-tonismos/
Εξεχασες το γνωστοτατον
” Ορθοπαιδικός”
Προσωπικως όπου το συναντώ το προφέρω
Ορθοπαϊδικος
Κάποιος δηλαδή όπου ασχολείται με τα ορθά παΐδια
Τεχνίτης ών κατ επάγγελμα και τελειομανής εκ φύσεως φέρω ως καταδεικτικον το παρωνύμιο
” καλλιτέχνης” όν φίλοι και γνωστοί μου προσηψαν
προ σαράντα ετών
Πάντοτε έτρεφα θαυμασμον και σεβασμον μεγαλον προς εκείνους τους Έλληνες τεχνίτες όπου μας άφησαν ορατή και απτή την αποδειξιν πώς ο άνθρωπος δύναται να πλησιάσει την τελειότητα
Συγκρίνοντας τα αποτελέσματα της δικής τους τέχνης με ότι κακομορφο άτεχνο και άσχημο μου έδωσε η τύχη να βλέπω γύρω μου σχημάτισα την εξής απορία
Άραγε εάν Αυτοί εγνώριζαν το που και πως καθώς και το σε ποιους θα καταλήξουν ή καταντήσουν τα τής τέχνης των προϊόντα θα επέλεγαν να τα αφήσουν πίσω τους ή θα τα κατακρημνιζαν ώστε να γλιτώσουν την βεβήλωσιν;
Ομολογώ πως τρέμω στην ιδέα ότι ίσως σε κάποιαν άλλην ζωή τύχει να σταθώ εμπρός Τους και να πρέπει να δηλώσω “τεχνίτης και εγώ κύριοι”
Χίλια στόματα θα βρεθούν να μου πουν “Εσύ τεχνίτης; ”
Η ίδια απορία μου εγεννηθη και για την Ελληνικήν Γλώσσαν
Ασυλληπτον το μέγεθος της διανοησεως Αυτών όπου την εδημιουργησαν την εδιαμορφωσαν και μας την παρέδωσαν ώστε να δυναμεθα προς συνεννηοσιν
Άραγε εάν εγνώριζαν την κακοποιησιν ην θα υποστεί το μέγα αυτό δημιούργημα μήπως θα θεωρούσαν σωστοτερον το να το εξαφανίσουν αφήνοντας εμάς να προσπαθούμε με βρυχηθμούς και νεύματα;
Είχαν την συνήθειαν Αυτοί να γράφουν επί των μολυβδινων βλημάτων α εκτόξευαν με σφενδόνη εναντίον των εχθρών “ΔΕΞΑΙ” δηλαδή πάρτην
Ένα τέτοιο μολυβδινο βλήμα θα έπρεπε να στείλουν στους σημερινούς κατοίκους της ελληνικής χερσονήσου διαμέσου του χρόνου όπου να μήν γράφει επάνω του τίποτε παρά να έχει αποτυπωμένο το νεύμα τής ανοικτής παλάμης δηλαδή μια μούντζα
” Αυτό σας αξίζει πάρτε το καί πορευτείτε”
Δυστυχῶς. Κάπως ἔτσι αἰσθάνομαι κι ἐγώ, ἀλλὰ καὶ τόσοι ἄλλοι φίλοι. Ἐκπεσμός…
Το περί τέχνης παράδειγμα κατά αντιπαραβολήν με το περί γλώσσης α χρησιμοποίησα πιστεύω πώς δεικνύουν το πού θέλω οδηγηση την τού αναγνωστου σκέψιν
Ιστορικώς είναι αποδεδειγμένον πως επί σειράν αιώνων ομάδες υπανθρώπων κατά σύστημα εφηρμοζον την καταστροφήν κάθε αρχαίου θαυμαστού περιλαμπους οικοδομήματος και με τα συντρίμματα αυτού εκτιζον πλησίον ναούς σκοτεινούς και καταθλιπτικούς αφιερωμενους σε θεούς και αγίους κατ υποδειξιν και υπό τις οδηγίες ιερατικών κέντρων την απαρχή τών όποιων την εντοπίζουμε σε φυλή όντων συγκεκριμένης καταγωγής και προελεύσεως
Αργότερον ηλθεν και η τής γλώσσης σειρά
Θέσεις κρίσιμες σε υπουργεία και φορείς αρμοδίους κατελήφθησαν υπό ατόμων συγκεκριμένης καταγωγής φερόντων εξελληνισμενα επώνυμα αλλά συχνά το μικρόν όνομα έδειχνε βιβλικην προελευσιν
Κάποιοι έγιναν και πρωθυπουργοι και προεδροι δημοκρατοριας
Εφθασαμεν εις το να ανέλθει είς την θέσιν της υπουργού παιδείας μια όπου είχεν δηλώσει δημοσίως πώς η Ελληνική Γλώσσα θα πρέπει να εξαιρεθεί από των επισήμων ευρωπαϊκών
Hannah το όνομα αυτής επί κυβερνήσεως Jeffrey
Χιλιάδες τά ανάλογα παραδείγματα όπου συνηγορούν προς τούτο:
Η Ελληνική Γλώσσα κατά σύστημα δέχεται επίθεση σε μια προσπάθεια αποδόμησης αυτής και με τα σπαράγματα τής γίνεται προσπάθεια όπως κτισθη ένα κωδικοποιημένο μέσο συνεννοήσεως
υποδεεστερον και ευτελές
Όντα προερχόμενα από φυλές όπου δεν παρήγαγαν ούτε γλώσσα ούτε τέχνη ούτε κάλλος επιδίδονται στην κατακρημνισιν των ελληνικών τούτων
Και με την συνδρομή των εδώ παροικουντων το κατορθώνουν
Ξέρεις άγαπητέ φίλε ποῖον εἶναι τό τρομακτικότερον; Τὸ νὰ κατανοῇς…
Ναι είναι τρομακτικόν το τής κατανοήσεως προτέρημα
Βαρεία η ευχή του να το φέρεις
Αλλά και το να μην κατανοείς κρίνεται άξιον προς οίκτο
Προτιμώ την υπέροχη κατάρα από την αξιολυπητη μακαριότητα
Πιστεύω πώς ο Προμηθεύς εγνώριζε το τέλος όπου η τού Διός οργή επεφύλασσε δι αυτόν
Τὸ «κλειδὶ» εἶναι ὁ Προμηθεύς.
Δέν εἶναι ὀδυνηρό νά εἶσαι Προμηθεύς, κατά-κομματιασμένος, ἁλυσοδεμένος καί ἀνήμπορος νά προστατευθῇς, νά ἐλευθερωθῇς καί νά ἀντιδράσῃς;
Κι ὅμως, συμφώνως μὲ τὸν μῦθο-λόγο-ἱστορία ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι ζωντανός, νὰ ἀντέχῃ καὶ νὰ ἀναμένῃ. Καὶ καλῶς ἀναμένει, διότι ὅταν εἶσαι Προμηθεὺς γνωρίζεις πὼς ἐκ τῆς Ἀνάγκης θὰ σὲ ἀπελευθερώσουν.
Κι ἐδῶ θὰ θέσω ἀκόμη ἕνα ἐρώτημα: γιατί ὅταν εἶσαι ὁ Προμηθεύς, τοῦ κόσμου μας ὁ Δημιουργός, δῆλα δὴ
-ἀλλὰ καὶ καταστροφῆς, ἐὰν χρειάζεται- ἀνέχεσαι. (αὐτό)-ταπεινώνεσαι καί ὑπομένεις τόσον εὐτελισμό; Γιατί δέν ἀντιδρᾶς; Τί εἶναι αὐτό τό Ὑψηλότερον πού ὑπηρετεῖς καί σέ ὑποχρεώνει στήν σιωπή;
Κῦττα ἐδῶ:
https://filonoi.gr/2013/05/08/f-enas-promhtheas-sto-tokyo/
Κῦττα κι ἐδῶ:
https://filonoi.gr/2019/05/14/toy-politismoy-to-anagnosma/
κυρίως τὴν εἰκόνα, ἀλλὰ ὄχι μόνον.
Υπό τοιούτων αρχόντων διοικουμένη η Ελλάς κατηντησεν με ένα εκπαιδευτικόν σύστημα τόσον ατελές όσον τα λάθη κατά την χρήσιν της γλώσσης μας επιτρέπουν να εκτιμησωμεν
Ένα σύστημα ικανον να παραγη μετρίους είς την καλυτέραν των περιπτώσεων
Μετρίους όχι μόνον είς τα περί γλώσσης θέματα αλλά και είς τά περί σκέψεως η και αντιλήψεως
Προσωπικως έχω συναντήσει διαδικτυακον σχολιον κάποιας όπου γοητευμένη από την παρακολούθηση τής τηλεοπτικής σειράς Karadayi εκδήλωνε :
” Οι τουρκικές σειρές μας έδειξαν πώς η τουρκική γλώσσα είναι πολύ πιο γλυκιά και εκφραστική από τα μπαζοελληνικα”
Η εν λόγω τύπισσα είναι φιλόλογος διορισμένη να διδάσκει τα ελληνόπουλα
Όσον και εάν την έβαλα στην θέση της με την αρμόζουσα απάντησιν αυτή θα συνεχίσει να το πιστεύει και διαδίδει
Τι λοιπόν να αναμενωμεν;
Καί;; Τελικῶς; Ποῖος ὁ πραγματικός των στόχος; Σκέτο ἡ γλῶσσα; Σκέτο ἡ ἐπιστήμη καί ἡ τέχνη; Σκέτο ὁ ἄνθρωπος καί ἡ κοινωνία; Ἤ κάτι βαθύτερον;
Δεσμευομαι να δώσω αύριον απάντησιν είς την αποριαν ήν διατυπώνεις φίλη ιστοδέσποινα
Έχω ανεσιν χρόνου όντας κλινήρης λόγω πόνου στην μέση
Περαστικά!!!!!!!!!!
Υπάρχει και είναι γνωστή η λεγόμενη αρχή της ήσσονος προσπάθειας
Τα όντα τείνουν να επιλέγουν τα εύκολα
Χάριν ταχύτητος ευκολίας λόγω αδιαφορίας και από τασιν αποφυγής κόπου ο καθείς μιλά ή γράφει όπως τού έρθει την στιγμή εκείνη και εάν κάνεις την προσπάθεια να διορθώσεις θα σού πετάξει και την άποψη του ” εσύ πάντως με κατάλαβες τι ήθελα να πω”
Ρε εγώ το κατάλαβα εσύ δεν καταλαβαίνεις τι λες ή τι γράφεις
Βαρυνουσα σημασία έχει και η καθιερωμένη πλέον χρήσις πληκτρολογίου η οποία σε συνδυασμό με την αυτόματη διόρθωση που το μηχάνημα υποδεικνύει οδηγεί σε ότι βλεπουμε
Βλέπεις το μηχάνημα δεν γνωρίζει ποιο γένος εγω θέλω να δηλώσω ών ούσα όν και έτσι περνά λέξεις όπως να ναι
Δι ο και τα λάθη τοιούτου τύπου κατέστησαν συχνά και σε ανθρώπους μεγαλυτέρας ηλικίας
Είς τό χειρόγραφο η κίνησις έρχεται αυτόματα και το νευρομυικον σύστημα σχηματίζει τις γραμμές συμφώνως με την μνήμη εκείνην όπου η συνήθεια κατέστησε φυσικον μέρος τής διαδικασίας
Γράφουμε αυτόματα χωρίς πολλή σκέψη όπως όταν οδηγούμε και η γραφή με το χέρι τείνει να είναι γραμματικά σωστή
Με τα πλήκτρα αυτό χάνεται και επιπλέον το μηχάνημα συμπληρώνει και καταχωρεί ότι τού έρθει στο κύκλωμα και έτσι μένει
Εγώ επί παραδείγματι επειδή προσπαθώ να παράγω γραφή λόγου τεινουσα προς παλαιότερες μορφές της ελληνικής πρέπει συνεχώς να σβήνω καταλήξεις και να μεταθετω τους τόνους
Χρειάζεται προσπάθεια την οποία ο καθείς δεν προθυμοποιήται να καταβάλει
Πιθανολογω πως εσύ Φιλονοη έχεις κάποιο ειδικού τύπου πρόγραμμα για την γραφή δι ο και το κείμενο όπου παράγεις είναι αρτιοτερας μορφής
Εγώ βεβαίως κάνω ότι δυναμαι αυτό όμως δεν σημαίνει πως όλοι είναι πρόθυμοι προς μιμησιν
Τίποτα σπουδαῖο. Ἔχω ἐνεργοποιήσει πολυτονικὸ σύστημα γραφῆς στὸν ὑπολογιστή μου.
Τώρα τελευταία καὶ στὸ τηλέφωνο.
https://users.sch.gr/ipap/Ellinikos%20Politismos/diafora/Polytoniko.htm
https://www.tonizo.gr/tonizo/tonizo4-3.php
https://www.polytoniko.org/
Αυτό το πρόγραμμα φέρει και την δυνατότητα αυτομάτου διορθώσεως;
Ἐπίσης μαθήματα ὀρθογραφίας
https://filonoi.gr/tag/%E1%BD%80%CF%81%CE%B8%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AF%CE%B1/
κι ἀρχαίων ἑλληνικῶν:
https://filonoi.gr/tag/%ce%bc%ce%b1%ce%b8%ce%ae%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1-%e1%bc%80%cf%81%cf%87%ce%b1%ce%af%cf%89%ce%bd-%e1%bc%91%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%ce%ba%e1%bf%b6%ce%bd/
Αυτό το πρόγραμμα φέρει και την δυνατότητα αυτομάτου διορθώσεως;
Ὄχι, αὐτὸ εἶναι δική μας δουλειά. Γιὰ αὐτὸ λέω πὼς εἶναι ἀνάγκη (γιὰ δική μας διαρκῆ αὐτό-συντήρησιν) νὰ «ξεσκονίσουμε» τὰ τῶν δασυνομένων λέξεων:
https://filonoi.gr/2014/06/12/f-oi-135-dasynomenes-lekseis/
Πέραν τούτων και υπό μίας ευρυτέρας οπτικής γωνίας κοιτάζοντας παρατηρούμε πως η Ελληνική
Γλώσσα δέχεται πλήγματα πανταχόθεν
Ειδικότερα τα τελευταία έτη όπου η παγκοσμιοποιητικη αλογία φέρει την τάσιν της ολικής ισοπεδωσεως έως την επιτευξιν τής κατά το δυνατόν ομοιομορφίας, οι εξαιρέσεις έχουν καταστεί στόχος
Κατέστη αντιληπτόν προ εικοσιπενταετιας το φαινόμενον αλλοιώσεως των γραμμάτων εκείνων όπου συναντώνται μόνον είς την ελληνικήν
Αρχής γενομένης εκ τού Α το οποίον αντικατεσταθη εκ τού Λ σε λογότυπα μεγάλων εταιρικών σχημάτων με πρώτη την ΚΙΑ motors
η οποία γράφεται πλέον ΚΙΛ ακολούθως και η SAMSUNG με νέα μορφήν γραφής το SΛMSUNG
Από ολίγων ετών παρατηρείται η αντικαταστασις τού Ε με το αμιγώς ελληνικόν Ξ ως εάν να επιχειρηται φειδώ στις απαιτούμενες γραμμές
Ο σκοπός είναι βεβαίως προφανής
Κάποιαν χρονικην στιγμήν οι προσφερόμενες στα πληκτρολόγια και στα ηλεκτρονικά κυκλώματα γραμματοσειρές δεν θα περιέχουν το Λ και το Ξ
προς χρήσιν συμφώνως των ελληνικών κανόνων γραφής και ο κόσμος θα είναι αναγκασμένος να γράφει με τα λατινικά L και X όπου θα προκύψει και η ανάγκη αντικατασεως του Χ με το CH η ότι μας προσφερθεί
Και φυσικά θα ακούμε και από τούς εν Ελλάδι προθύμους ηλιθίους το γνωστό ” μα αφού όλος ο κόσμος έτσι πλέον γράφει”
Και αφού όλος ο κόσμος πάει κατά διαόλου ας πάμε και εμείς
Πολιτισμού τό ανάγνωσμα
Όντως η ίδια η λέξη δεν περιέχει το νόημα όπου της αποδίδεται
Πολιτισμός σημαίνει μια γενικότερη τάση συμμορφωσεως προς τα κοινά ήθη η οποία καθιστά τον έναν καθώς και τούς πολλούς σύνολο υπάρχον εντός συγκεκριμένων ορίων
Σωστοτερον ίσως είναι ο όρος ηθική ανυψωσις ή ψυχικός και νοητικός εξευγενισμός
Η επίτευξη τέτοιων στόχων διαπιστουται από
Την καθαριότητα κυριολεκτικώς
Την παραγωγή τέχνης με σκοπό το κάλλος
Την παραγωγή φιλοσοφίας
Την ύπαρξη και διάδοση ευγενών και υψηλού ήθους αξιών
Η τεχνολογία προσφέρει τα μέσα προς τούτο δεν συνιστά όμως κριτήριο
Ο σαπων και το πλυντήριο με βοηθούν να μένω καθαρός δεν μου διδάσκουν την αξία τής καθαριότητας
Δεν είναι η σφύρα και η σμίλη πού κρατώ αυτά που θα με χαρακτηρίσουν ” πολιτισμένο” αλλά τα έργα που εγώ θα παραξω με την χρήση των εργαλείων αυτών
Δεν γνωρίζω περισσότερα επί αυτού
Δεν θα αισθανθώ ντροπή εάν κάποιος μου διδάξει και άλλα
Πόλις, λέξις ποὺ δηλώνει Πόλωσιν. Συνεπῶς καὶ πολιτισμὸς δηλώνει (πρὸ ἀποφασισμένη) κατεύθυνσιν, πολωμένη, πολωτική. Ἐκ τούτου κι ὁ πολίτης εἶναι ἐξ ἀνάγκης ὁπλίτης.
Αὐτὲς ὅμως εἶναι συνθῆκες καὶ κατ’ ἐπέκτασιν προγράμματα ἐλέγχου ἐπικυριάρχων. Οἱ Δημιουργοὶ δὲν μετέρχονται τέτοιες μεθόδους ἤ, ἔστᾦ, τὶς Δημιουργοῦν μὲ σκοπὸ τὴν προστασία τῆς Ἐλευθερίας καὶ τῆς Ἀνθρωπότητος καὶ οὐδέποτε τὴν καθυπόταξιν τοῦ συν-Ἀνθρώπου των.
Εδώ απαντάς στην βασική διαφορά μεταξύ τού Δημιουργού και τού Ιδρυτού
ὀλίγον…
Ὑπάρχει ἕνας μῦθος μέσα στὸ μύθευμα τοῦ «ἀλχημιστοῦ» (Πάολο Κοέλιο) ποὺ μᾶς λέει γιὰ κάποιον ὑποψήφιον μαθητὴ ἑνὸς σοφοῦ, ὁ ὁποῖος, γιὰ νὰ γίνῃ δεκτὸς ὡς μαθητὴς ἔπρεπε νὰ πάρῃ ἕνα κουτάλι μὲ λάδι καὶ νὰ γυρίσῃ στὸ βασίλειον παρατηρῶντας τὰ πάντα, ἀλλὰ δίχως νὰ τοῦ χυθῇ τὸ λάδι. Τὴν πρώτη φορὰ ἔφερε τὸ κουτάλι γεμάτο, ἀλλὰ δὲν εἶδε κάτι, διότι ἐφρόντιζε διαρκῶς νὰ μὴ τοῦ χυθῇ τὸ ἔλαιον. Τὴν δευτέρα φορὰ εἶδε τὰ πάντα, ἀλλὰ τὸ κουτάλι του ἦταν ἄδειο. Τὴν τρίτη φορὰ ἔπρεπε νὰ κάνῃ ταὐτοχρόνως καὶ τὰ δύο.
Ἄς λάβουμε αὐτὸν τὸν μῦθο λοιπὸν κι ἄς τὸν προσθέσουμε σὲ ὅλα τὰ παραπάνω καὶ τότε θὰ κατανοήσουμε βαθύτερα τὸν λόγο ὑπάρξεως τῶν Προμηθειακῶν γενῶν.
Οἱ πολλοί, τὰ ἀνθρωποειδῆ, πετοῦν στὴν ἄκρη τὸ κουτάλι, ἀδιαφορῶντας γιὰ τὴν σωτηρία τοῦ ἐλαίου καὶ απολαμβάνουν τὸ ἐδῶ καὶ τώρα, δίχως …αὔριο.
Οἱ, κάπως πιό, συνετοὶ (καὶ σαφῶς λιγότεροι) κυκλοφοροῦν μὲ τὸ κουτάλι γεμάτο, ἀλλὰ παρατηροῦν …οὐδέν!!!
Ὑπάρχει καὶ ἡ τρίτη μερὶς ὅμως πού, ἄν καὶ ἐλαχιστότατοι, κρατοῦν γεμάτο τὸ κουτάλι, ἀπολαμβάνουν τὸ ἐδῶ καὶ τώρα καὶ οὐδέποτε χάνουν ἀπὸ τὸ βλέμμα τους τὸν σκοπό των.
Προμηθεύς
” Τιματε το πνεύμα μου και αφήνετε το σώμα μου να δυστυχει”
Αυτό φέρεται να απάντησε ο Νικόλα Τέσλα όταν τού απένειμαν το βραβείο τής Αμερικανικής Εταιρείας Ηλεκτρολόγων Μηχανικών
Το ποιόν Αυτού είναι γνωστό
Και γιατί δεν καθότανε στα αυγά του;
Τι γυρευε να γίνει εφευρέτης;
Μπορούσε να μείνει ένας καλός υπάλληλος με προοπτική προϊσταμένου με έναν καλό μισθό και σύνταξη
Αυτός όμως θυσίασε την άνεση του για να κερδίσει ποιος;
Εμείς κυρίες και κύριοι
Τον δικό μας κόσμο βελτίωσε καταβαλλοντας το αντίτιμο
Ομοίως και ο Προμηθεύς
Κανείς δεν ευρέθη να Τον βοηθήσει
Κανείς από όσους φωτίστηκαν ζεστάθηκαν μαγείρεψαν δεν σηκώθηκε να μαζέψει και άλλους γύρω του και να πάνε στον Όλυμπο να βάλουν τις φωνές στον Δία
Ρε δε ντρέπεσαι ρε;
Αυτόν τιμωρείς;
Τουναντίον τίμησαν τον Δία και του έστησαν μέχρι και χρυσελεφάντινο άγαλμα
Το γνώριζε ο Προμηθεύς το τέλος του
Γνώριζε πώς θα καταβάλει και αυτός το αντίτιμο όπως ο Ηρακλευς ο Χριστός και όλοι όσοι έκαναν καλό χωρίς προοπτική κέρδους
Εκεί βρίσκεται πιστεύω η απαντησις
Παρατήρησε γύρω σου όλους εκείνους όπου η φύσις η τύχη ή οι θεοί τούς έδωσαν υπεροχή
Κάτι τούς εστερησαν και σε κάτι υστερούν ώστε να υπάρχει μια ας πούμε ισορροπία
Δες όλους εκείνους όπου αξίζουν τον χαρακτηρισμό του ευφυούς ανθρώπου
Κάτι το ανισόρροπο εμφωλευει εντός τους που κάνει τους άλλους να λεν ” ε είναι και λίγο τρελός”
Εάν κάποιος είναι σχεδόν τέλειος σε όλα τότε κάτι κακό του φυλάει η τύχη του που κάποτε θα φανεί
Αυτό είναι το αντίτιμο
Ο Προμηθεύς υπήρξε τέλειος
Γιός τιτάνα ημίθεος αθάνατος δυνατός έξυπνος καλός μεγαλόψυχος θαρραλέος και φιλεύσπλαχνος
Δώρισε το μεγαλύτερο των δώρων στον άνθρωπο
και αυτόστιγμής φόρτωσε στην μοίρα Του την υποχρέωση αποπληρωμής ίσης αλλά ετεροπολικης- αντιθετης αξίας με το δώρο
Για αυτό και υπομένει
Ειδάλλως θα έπρεπε κάποιο από τα προτερήματα Του νά χάσει η να μήν το είχε εξ αρχής
Εδώ ανιχνεύεται και η υψηλοφροσυνη Αυτού
Προτιμά την αιωνία βάσανο παρά την απώλεια
Προτιμά να βασταζει το άλγος το αβαστακτο παρά να εκπέσει
Πουθενά δεν αναφέρεται πως μετανοεί
Όπως πουθενά δεν αναφερεται πώς ικετεύει την σωτηρία
Μοῦ ἀρέσει ἡ διαπίστωσίς σου: ἐγνώριζε ὁ Προμηθεὺς τὸ τέλος του, ὅπως καὶ κάθε ἄλλος Προμηθειακὸς ἀπόγων.
Καί τί ἔκανε; Ἀντέδρασε ἤ παρέμεινε;
Ποῖος Ἐλεύθερος Ἄνθρωπος (παγκοσμίως) δέν κυττᾶ μέ θάῤῥος κατάματα (καί ὑπεροπτικά) τόν Δήμιό του;
https://filonoi.gr/2023/10/28/xamogeloyse-empros-ston-thanato-eleytheros/
Κάθε φορὰ ποὺ συζητῶ ἐπ΄ αὐτοῦ στὸν νοῦ μου φέρνω τὴν εἰκόνα τῆς μαυροφορεμένης ποὺ «καρφώνει» τὸ βλέμμα της ἴσια στὰ μάτια τοῦ γερμανοῦ μὲ ὑπεροχή, ἄν καὶ γνωρίζει πὼς τὸ τίμημά της θὰ εἶναι ὑψηλότερον τῶν ἀντοχῶν της.
https://filonoi.gr/2013/10/28/f-ekeino-to-blemma/
Ἔχεις δεῖ κάποιον Ἐλεύθερο νά παρακαλᾷ γιά ἔλεος; Ἔχεις συναντήσει Προμηθειακό ἀπόγονο νά μή ἀναλαμβάνῃ τήν «ἀποπληρωμή» αὐτοβούλως τῶν ἐπιλογῶν του;
https://filonoi.gr/2019/04/15/o-sygxronos-promhtheys-desmoths/
Μὰ κῦττα κι ἕναν σύγχρονο ἀπόγονο ποὺ ἀγνοεῖ, ἀκόμη, τὸ βάρος τῆς κληρονομίας του, ἀλλὰ ποὺ ἐξακολουθεῖ τὴν πορεία του, πληρώνοντας τὰ τιμήματα:
https://filonoi.gr/2011/06/01/f-o-promhtheas-epestrepse/
(Μὴ στεκόμεθα στοὺς ἐκπεσμένους συγγενεῖς του… αὐτοὶ χαμένοι γιὰ χαμένοι…!!!)
Κι ἐδῶ νὰ ἀναρωτηθοῦμε γιὰ κάτι σημαντικό: τί εἶναι αὐτό τό κάτι πού «ἀφυπνίζει» ἐκεῖνο τό Προμηθειακό χαρακτηριστικό; Πού κρύβεται αὐτό τό κάτι πού «μετουσιώνει» ἕνα «πρόβατο» σέ «λῦκο»; Καί γιατί τόσους αἰῶνες δέν δαμάζεται;
Θυμᾶσαι τόν Κατσαντώνη; Μήπως τόν Χασιώτη; Πῶς ἔσβησαν; Μήπως τραγουδῶντας; Κι ὅλα ἐτοῦτα μέσα στήν καταχνιά τῆς ἀπολύτου συσκοτίσεως;
https://filonoi.gr/2011/03/24/f-katsantonhs/
Καί, τέλος… γιατί ἀναμένει τόν Ἡρακλῆ πού, κατ’ ἐντολὴν Διός, θά τόν ἀπελευθερώσῃ; Μήπως δέν δύναται νά σπάσῃ τά δεσμά του; Ἤ ἐπιζητᾶ κάτι ἄλλο; Μήπως, σὰν ἄλλη χονδρομπαλοῦ, μοιρολογᾶ ἀναμένοντας;
https://filonoi.gr/2011/05/30/h-xondrompaloy/
Μήπως κάτι γνωρίζει μέσα του; Καί πῶς;
Ὑπάρχει μία Ἀρχή, ποὺ εἴθισται νὰ ἀγνοοῦμε: ἐὰν δὲν πέσῃς δὲν μαθαίνεις νὰ σηκώνεσαι.
https://filonoi.gr/2023/10/29/gia-na-shkothh-kapoios-prepei-prota-na-pesh/
Μήπως τελικῶς αὐτό ἀκριβῶς μᾶς διδάσκει κι ὁ Προμηθεύς; Μήπως ἐπέλεξε στήν πραγματικότητα νά δεθῇ; Μήπως ἔπρεπε νά πέσουμε γιά νά κατανοήσουμε τόν μηχανισμό τῆς ἀνορθώσεως;
Κι ὅλα αὐτὰ τὰ περὶ συμβασιλείας μὲ τὸν δία τὰ ἀκούω σὰν …ἀνέκδοτα. Ὁ Δημιουργὸς οὐδέποτε συμβασιλεύει. Πάντα χαράζει δρόμους ὁρίζει ῥόλους καὶ καθορίζει διαδρομές. Ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι γιὰ νὰ …κουτσομπολεύουμε.
” Τι είναι αυτό το Υψηλοτερον που υπηρετείς;”
Αυτή είναι η ερωτησις όπου μου απευθύνεις φίλη μου γυρεύοντας από εμέναν απάντησιν
Τόσα χρόνια το υπηρετείς εσύ εμένα ρωτάς να σού ειπώ;
Τόσα χρόνια λειτουργείς κατά το προμηθειακο πρότυπο και ακόμη δεν μπορείς να περιγράψεις την αιτία της ορμής αυτής ;
Είμαι βέβαιος πώς την γνωρίζεις
Ίσως να μην την έχεις διασαφηνίσει ακόμη ίσως και να μήν τολμάς
Ομολογώ πως εμένα μου προκαλεί φόβο όπως το άλμα στο σκοτεινό κενό
Αυτό είναι και το ευγενές τής πρόκλησης
Το να κοιτάς τον φόβο και να λες ” εγώ από εσένα θα φτιάξω μιαν απάντηση”
Τὸ ζητούμενον ὅμως παραμένει: ἀτομικὴ ἡ διαδρομή!
Καλημέρα!!!!
Ὅλην τὴν ἡμέρα!
Πολλές οι ερωτήσεις που μου θέτεις φίλη μου στο σχόλιο 2: 58 μήπως αυτό; γιατί όμως έτσι;
Πολλές και δύσκολες που ίσως να μην αρκεί η περιορισμένη γνώση μου να τίς απαντήσει
Μιαν εξομολόγηση λοιπόν θα καταθέσω επειδή η τύχη συνδυασε κάπως τις συγκυρίες ώστε να φέρεις εμπρός μου ιστορίες από το 2011
Ήταν τότε που τα μαντριά κυλά του καθεστώτος είχαν στήσει μια διπλή σειρά από σιδερένια φράγματα δεμένα μεταξύ τους με βίδες και δύο χοντρά συρματόσχοινα που διέτρεχαν την πλατεία από άκρου εις άκρον
Πίσω από αυτόν τον φράκτη τους έβλεπα άνετους και ασφαλείς να κοιτούν εμάς που φωνάζαμε απ’ έξω
Ήταν τότε που τα μαντροσκυλα
Δυνατός άντρας ο φίλος μου ο Θοδωρής, είχαμε δουλέψει μαζί και τον ήξερα και τον εμπιστευομουν
Γνωρίζαμε καλά το πόσα μπορούμε πολλοί άνθρωποι μαζί
Κάναμε δύο γύρους στο μέτωπο αυτό και μαζέψαμε καμμία εκατοστή άλλους και με το σφύριγμα την στιγμή που έπρεπε βάλαμε όλοι φωνές και χέρια και αρχίσαμε να σηκώνουμε εκείνα τα κάγκελα που κανονικά ήθελαν γερανο
Κοντεψαμε να τα φέρουμε τουμπα μα με τα πρώτα δακρυγόνα η ” παράταξη” άρχισε να φυλλοροει
Ένας ένας εγκατέλειπαν τρέχοντας και στο τέλος έμεινα μόνος με ένα βάρος στα χέρια τόσο μεγάλο που άρχισε να παίρνει πίσω να με πλακώσει
Θα με ελιωνε θα μ έκοβε στα δύο
Το γύρισα το τίναξα εμπρός με την δύναμη που τέτοιες στιγμές δίνει η απελπισία ή η τρέλα
Ακόμη θυμάμαι τα τρομαγμένα μάτια των ματατζηδων καθώς έβλεπαν τα κάγκελα να γυριζουν και να πέφτουν προς αυτούς
Μόνο που η αδρεναλίνη φόρτωσε στο μυϊκό μου σύστημα περισσότερη δύναμη από όση μπορούσε να αντέξει το σκελετικό
Λυγισα από την μια πλευρά
Ο Θοδωρής είχε φάει ένα δακρυγόνο και στα τυφλά ήρθε προς το μέρος μου
” Δε βλέπω ρε”
” Εγώ δεν περπατάω θα πιαστώ επάνω σου περπατα εσύ να βλέπω εγώ”
Κάποια ρηξη μεσοσπονδύλιου δίσκου ίσως μαζί με μετατόπιση σπονδύλου μου άφησαν ένα πρόβλημα που δύο φορές τον χρόνο με ταλαιπωρεί
Είναι αυτός ο πόνος που με έχει αυτές τις μέρες στο κρεββάτι
Ευχαριστώ για την ευχή “περαστικά” που μου έστειλες , θα πιάσει να ξέρεις
Πολλά χρόνια τής ζωής μου στα μηχανουργεία και στα εργοτάξια μου δίδαξαν πώς να επισκευάζω κουνημενα μπρακετα και ακρομπαρα
Έμαθα και αυτό το κούνημα στην σπονδυλική μου στήλη να το επανατασω με τα χέρια μου
Ἡ μόνη λύσις γιὰ τὰ προβλήματα μέσης εἶναι τὸ μονόζυγον. Καθημερινῶς, λίγο-λίγο, θὰ ἀνορθωθῇς. Ὑπογράφω γιὰ τοῦτον!
Ευχαριστώ
Το μονοζυγον επιφέρει την αναγκαίαν εκεινην τάσιν εφελκυσμού σε ένα μυοσκελετικό σύστημα όπου εμείς το χειριζόμαστε λανθασμένα
Βοηθά να διασταλουν και να ανοίξουν τα σημεία συνδέσεως
Το επόμενο αναγκαίο βήμα είναι η επαναταξις διά πιέσεων με κατάλληλη δύναμιν φορά και διάρκεια
Εάν γίνει σωστά αφήνει μίαν αισθησιν ως εάν να μήν συνέβη ποτέ ουδεμια βλάβη
Πρέπει όμως να προηγηθη τριήμερος αναπαυσις ώστε το άλγος να φθάσει σε σημείο αντεξιμο
Θαυμάσια!!!!!!!
Κι ἐπίσης εἶναι θαυμαστὸν νὰ διαπιστώνουμε πὼς δυνάμεθα νὰ ξεπερνᾶμε τὰ «ὅρια» ὅταν οἱ περιστάσεις Ἀνάγκης τὸ ἀπαιτοῦν!
Σχόλιο 2: 58
Δεν πιστεύω πώς ο Προμηθεύς ανέμενε την των δεσμών Του λύσιν
Δεν πιστεύω πως εγνωριζεν την τού Ηρακλεους ελευσιν προς σωτηρίαν Αυτού
Θά ήτο άλλωστε τόσον υποτιμιτικον τόσον ευτελές δι Αυτόν εάν προσέβλεπε είς κάποιο του μαρτυρίου τέλος
Άλλως τι Ηρώς θα ήτο;
Ουδεμία πράξις κρίνεται ως ηρωική και ουδείς αξίζει τον του ήρωος τιμητικον χαρακτηρισμον όταν υποκρυπτει ελπιδαν βελτιώσεως των δυσμενών συνθηκών
Πολλοί οι γενναίοι, πολλοί οι θαρραλέοι πολεμισται όπου η Ελλάς έστειλεν εις τον υπέρ πάντων αγώνα
Ποίο όμως εκείνο το γνώρισμα υπεροχής όπου έκρινε τον Λεωνίδαν και τούς συν αυτώ αξίους να λάβουν την πρώτην των θέσεων είς τό πάνθεον των ηρώων;
Ουχί το πλήθος των εχθρών ους εφονευσαν ουδέ το φερον την ητταν αποτέλεσμα της μάχης
Αλλά η εγνωσμένη θυσία εις την οποίαν αυτοβούλως εισήλθαν μην αναμένοντας ουδέ αρωγή ουδέ σωτηρία
Γιατί δέν τό πιστεύεις; Στὸ ἔργο τοῦ Αἰσχύλου τὸ λέει σαφῶς.
Καί σέ τί διαφέρει ὁ Λεωνίδας ἀπό τόν Προμηθέα;
Χαιρομαι που αυτήν την ημέρα την επερασα συζητώντας στης Φιλονοης
Ειλικρινά
Καλήν νύκτα και καλήν αυριανή αυγη εύχομαι στην ιστοδέσποινα και σε όλους τους αξίως ορθούς
Νὰ εἶσαι καλά!
Ἐπίσης!
Μα ίσα ίσα φίλη μου
Δεν ισχυριστηκα πώς διαφέρει ο Λεωνίδας από τον Προμηθέα
Τουναντίον αναγνωρίζω στην πράξη του Λεωνίδα και των συμπολεμιστών τού το ίδιο μέγεθος ηρωισμού και το ίδιο ύψος τραγικής ευγενείας με τον Προμηθέα
Ίσως να είχε βοηθηση εάν το σχετικό σχόλιο το είχα τελειώσει με την φρασιν
” Ως αν Προμηθεύς και αυτός ομοίως τω Προμηθει επραξεν”
Ἔτσι ἀκριβῶς.
Ὅταν ἀναφέρομαι στὸν Προμηθέα συχνὰ ἔρχεται στὸν νοῦ ἡ ὑποταγὴ τῶν Ἑλλήνων τῆς Βορείου Ἠπείρου στὴν «ἀλβανία». Ἐὰν κάποιος μελετήσῃ τὶς ἐπιστολὲς αὐτῶν τῶν συμπατριωτῶν μας, ἀκριβῶς αὐτὸ θὰ διαγνώσουμε: τὸ πρό-αἰώνιον Προμηθειακό. Δὲν ἔφυγαν, δὲν ἔπαυσαν νὰ πολεμοῦν, γνωρίζοντες ὅλοι τους τὸ τί τοὺς συνέβη.
Σού το έχω δηλώσει και άλλη φορά
Η συζήτηση μαζί σου ομοιάζει με ένα μονοπάτι όπου κάθε τόσο κάποιος ανάβει ένα κερί και το φώς του μαγνητιζοντας έλκει τον διαβάτη προς το κάθε σημείο
Πολλά τα Προμηθειακα παραδείγματα που η φυλή μας επέδειξε και επιδεικνύει
Θα ξαναμιλησουμε για αυτά
Αν μη τι άλλο οφείλουμε να κρατουμε τα παλαιά στην μνήμη ,να τα διδάσκουμε στους νεότερους καθώς και να δημιουργούμε καινούργια
Είθε να σταθούμε άξιοι να μιλήσουν οι επερχόμενοι για τα δικά μας
Γενικῶς οἱ συζητήσεις αὐτοῦ τοῦ περιεχομένου εἶναι ἐξαιρετικὲς κι ἀναγκαῖες, ἀλλὰ ἡ καθημερινότης μᾶς «ῥουφᾶ» τόσο πολὺ τὴν ἐνέργεια, ποὺ καταλήγουμε νὰ χανόμεθα σὲ ἄσχετες καὶ κοπιαστικὲς δραστηριότητες. Κι ἐγὼ εὐχαριστῶ γιὰ τὸν χρόνο σου.
Σημείωσις: κῦττα γύρω σου μήπως ὑπάρχει κάποιος καλὸς ὀστεοπαθητικός.
Καλημέρα
Σε ευχαριστώ για την συμβουλή και για την εγνοια
Η αλήθεια είναι πως έχω πρόσβαση σε κορυφαίου επιπέδου ιατρικές υπηρεσίες και μάλιστα με κόστος αν όχι μηδενικό τουλάχιστον μηδαμινό
Η τύχη μου έφερε στο άμεσο περιβάλλον άτομα από αυτόν τον χώρο και η δική μου εξυπηρέτηση από ιατρούς ( για τούς οποίους πολιτικοί και εφοπλιστές περιμένουν στην σειρά) η δική μου εξυπηρέτηση λοιπόν είναι θέμα ενός τηλεφωνήματος
Χωρίς αναμονή και χωρίς έξοδα στο ” ελα τώρα”
Απ’ την άλλη πλευρά στην ασυνήθιστη νεότητα που διήγα αποκόμισα μεταξύ πολλών άλλων και αρκετή γνώση χειροπρακτικής θεραπείας
Είμαι από εκείνους όπου με τά χέρια επισκευάζουν διαστρέμματα διορθώνουν μετατοπίσεις και άλλα σχετικά
Κατορθώνω λοιπόν να φροντίζω και το δικό μου κορμί όλα αυτά τα χρόνια σε αρκετά καλό βαθμό, πράγμα που σε εμένα ( επειδή η εργασία μου είναι βαρειά) είναι ανάγκη πρώτου βαθμού
Απλώς η επαναταξη στο σημείο αυτό ενώ σε άλλους ανθρώπους μου είναι εύκολη υπόθεση και το έχω κάνει αρκετές φορές στο δικό μου κορμί παρουσιάζει δυσκολία λόγω του ότι το σημείο αυτό βρίσκεται πίσω εκεί που τα δικά μου χέρια δεν παίρνουν εύκολα σωστή θέση και δεν αναπτύσσουν πίεση πλήρη δυνάμεως
Σήμερα πάντως με όση φροντιδα ασκησα είμαι σε πολύ καλή κατάσταση και σε λίγο θα σηκωθώ να συμμαζέψω το εργαστήριο μου που το έχω παρατήσει τόσες μέρες
Σε δύο ημέρες θα το έχω ξεχάσει και απλώς θα γνωρίζω πώς θα ξαναέρθει σε κάποιους μήνες
Να είσαι καλά!!!