Ἀρχεῖα ἐτικέττας: μονόλογοι καὶ σκέψεις

Ὁ Σεπτέμβριος πού ἔρχεται δέν θά εἶναι σάν τούς ἄλλους

ἀπὸ τὸν/τὴν

1


Ἡ χώρα μας ὁδηγεῖται σέ μία σκοτεινή ἐποχή. Θά ἀκολουθήσῃ τρίτο μνημόνιο ἤ θά ἀναγκασθῇ ὁ καινούργιος ἀνίκανος πρωθυπουργός νά ἀλλάξῃ πολιτική;

Στίς 20 Αὐγούστου λήγει τό ὁμόλογο τῶν 3,2 δισεκατομμυρίων εὐρώ. Πῶς θά πληρωθῇ ἄν δέν γίνει ἡ ἐκταμίευσις τῆς δόσεως ἀφοῦ ἔχει ἀνακοινωθεῖ ὅτι θά περιμένουν τήν ἔκθεσι τῆς τρόικας στίς ἀρχές Σεπτεμβρίου; Ἄρα, δέν θά πληρωθῇ. 

Οἱ ἀγορές δέν περιμένουν. Οἱ διεθνεῖς οἴκοι ἀξιολογήσεως θά κατατάξουν τήν Ἑλλάδα σέ κατάστασι χρεωκοπίας, κι ἐπειδή τό πρόγραμμα δέν βγαίνει – σιγά μήν τό παραδεχθοῦν – θά ἀσκηθοῦν πιέσεις εἰς βάρος τῆς χώρας. π.χ. γιά Συνέχεια →

Οἱ παλιάνθρωποι κυβερνοῦν μέ ΜΑΤ καί ντροπολογίες

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Σε θέση μάχης οι εργαζόμενοι στην αποκομιδή των απορριμμάτων και τα ΜΑΤ, ως ο επίσημος εκτελεστικός βραχίονας της κυβερνητικής πολιτικής. Ο δυστυχής Λοβέρδος υπέγραψε κατεπείγουσα υγειονομική διάταξη για την αποκομιδή των απορριμμάτων, η οποία στηρίζεται στον αναγκαστικό νόμο 2520 του 1940.

Ο νόμος αυτός φέρει τις υπογραφές τουΒασιλέως Γεωργίου Β΄, του Ιωάννου Μεταξά και των μελών του υπουργικού συμβουλίου. Μεταξύ της τότε κυβερνήσεως του Μεταξά και της σημερινής παρατηρώ Συνέχεια →

Βόδια καί κοπριές…

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

  Ξεκαθαρίζοντας ρόλους και ταυτότητα… εγώ κι εσύ είμαστε τα β-β-βόδια και οι  διαπλεκόμενοι κυβερνήτες οι κοπριές!! (Παρεξηγήθηκες;; Στα παπάρια μου!!). 

Ωραία…και γιατί, παρακαλώ, είμεθα β-β-βόδια;;!! 

Μη πάμε μακριά…ας δούμε την υπόθεση της Συνέχεια →

Ἡ μικρὴ κόκκινη κλώσσα…

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

 

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν μια μικρή κόκκινη κλώσα, που σκάλιζε το χώμα στη φάρμα που ζούσε, μέχρι που ανακάλυψε μερικούς σπόρους σιταριού. Φώναξε τότε τους γείτονές της και τους είπε ‘Αν φυτέψουμε αυτούς τους σπόρους, θα μπορέσουμε να έχουμε ψωμί να φάμε. Ποιος θα με βοηθήσει στο όργωμα και στο φύτεμα;’ Ρώτησε η μικρή κόκκινη κλώσα.

‘Όχι εγώ’, είπε η αγελάδα, ‘τέλειωσε το ωράριο μου’.

‘Όχι εγώ’, είπε η πάπια, ‘σήμερα έχω ημιαργία’.

‘Όχι εγώ’, είπε το γουρούνι, ‘έχω πάρει άδεια αιμοδοσίας’.

‘Όχι εγώ’, είπε η χήνα, Συνέχεια →

Κούβελε, μηδενί δίκην δικάσεις, πρίν ἀμφοίν μύθον ἀκούσῃς

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες, οι δικοί μας αγώνες, καταγράφουν το ξεκίνημά τους το 776 π.Χ. στην Ολυμπία. Η αναβίωσή τους, χρονολογείται στα τέλη του 19ου αιώνα από τον Γάλλο Pierre Frédy, Baron de Coubertin. Πιο συγκεκριμένα, σε ένα συνέδριο στο Παρίσι τον Ιούνιο του 1894 αποφασίσθηκε να διεξαχθούν οι πρώτοι Ολυμπιακοί αγώνες το 1896 στην Αθήνα, την πρωτεύουσα της χώρας που τους γέννησε. Από τότε, διεξάγονται οι Ολυμπιακοί αγώνες κάθε τέσσερα χρόνια σε διαφορετική χώρα. Ωστόσο, πολλές φορές κατά το παρελθόν ο σκοπός ύπαρξης των Ολυμπιακών αγώνων που προβάλουν το Ολυμπιακό ιδεώδες και το ευ αγωνίζεσθαι, αμαυρώθηκε ένεκα πολιτικών σκοπιμοτήτων και πολέμων. 

Οι Ολυμπιακοί αγώνες Συνέχεια →

Ἡ Νέα Τάξις κι ἐμεῖς, οἱ πρόθυμοι δοῦλοι..

ἀπὸ τὸν/τὴν

3

Λυπάμαι που το λέω,αλλά δεν έχω να διαφωνήσω σε τίποτα …τι κρίμα….
 

Να ποινικοποιηθεί η σκέψη, να τελειώνουμε.

Αυτός είναι ο στόχος του νεοταξισμού, αυτή την ανάγκη έτρεξε να καλύψει ο πρόθυμος Κουβέλης, αυτή την εντολή έτρεξε να εκτελέσει ο φοροφυγάς Κούβελος, αυτή την διαταγή έτρεξαν να εκτελέσουν οι πρόθυμοι ηλίθιοι μετά των καλοπληρωμένων δημοσιογράφων…Δεν πρέπει να σκέφτεστε. Θα δέχεστε ποινές.Δεν πρέπει να τολμάτε να λέτε οτιδήποτε πέρα από αυτό που η νέα τάξη επιτρέπει.
Συνέχεια →