Ἐγὼ θὰ τὸ λέω, ἐφ΄ ὅσον πρωτίτερα τὸ ἔχω κάνῃ πράξιν.
Ἔχω νὰ δῶ σχεδὸν δεκαπέντε χρόνια τηλεόρασιν… Πολλῷ δὲ μᾶλλον εἰδήσεις…
Τὶς εἰδήσεις τὶς μαθαίνω τὸ πρωΐ, τὶς διαβάζω καὶ τέλος πάντων ἔχω ὅλο τὸ ἀπαραίτητον περιθώριον γιὰ νὰ μπορῶ νὰ τὶς ἐπεξεργάζομαι.
Ὁ κόσμος νὰ γκρεμιστῇ (ποὺ λέει ὁ λόγος) ἐγὼ δὲν καταπιάνομαι μαζύ τους ἀπὸ τὸ ἀπόγευμα καὶ μετά… Συνέχεια →

Καὶ πάλι σὲ λίγο θὰ ξεκινήσουν τὰ δελτία εἰδήσεων…
Γιὰ ὅσους λοιπὸν δὲν εἶναι ἀποφασισμένοι νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὶς ὀθόνες τους, δὲν πειράζει…
…Πάντα ὑπάρχει ἡ ἐκπληκτικὴ λύσις τῆς Ἑλληνικῆς ταινίας… Συνέχεια →

Ἄν καὶ πρόκειται γιὰ μία ἀπὸ τὶς παλαιότερες Ἑλληνικὲς ταινίες ποὺ γυρίστηκαν, εἶναι μία ἀπὸ τὶς πολὺ ἀγαπημένες μου.
Ὁ Φωτόπουλος σὲ ῥόλο ὑπηρέτου, ποὺ ὅμως ὅλα τὰ προλαμβάνει κι ὅλα τὰ γνωρίζει… Γιὰ νὰ μὴν πῶ πὼς κι ὅλα τὰ …ἀπολαμβάνει!!!
Κι ἀπὸ τὴν ἄλλην…
Μία Βασιλειάδου νεωτάτη… Ἕνας Ἀλεξανδράκης σχεδὸν παιδί… Μὰ κυρίως ἕνας ἐκπληκτικὸς Γιάννης Σπαρίδης, στὸν ῥόλο τοῦ Δόξα.

Μὰ κι ἐὰν δὲν σᾶς ἀρέσουν τὰ δικά μου γοῦστα, δὲν πειράζει…
Δὲν ἔχουμε ἀνάγκη νὰ τὰ ταιριάξουμε… Ἀνάγκη ἔχουμε νὰ ἀποφύγουμε τὶς τηλεοράσεις, ἰδίως τὴν ὥρα ποὺ ἐκπέμπουν κάποιοι τὶς Συνέχεια →

Σὲ λίγο θὰ ξεκινήσῃ καὶ πάλι ἡ ἐπιχείρησις τρομοκρατήσεῶς μας.
Κι ἐμεῖς, ἀν τὶ νὰ σηκωθοῦμε νὰ περπατήσουμε, ἀκόμη καὶ γύρω ἀπὸ τὸ τετράγωνο, θὰ στηθοῦμε ἐμπρὸς στὶς ὀθόνες μας, ἀδημονῶντας νὰ μᾶς …τρομοκρατήσουν… Συνέχεια →

Τί νά λέμε τώρα;
Ἡ ὁποιαδήποτε Ἑλληνικὴ ταινία εἶναι σαφῶς πολὺ ἀνωτέρα τῶν δελτίων εἰδήσεων.
Χαλαρώνουμε, διασκεδάζουμε, προετοιμαζόμαστε γιὰ τὴν νυκτερινή μας ἀνάπαυσιν…
Τά δελτία εἰδήσεων τί ἀκριβῶς μᾶς προσφέρουν, πέραν τῆς αὐξήσεως τοῦ ἄγχους καί τῆς καταθλίψεως; Συνέχεια →