Θανατηφόρα μνημόνια

Τελικὰ ἡ κρίσις ὁδηγεῖ ὅλο καὶ περισσοτέρους ἀνθρώπους σὲ πρόωρο θάνατο.

Τὸ στρές, κάποτε ἦταν τὸ προνόμιο τῶν Πιλότων καὶ τῶν Χρηματιστῶν ποὺ πέθαιναν στὰ 50-55 ἀπὸ καρδιά.
Τώρα τῶν δημοσιογράφων (πρόσφατο λυπηρὸ πρὸ ἡμερῶν, ἀλλὰ θυμᾶμαι, γιὰ παράδειγμα, τὴν περίπτωση ἄλλων συναδέλφων του πρὶν λίγους μῆνες) ἀλλὰ καὶ ἁπλῶν ἀνθρώπων.

Ἡ Ἑλλάς, τόσο γιὰ ἐπιχειρηματίες ὅσο καὶ γιὰ ἐργαζομένους, εἶναι ἔνα ἀπέραντο Νταχάου.
Γιὰ αὐτὸ εἶναι καλὸ ὅσοι ὑπερασπίζονται τὴν τοξικότητα τῶν «μέτρων» τύπου ΔΝΤ, νὰ κυττάξουν γύρω τους, ἢ μᾶλλον νὰ πᾷν καὶ σὲ κάποιον ἰατρό…

Βέργος Κωνσταντῖνος

(Visited 146 times, 1 visits today)




Leave a Reply