Ὁ Μικρὸς Ποιητὴς

Σὰν μέσα μου δεῖτε τὴν Ἄνοιξιν,
τότες θὰ πεῖτε:
ἄαα…μέγας λόγος,
ὦ, μέγας ποιητής!
 
Λάθος, λάθος!
Μονάχα εὐλογημένος ἀπὸ τὸν Ἔρωτα εἶμαι,
μὰ πιὸ μικρὸς ἀπὸ τὰ κίτρινα,
 τὰ κόκκινα τῆς καρδερινιὼς

ᾨδὴ Δευτέρα. Εἰς Δόξαν

στροφὴ α´.

Ἔσφαλεν ὁ τὴν δόξαν
ὀνομάσας ματαίαν,
καὶ τὸν ἄνδρα μαινόμενον
τὸν πρὸ τοιαύτης καίοντα
θεᾶς τὴν σμύρναν. 5

β´.

Δίδει αὐτὴ τὰ πτερά·
καὶ εἰς τὸν τραχύν, τὸν δύσκολον
τῆς Ἀρετῆς τὸν δρόμον
τοῦ ἀνθρώπου τὰ γόνατα
ἰδοὺ πετάουν. 10

Συνέχεια →

Λύρα. ᾨδὴ Πρώτη. Ὁ Φιλόπατρις.

στροφὴ α´.

Ὦ φιλτάτη πατρίς,
ὦ θαυμασία νῆσος,
Ζάκυνθε· σὺ μοῦ ἔδωκας
τὴν πνοήν, καὶ τοῦ Ἀπόλλωνος
τὰ χρυσὰ δῶρα! 5

β´.

Καὶ σὺ τὸν ὕμνον δέξου·
ἐχθαίρουσιν οἱ Ἀθάνατοι
τὴν ψυχήν, καὶ βροντάουσιν
ἐπὶ τὰς κεφαλὰς
τῶν ἀχαρίστων. 10

Συνέχεια →

Ὅποιος δὲν εἶναι μαθητής.

Όποιος δεν είναι μαθητής
να μην διαβάσει το έργο μου
αλλιώς στον αναγνώστη
ο δάσκαλος φαίνεται
απλά ακατανόητος
ενώ όλα όσα γράφει
είναι κατανοητά.
Συνέχεια →

Ἡ Λύρα.

Ὄσσα δὲ μὴ πεφίληκε
Ζεύς, ἀτύζονται βοᾶν
Πιερίδων ἀΐοντα,
Γᾶν τε καὶ πόντον κατ᾿ ἀμαιμάκετον.

(Πινδάρου Πύθεια α´.)

Πολυτέκνου θεᾶς, ὦ Μνημοσύνης
θρέμματα πτερωτά, χαραὶ τοῦ ἀνθρώπου,
καὶ τῶν μακάρων Ὀλυμπίων ἀείμνηστα
Συνέχεια →