Νύκτωσε πάλι… καὶ σὲ λίγο θὰ ἔχουμε εἰδήσεις…
Καὶ ἐγὼ τὶς ἀρνοῦμαι… ὅπως κι ἄλλοι, ὅλο καὶ περισσότεροι…
Μὰ ἀκόμη ὑπάρχουν ἀρκετοὶ ποὺ τὶς περιμένουν, διότι ἀδυνατοῦν νὰ κατανοήσουν πὼς οἱ εἰδήσεις ἐπιδεινώνουν τὴν γενικοτέρα κατάθλιψιν… Συνέχεια →

Ὅταν ἡ ζωὴ ὁμοιάζῃ νὰ ἔχει βαλτώσῃ…
Ὅταν ἡ ἀπάθεια καὶ ἡ κατάθλιψις εἶναι μιὰ καθημερινότης…
… τὸ μόνο ποὺ μπορεῖ νὰ μᾶς δώσῃ ὤθηση εἶναι ἡ δράσις. Συνέχεια →

Ναί, τὴν γνωστή… Τὴν Ῥένα μας…
Ἐν τάξει…
Δὲν ἦταν ζηλιάρα ἡ Ῥένα μας… Ἁπλῶς ἐξαιρετικὴ μὲ ὅ,τι καταπιάστηκε…

Κι ἔτσι λοιπόν, σήμερα, ἀντὶ τῶν εἰδήσεων προτείνω τὴν ζηριάρα…
Συνέχεια →

Καὶ πάλι εἰδήσεις σήμερα ἀναμένονται…
Καὶ πάλι κάποιοι θὰ στρωθοῦν γιὰ νὰ μὴν τὶς χάσουν…
Καὶ πάλι θὰ γεμίσουν τὰ κεφάλια τους ἀπὸ τὴν προσφιλὴ τρομολαγνεία τῶν δημοσιοκάφρων…

Συνέχεια →

Ἀναρωτιέμαι ἐδῶ κι ἑβδομᾶδες. 

Τϊ παγίδα μᾶς ἔχουν στήσει; Γιατί κάθε πορεία, διαδήλωσις, διαμαρτυρία καταλήγει ὡς πόλεμος μεταξὺ τῶν γνωστῶν-ἀγνώστων καὶ τῶν γνωστῶν-καταστολέων; Τί πᾶνε νὰ κάνουν; Νὰ ὁδηγήσουν μίαν ὁλόκληρο κοινωνία στὴν Συνέχεια →

Κυριακὴ βράδυ…
Μετὰ ἀπὸ μίαν ἡλιόλουστη ἡμέρα, τί νά τήν κάνουμε τήν τηλεόρασιν;
Βέβαια, θὰ μοῦ πεῖτε, πὼς ἴσως νὰ ὑπάρχουν κι αὐτοὶ ποὺ δίχως της δὲν ἀντέχουν…
Ὡραῖα… Γιατί λοιπόν νά στρωθοῦν ἐμπρός σέ ἕνα δελτίον εἰδήσεων πού θά τούς μεγαλώσῃ τήν κατάθλιψιν καί νά μήν ἐπιλέξουν νά δοῦν μίαν ἑλληνική ταινία; Συνέχεια →