Κάθε φορὰ ποὺ ἐπιλέγουμε τὴν ἀσφάλεια, τὴν σιγουριά, τὸ βόλεμα κάτι, πολὺ μεγάλο, ἔρχεται γιὰ νὰ μᾶς βγάλῃ ἀπὸ τὴν ἡρεμία μας καὶ νὰ μᾶς ὑποχρεώσῃ νὰ ἐπαξετάσουμε τὶς δομὲς τῆς ζωῆς μας.
Ὅταν ἀρνούμεθα νὰ ἐπεξεργασθοῦμε τὸ γεγονός, νὰ τὸ ἀναλύσουμε καὶ νὰ μάθουμε ἀπὸ αὐτό, τότε ἡ ἐπομένη φορά, ποὺ κάποιο …«τυχαῖον» περιστατικὸ θὰ μᾶς ξεβολεύση, θὰ εἶναι ἀκόμη πιὸ ἄγριες καὶ βίαιες οἱ συνθῆκες του, ἔως ὅτου νὰ μπορέσουμε νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς μόνον ἡ διαρκὴς κίνησις μπορεῖ νὰ μᾶς προσδόσῃ τὴν αἴσθησιν τῆς ἐλευθερίας.
Διότι ἡ ἐλευθερία δὲν εἶναι μία στατικὴ κατάστασις ἀλλὰ διαδρομή. Πρῶτα τὴν αἰσθανόμεθα καὶ μετὰ ἐπιτυγχάνουμε νὰ τὴν κάνουμε κτῆμα μας καὶ πραγματικότητά μας.
Ἡ πορεία τοῦ ἀνθρώπου γιὰ τὴν αὐτογνωσία περνᾶ μέσα ἀπὸ τὴν αἴσθησιν τῆς ἐλευθερίας.
Ἡ αἴσθησις τῆς ἐλευθερίας ἀποκτᾶται μόνον ἐφ΄ ὅσον κινούμεθα μέσα στὸ πλῆθος, ἀναζητώντας διαρκῶς τρόπους γιὰ νὰ μάθουμε, νὰ ἐκπαιδευθοῦμε καὶ νὰ γίνουμε καλλίτεροι. Αὐτὸ ποσδίδει στὸ ἄτομον τὴν ἀναγκαία κινητικότητα, ποὺ τὸ μετατρέπει σὲ διεκδικητὴ τῆς ζωῆς.
Κάθε μας ἔξοδος ἀπὸ τὸ «καβοῦκι» μας εἶναι καὶ ἡ ἀρχὴ μίας νέας διαδρομῆς. Μία νέα, μικρὴ ἢ μεγάλη περιπέτεια, μᾶς ἀναμένει γιὰ νὰ τὴν ζήσουμε καὶ νὰ τὴν γευθοῦμε.
Κάθε περιπέτεια καὶ μία ἐνεργοποίησις.
Κάθε ἐνεργοποίησις καὶ μία κατοχύρωσις δικαιώματος στὴν ζωή.
Ἀποποίηση εὐθύνης
Οἱ συντάκτες τῶν ἄρθρων ἀποδέχονται ὅτι φέρουν τὴν ἀποκλειστικὴ εὐθύνη γιὰ τὴ νομιμότητα, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν ὀρθότητά του περιεχομένου τῶν ἄρθρων τους, ἀπαλλάσσοντας τὸ filonoi.gr ἀπὸ ὁποιανδήποτε σχετικὴ εὐθύνη.