Ἄν καὶ πρόκειται γιὰ μία ἀπὸ τὶς παλαιότερες Ἑλληνικὲς ταινίες ποὺ γυρίστηκαν, εἶναι μία ἀπὸ τὶς πολὺ ἀγαπημένες μου.
Ὁ Φωτόπουλος σὲ ῥόλο ὑπηρέτου, ποὺ ὅμως ὅλα τὰ προλαμβάνει κι ὅλα τὰ γνωρίζει… Γιὰ νὰ μὴν πῶ πὼς κι ὅλα τὰ …ἀπολαμβάνει!!!
Κι ἀπὸ τὴν ἄλλην…
Μία Βασιλειάδου νεωτάτη… Ἕνας Ἀλεξανδράκης σχεδὸν παιδί… Μὰ κυρίως ἕνας ἐκπληκτικὸς Γιάννης Σπαρίδης, στὸν ῥόλο τοῦ Δόξα.

Μὰ κι ἐὰν δὲν σᾶς ἀρέσουν τὰ δικά μου γοῦστα, δὲν πειράζει…
Δὲν ἔχουμε ἀνάγκη νὰ τὰ ταιριάξουμε… Ἀνάγκη ἔχουμε νὰ ἀποφύγουμε τὶς τηλεοράσεις, ἰδίως τὴν ὥρα ποὺ ἐκπέμπουν κάποιοι τὶς Συνέχεια →

Σὲ λίγο θὰ ξεκινήσῃ καὶ πάλι ἡ ἐπιχείρησις τρομοκρατήσεῶς μας.
Κι ἐμεῖς, ἀν τὶ νὰ σηκωθοῦμε νὰ περπατήσουμε, ἀκόμη καὶ γύρω ἀπὸ τὸ τετράγωνο, θὰ στηθοῦμε ἐμπρὸς στὶς ὀθόνες μας, ἀδημονῶντας νὰ μᾶς …τρομοκρατήσουν… Συνέχεια →

Τί νά λέμε τώρα;
Ἡ ὁποιαδήποτε Ἑλληνικὴ ταινία εἶναι σαφῶς πολὺ ἀνωτέρα τῶν δελτίων εἰδήσεων.
Χαλαρώνουμε, διασκεδάζουμε, προετοιμαζόμαστε γιὰ τὴν νυκτερινή μας ἀνάπαυσιν…
Τά δελτία εἰδήσεων τί ἀκριβῶς μᾶς προσφέρουν, πέραν τῆς αὐξήσεως τοῦ ἄγχους καί τῆς καταθλίψεως; Συνέχεια →

Τρίτη καὶ δεκατρεῖς… Τρίτη καὶ δεκατρεῖς…
Ἀξέχαστη ἑλληνικὴ ταινία…
Καιρὸ εἶχα νὰ τὴν δῶ…
Ὅμως ἐπεὶ δὴ τὸ θέμα μου δὲν εἶναι ἡ ταινία, ἐφ΄ ὅσον οὔτως ἤ ἄλλως δὲν βλέπω τηλεόρασιν, ἐπανέρχομαι μόνον γιὰ νὰ προτείνω ἐναλλακτικοὺς τρόπους, πρὸ κειμένου νὰ περάσουμε εὐχάριστα καὶ χαλαρὰ καὶ τὸ ἀποψινό μας βράδυ…
Ὄχι εἰδήσεις λοιπόν… Μακρυὰ ἀπὸ αὐτές.. Εἶναι καταστροφικὲς γιὰ τὴν ἀντίληψίν μας καὶ μᾶς ὁδηγοῦν σὲ καταθλίψεις…
Ἀρκοῦν αὐτὰ ποὺ ἔχουμε νὰ ἀντιμετωπίσουμε… Δὲν χρειάζονται καὶ οἱ δημοσιοκάφροι…

Συνέχεια →

Νύκτωσε πάλι… καὶ σὲ λίγο θὰ ἔχουμε εἰδήσεις…
Καὶ ἐγὼ τὶς ἀρνοῦμαι… ὅπως κι ἄλλοι, ὅλο καὶ περισσότεροι…
Μὰ ἀκόμη ὑπάρχουν ἀρκετοὶ ποὺ τὶς περιμένουν, διότι ἀδυνατοῦν νὰ κατανοήσουν πὼς οἱ εἰδήσεις ἐπιδεινώνουν τὴν γενικοτέρα κατάθλιψιν… Συνέχεια →

Ναί, τὴν γνωστή… Τὴν Ῥένα μας…
Ἐν τάξει…
Δὲν ἦταν ζηλιάρα ἡ Ῥένα μας… Ἁπλῶς ἐξαιρετικὴ μὲ ὅ,τι καταπιάστηκε…

Κι ἔτσι λοιπόν, σήμερα, ἀντὶ τῶν εἰδήσεων προτείνω τὴν ζηριάρα…
Συνέχεια →