Ἐπεὶ δὴ πρόκειται γιὰ ἀπολύτως προσωπικὲς ἀπόψεις, σκέψεις καὶ συμπεράσματα,
ἀπαγορεύεται πλήρως κάθε ἀναδημοσίευσις ἀπὸ διάφορες ἱστοσελίδες καὶ …«γυπαετούς»!!!
Δὲν θέλω νὰ καταπιασθῶ μὲ πολλὲς πολλὲς λεπτομέρειες. Δηλώνω μόνον πὼς ἔχουν πονέσει τὰ μάτια μου ἀπὸ τὶς (μὴ ἐσκεμμένες) ἀνορθογραφίες, ἀκόμη καὶ μεγάλων εἰδησεογραφικῶν πρακτορίων. Διαβάζω (γιὰ παράδειγμα) κάπου «ὁ παρὸν» καὶ διερωτῶμαι γιὰ τὴν ἀντιληπτικότητα τῶν συντακτῶν. Δὲν εἶναι δυνατόν, σκέπτομαι, νὰ ἀδυνατοῦν, γιὰ μερικὰ κλάσματα τοῦ δευτερολέπτου, νὰ σταθοῦν καὶ νὰ ξανὰ σκεφθοῦν-ζυγίσουν-ἐπεξεργασθοῦν τὴν ὀρθογραφία τῆς λέξεως. Εἶναι δυνατόν νά μή …νογοῦν; Ἡ λέξεις ἔχουν γένη ἀρσενικό, θηλυκὸ ἤ οὐδέτερον.
Γιατί λοιπόν νά ἀφήνουν …«ἄ-γενο» τό ἐν λόγῳ οὐσιαστικόν; (Οὐσιαστικοποιημένες μετοχὲς εἶναι, ἀλλὰ σήμερα τὸ ἀγνοοῦμε!) Δέν εἶναι ἀρσενική ἡ λέξις «(ὁ) παρών» ἤ θηλυκή λέξις ἡ (ἡ) «παρούσα» ἤ οὐδετέρα λέξις τό (τό) «παρόν»; (δὲς κι ἐδῶ)
Ἡ ἰσοπέδωσις τῆς παγκοσμιοποιήσεως κατάπιε καί τίς καταλήξεις;
Καί δέν κλίνονται ἀναλόγως ἀμέτρητα ἄλλα οὐσιαστικά (οὐσιαστικοποιημένες μετοχὲς εἴπαμε…);
Παραδείγματα:
- ὁ ἀπών, ἡ ἀπούσα, τὸ ἀπόν…
- ὁ λήγων, ἡ λήγουσα, τό λῆγον;
- ὁ ἐπιών, ἡ ἐπιούσα, τὸ ἐπιόν
- ὁ μειοψηφών, ἡ μειοψηφούσα, τὸ μειοψηφόν
μὰ καὶ- ὁ κυβερνών, ἡ κυβερνῶσα, τὸ κυβερνόν κλπ κλπ κλπ (δὲς κι ἐδῶ)
Μά, δυστυχῶς μας, αὐτὰ τὰ ἀπόνερα τοῦ μονοτονισμοῦ, τῆς ἀπαιδείας καὶ τοῦ ἀνθελληνισμοῦ ἀποτυπώνονται σὲ κάθε ἐπίπεδον γραφῆς, ἀπὸ κάθε λογῆς συντάκτη, εἶτε εἶναι παιδὶ 15 ἐτῶν, εἴτε ἀκόμη καὶ …φιλόλογος. (Γιὰ τοὺς δασκάλους δὲν συζητᾶμε… αὐτοὶ κι ἐὰν ἔχουν …ἀκυρωθεῖ ἀπὸ τὸ σύστημα ἐκπαιδεύσεώς των!)
Θέλει νὰ γράψῃ κάποιος (ἰδίως νέος) «λόγῳ καιροῦ» καὶ γράφει «λόγο καιροῦ», διότι, πολὺ ἁπλᾶ δὲν τοῦ ἔχουν διδάξει τὴν δοτική.
Θέλει κάποιος νὰ γράψῃ συνωμοσία καὶ γράφει συνομωσία. Θυμᾶται δῆλα δὴ πὼς ὑπάρχει ἕνα ὄμικρον κι ἕνα ὠμέγα στὴν ὀρθογραφία τῆς λέξεως, ἀλλὰ εὔκολα προχωρᾶ σὲ ἀναγραμματισμό, διότι ἀγνοεῖ (διόλου τυχαίως) τὴν ἐτυμολογία (συνθετότητα) τῶν λέξεων:
Ῥῆμα ὄμνυμι φίλοι μου (περισσότερα ἐδῶ). Ὁμνύω, ὁρκίζομαι δῆλα δή.
Καὶ κῦττα τώρα πόσες λέξεις χρησιμοποιοῦμε καθημερινῶς…
Μία ἀκόμη (ὀδυνηρὴ) γιὰ τὰ ματάκια μας ἀνορθογραφία εἶναι ἡ …γενικὴ τοῦ ἐπὶ κεφαλῆς. Ἡ λέξις ἔχει ἑνωθεῖ καὶ γράφεται ὡς μία, ἀλλὰ δὲν κλίνεται (ὁ ἐπὶ κεφαλῆς, τοῦ ἐπὶ κεφαλῆς, τῷ ἐπὶ κεφαλῆς, τὸν ἐπὶ κεφαλῆς, ὤ ἐπὶ κεφαλῆς-οἱ ἐπὶ κεφαλῆς, τῶν ἐπὶ κεφαλῆς, τοῖς ἐπὶ κεφαλῆς, τοὺς ἐπὶ κεφαλῆς, ὤ ἐπὶ κεφαλῆς), ἐνᾦ εἶναι σύνηθες, ἀκόμη κι ἀπὸ μεγαλυτέρους (πού, τέλος πάντων, εἶχαν μίαν στοιχειωδῶς καλλιτέρα παιδεία) νὰ τὴν γράφουν ὅπως τοὺς …ἔρχεται. Κι ἔτσι διαβάζουμε τὸ ὅ,τι νἆναι καὶ τὰ ματάκια μας πονοῦν. Κι ἐὰν τολμήσῃς νὰ παρέμβῃς εὐγενικῶς γιὰ νὰ ζητήσῃς νὰ διορθωθοῦν οἱ καταλήξεις, καταλήγεις ἀκόμη καὶ μὲ ἀπειλὲς κατὰ …ζωῆς!!! (Τόσο πολὺ μπατριῶτες εἶναι αὐτοὶ ποὺ μᾶς ἐνημερώνουν…!!!)
Ἀποφάσισε λοιπὸν μόνος σου φίλε μου γιὰ τὸ πῶς θὰ γράφῃς ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα… Διότι ἡ ὀρθὴ γραφὴ δὲν εἶναι μόνον ἀπόδειξις σεβασμοῦ στὴν ἱστορικὴ ὀρθογραφία, ἀλλὰ κυρίως διαρκὴς προσωπικὴ ἄσκησις/ἐξάσκησις ἀντιληπτικότητος. Κοινῶς; Ὅταν ἐπιχειροῦμε νὰ ἀνασύρουμε ἀπὸ τὴν μνήμη μας τὴν ὀρθὴ γραφή, ἤ, ἀκόμη καλλίτερα, νὰ ἐνεργοποιήσουμε τὸν μηχανισμὸ κατανοήσεως τῆς (μαθηματικῆς) ἐτυμολογίας τῶν λέξεων, τότε ἐπιτυγχάνουμε νὰ συντηροῦμε διαρκῶς ἐν ἐγρηγόρσει τὸ τεμπέλικο μυαλουδάκι μας, ποὺ μὲ τὰ τόσα καὶ τόσα κινητὰ ἔχει …μουχλιάσει καὶ τείνει νὰ …ἀχρηστευθῇ!.
Καὶ κάτι τελευταῖο. Ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ κι ἐγὼ ἀπὸ τὰ ἴδια σχολεία μὲ ἐσᾶς προήλθα…
Κι ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ τὸ ἀνορθόγραφόν μου στιγμὲς στιγμὲς κτυπᾶ …ταβάνι… (δυσλεξία λέγεται αὐτὸ τὸ πρόβλημα ποὺ ἀφήνει πίσω της ἡ μονοτονικὴ γραφή, ἡ ὁποία συστηματικῶς καὶ συνῼμοσιολογικῶς καὶ στοχευμένως ἀλλοιώνει-ἀκυρώνει-διαβρώνει καὶ τὶς καταλήξεις μὰ κυρίως, πρῶτα κι ἐπάνω ἀπὸ ὅλα, τὴν ἀντιληπτικότητά μας…)
Κι ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ δὲν μοῦ ἀρέσει τοῦτον…
…ἀπεφάσισα, ὅπως σᾶς ἔχω ἤδη πολλάκις ἀναφέρει, στὰ 27 μου νὰ ξανὰ καθίσω στὰ θρανία καὶ νὰ τὰ ξανὰ μάθω ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ὅλα, μά, κυρίως, πρῶτα κι ἐπάνω ἀπὸ ὅλα, τοὺς κανόνες συνθέσεως καὶ ἐτυμολογίας. Δὲν θὰ γίνουμε φιλόλογοι καὶ μαθηματικοὶ καὶ (πραγματικοὶ) γλωσσολόγοι, ἀλλὰ σίγουρα θὰ κρατᾶμε ζωντανὸ τὸ μυαλό μας καὶ θὰ τὸ ἐξασκοῦμε μὲ κάθε εὐκαιρία. Γιατί τελικῶς αὐτὸ εἶναι τὸ ζητούμενον.
Σημείωσις
Καὶ κῦττα φίλε μου τώρα πῶς ὅλα ἐτοῦτα συνδέονται μεταξύ των ἀφήνοντας τὸ βαθὺ αἴσθημα τῆς ἀπογοητεύσεως μέσα μας, γιὰ τὸ πόσο εὔκολα παγιδευθήκαμε σὲ μίαν ἀκόμη φρικτὴ εἰς βάρος μας συνῳμοσία…
Γλῶσσα, σκέψις, φῶς οἱ κατ’ ἐξοχὴν διαμορφωτὲς τοῦ DNA!
Δυσμαθία: Οἱ συνέπειες ἐκ τοῦ μονοτονικοῦ στὰ παιδιὰ τοῦ Δημοτικοῦ
Ἡ ἐπιταχυνομένη μείωσις τῆς εὐφυΐας τῶν Εὐρωπαίων ἔχει αἴτια…
οἱ ἀκρωτηριασμένες καταλήξεις ὁδηγοῦν στὴν ἀκρωτηριασμένη λογική!!!
Ἀποποίηση εὐθύνης
Οἱ συντάκτες τῶν ἄρθρων ἀποδέχονται ὅτι φέρουν τὴν ἀποκλειστικὴ εὐθύνη γιὰ τὴ νομιμότητα, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν ὀρθότητά του περιεχομένου τῶν ἄρθρων τους, ἀπαλλάσσοντας τὸ filonoi.gr ἀπὸ ὁποιανδήποτε σχετικὴ εὐθύνη.