ᾨδὴ Τρίτη. Εἰς Θάνατον

στροφὴ α´.

Εἰς τοῦτον τὸν ναόν,
τῶν πρώτων Χριστιανῶν
παλαιότατον κτίριον,
πῶς ἦλθον; πῶς εὑρίσκομαι
γονατισμένος; 5

β´.

Ὅλην τὴν Οἰκουμένην
σκεπάζουν σκοτεινά,
ἥσυχα, παγωμένα,
τὰ μεγάλα πτερὰ
τῆς βαθείας νύκτας. 10

Συνέχεια →

Ὁ Μικρὸς Ποιητὴς

Σὰν μέσα μου δεῖτε τὴν Ἄνοιξιν,
τότες θὰ πεῖτε:
ἄαα…μέγας λόγος,
ὦ, μέγας ποιητής!
 
Λάθος, λάθος!
Μονάχα εὐλογημένος ἀπὸ τὸν Ἔρωτα εἶμαι,
μὰ πιὸ μικρὸς ἀπὸ τὰ κίτρινα,
 τὰ κόκκινα τῆς καρδερινιὼς

ᾨδὴ Δευτέρα. Εἰς Δόξαν

στροφὴ α´.

Ἔσφαλεν ὁ τὴν δόξαν
ὀνομάσας ματαίαν,
καὶ τὸν ἄνδρα μαινόμενον
τὸν πρὸ τοιαύτης καίοντα
θεᾶς τὴν σμύρναν. 5

β´.

Δίδει αὐτὴ τὰ πτερά·
καὶ εἰς τὸν τραχύν, τὸν δύσκολον
τῆς Ἀρετῆς τὸν δρόμον
τοῦ ἀνθρώπου τὰ γόνατα
ἰδοὺ πετάουν. 10

Συνέχεια →

Λύρα. ᾨδὴ Πρώτη. Ὁ Φιλόπατρις.

στροφὴ α´.

Ὦ φιλτάτη πατρίς,
ὦ θαυμασία νῆσος,
Ζάκυνθε· σὺ μοῦ ἔδωκας
τὴν πνοήν, καὶ τοῦ Ἀπόλλωνος
τὰ χρυσὰ δῶρα! 5

β´.

Καὶ σὺ τὸν ὕμνον δέξου·
ἐχθαίρουσιν οἱ Ἀθάνατοι
τὴν ψυχήν, καὶ βροντάουσιν
ἐπὶ τὰς κεφαλὰς
τῶν ἀχαρίστων. 10

Συνέχεια →

Ὅποιος δὲν εἶναι μαθητής.

Όποιος δεν είναι μαθητής
να μην διαβάσει το έργο μου
αλλιώς στον αναγνώστη
ο δάσκαλος φαίνεται
απλά ακατανόητος
ενώ όλα όσα γράφει
είναι κατανοητά.
Συνέχεια →