Φθινόπωρο ψυχῆς

Φθινόπωρο ψυχῆςΤὰ πρῶτα κίτρινα φύλλα ἀναδεύονται
φέρνοντας ἂρωμα φθινοπώρου
Καὶ εἶναι αὐτὴ ἡ προσμονὴ
ποὺ πλανιέται καὶ ὑπόσχεται.

Ψηλαφίζω τὰ ἀλλόκοτα συμβάντα
ποὺ μὲ σημάδεψαν
Σβήνω τὶς μνῆμες ποὺ δέσμια μὲ κρατοῦν
Καὶ οἱ σκέψεις παύουν νὰ εἶναι
ἐριστικοὶ κτύποι στὴν πόρτα

Πολλὲς φορὲς ἀναρωτιέμαι ἂν
ὑπάρχῃ ἒλεος στὸν κόσμο μας
Καὶ συμμαζεύω τὰ ὡχρά κομμάτια τῆς ζωῆς

Μὰ ὃταν ἡ παράνοια
εἶναι μέσα στοὺς κινδύνους ποὺ ἐλλοχεύουν
ἐγκλωβιζόμαστε στὸν μικρόκοσμό μας
μὲ κινήσεις προβλέψιμες

Ποιός θὰ ἀντιμετωπίσῃ
τὸν ἐλπιδοφόνο νικητή;
Ὃταν σ`αὐτὸν τὸν κόσμο
εἶσαι αὐτὸ ποὺ οἱ ἂλλοι πιστεύουν,
οἱ λέξεις ἒχουν τὴν δύναμη
νὰ δημιουργοῦν καὶ νὰ καταστρέφουν

Αὐτὴ εἶναι ἡ εἰκόνα τοῦ κόσμου
ποὺ εἰσπράττουμε
Ἑνὸς κόσμου
ποὺ δίνει στὸ ἀνούσιο τὴν δύναμη
νὰ φαντάζῃ λύτρωσις.

Καὶ σὰν στερεύῃ ἡ ἐλπίδα
ποὺ λουφάζει στὴν καρδιὰ
τότε εἶναι ἡ στιγμὴ
ποὺ ἡ ψυχὴ ἀνοιγμένη διάπλατα,
σὰν πόρτα ποὺ καλωσορίζει,
γεύεται τοὺς θωπευτικοὺς ἐναγκαλιασμούς
αὐτῶν ποὺ ἡ μοίρα
σοφὰ προσθέτει στὸ δρόμο μας…

Χλόη

(Visited 64 times, 1 visits today)




One thought on “Φθινόπωρο ψυχῆς

Leave a Reply