Τελείωσαν πλέον οι εποχές της Ιδεολογίας και της κομματικής ταυτότητας. Οι εποχή των δεινοσαύρων έφυγε ανεπιστρεπτί, οι οικονομικές και πολιτικές θεωρίες κλείστηκαν για πάντα σε τόμους βιβλίων που σε 100 χρόνια θα λέγονται «Τα Απάνθρωπα Οικονομοπολιτικοθρησκευτικά Συστήματα». Για όλους πλέον είναι κατανοητό ότι κανένα σύστημα δεν αντιπροσωπεύει αυτό το οποίο γίνεται από την μια πλευρά του πλανήτη ως την απέναντι. Ό,τι δημιουργήθηκε ως Σύστημα μέσα στις χιλιετίες και πάνω σε αυτό στηρίχθηκαν οι αυτοκρατορίες της Δύσης και της Ανατολής εκμηδενίζεται κάθε λεπτό που περνάει. Και η αιτία δεν είναι αυτή η Κρίση που θέλουν όλοι να μας κάνουν να πιστεύουμε. Αυτή η Κρίση ήταν το εξάνθημα που βγήκε στο κορμί της ανθρωπότητας από έναν ιό που μεταλλασσόταν και εν τέλει έχει καταλάβει όλον τον οργανισμό που λέγεται ανθρώπινο είδος.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀπόψεις
Γιὰ τὸ αὔριο.
Ζούμε το χειρότερο, αυτό μην το ξεχνάς. Κάθε μέρα που περνά γινόμαστε μάρτυρες αφόρητης κατάθλιψης, κάθε μέρα αποχαιρετάμε κι έναν Έλληνα που δεν αντέχει να ζήσει το παρακάτω, κάθε λεπτό αγωνιούμε για τους οικείους μας αν θα είναι υγιείς, κάθε στιγμή παρακολουθούμε τις ειδήσεις σαν να διαβάζουμε μια λίστα που θα έχει το δικό μας όνομα ως μελλοντικού καταδικασμένου, κάθε μέρα ζούμε το αφόρητο. Όλα μας φαίνονται ένας ανήφορος που δεν σταματά πουθενά. Κι όμως, επιβιώνουμε μέσα σε αυτό που μέχρι πριν δύο χρόνια το απευχόμασταν. Ο καθένας από μονάχος του βλέπει τον τοίχο να ορθώνεται μπροστά του και είναι εκατομμύρια οι στιγμές που δεν έχεις τα κουράγια πλέον να σκαρφαλώσεις ούτε ένα χιλιοστό πάνω από το έδαφος. Είναι στιγμές που θέλεις το έδαφος να καταρρεύσει , να τελειώνει αυτή η ιστορία, αυτός ο εφιάλτης που σε έβαλαν να διανύσεις.
«Κοντέψαμε νὰ ἀφανίσουμε τὸ μοναδικό μας εἰσόδημα»!
Στὴν ἀρχὴ γέλασα μὲ τὸ παρακάτω.
Μετὰ σταμάτησα ἀπότομα νὰ γελῶ καὶ στάθηκα ἀκίνητη.
Γιὰ ἀκόμη μίαν φορὰ συνειδητοποίησα πὼς, μεταξὺ ἀστείου καὶ σοβαροῦ, οἱ περισσότεροι ἀπὸ ἐμᾶς ἀντιμετωπίζουμε τὴν ἐπικρατούσα κατάστασι ὥς κάτι προσωρινό. Εἶτε μὲ ἐλπίδα, εἶτε μὲ ἀπελπισία, εἶτε μὲ τσαρλατανισμό, εἶτε μὲ τὴν ἔως τώρα ὤχαδελφίστικη στάσι μας, εἶτε ἐπιδερμικά, εἶτε ἀκόμη καὶ μὲ ἀναισθησία.
Τὸ πρόβλημά μας δὲν εἶναι κάτι πρόσκαιρο. Εἶναι κάτι μόνιμο. Εἶναι ἡ ἀρχή!
Συνέχεια
Ὀστρακισμός. Ὁ φρουρὸς κι ὁ ἐφιάλτης τῆς Ἀθηναϊκῆς Δημοκρατίας.
(αναδημοσίευση άρθρου του Γ.Χατζόπουλου τ.Λυκειάρχη στην εφημερίδα ΠΡΩΙΝΟΣ ΤΥΠΟΣ ΔΡΑΜΑΣ)
Ο Αριστοτέλης στα “Πολιτικά” του γράφει ότι στην Αθήνα δε θεωρούσαν τον οστρακισμό ως ποινή,αλλά ως μέσο περιοριστικό της δύναμης ατόμων,κάθε φορά που υπήρχε ο φόβος ότι κάποιος από τους πολίτες είχε αποκτήσει τόση δύναμη,ώστε να θέσει σε κίνδυνο την ελευθερία του λαού,δηλαδή να καταλύσει το πολίτευμα και να επιβάλει τυραννία (δικτατορία).
Το θεσμό αυτό της προστασίας της δημοκρατίας καθιέρωσε για πρώτη φορά στην Αθήνα ο σπουδαίος πολιτικός και δημοκράτης Κλεισθένης συμπληρώνοντας την προοδευτική πολιτική,που είχε χαράξει ο μεγάλος νομοθέτης Σόλων.Η κίνηση αυτή του Κλεισθένη δικαιωματικά του χάρισε τον τίτλο του ιδρυτή της αθηναϊκής δημοκρατίας,η οποία έφτασε στην κορύφωσή της τον 5ο π.Χ. αιώνα.
Ὁ πολιτισμός τῶν χασάπηδων καί τῶν ἠλιθίων
Η Ατζελίνα δείχνει το δρόμο για την εποχή των εθελοντικών ακρωτηριασμών. Φοβάσαι πως με κάποιο μέρος του σώματος δεν θα τα πας και τόσο καλά; Κόφτο! Γιατί να ζεις στο φόβο. Γιατί να περιμένεις μήπως κάποτε και με κάποιο τρόπο κάτι συμβεί. Διάβαζα κάπου πως μετά τους ακρωτηριασμούς μαστών, ξεκινάνε κι ακρωτηριασμοί προστατικών αδένων. Τι να τους κάνεις αυτούς τους χαζο-αδένες; Κόφτους να ησυχάσεις. Κόψε και πόδια και χέρια, και το πουλί σου, και τα βυζιά σου κι όσο πιο γρήγορα το κάνεις τόσο καλύτερο. Να πηγαίνεις και τα παιδάκια σου, νωρίς από το δημοτικό να κάνουν ένα τσεκάρισμα στα γονίδια μπας και… και να τους αφαιρείς τα επιμαχα όργανα νωρίς νωρίς για να είσαι 100% σίγουρος! Ασε που θα τα γλυτώσεις κι από ένα σωρό περιττές παλιομοδίτικες συνήθειες. Να κάνουν σεξ, να κάνουν παιδιά, να Συνέχεια
Ἡ τελεία.
Λέξεις ανάμεσα σε κόμματα. Έτσι στέκουν οι μονάδες επιμένοντας στο λάθος που τους έφερε να ζουν ανάμεσα σε παρενθέσεις και εισαγωγικά. Δεκαετίες ολόκληρες να ορίζεις την ζωή σου και το μέλλον σου σύμφωνα με το που θα μπει το κόμμα επιμένοντας ασυνείδητα ότι αυτό μπορεί κάποια στιγμή να σε κάνει λέξη γραμμένη με Κεφαλαία γράμματα. Όμως καμία λέξη δεν γράφεται με Κεφαλαία μετά από ένα κόμμα παρά μόνο το ίδιο το κόμμα. Εσύ είσαι ένα γράμμα, που αν είσαι καλό με το σύστημα πολιτικής γραφής γίνεσαι μία λέξη, αλλά ποτέ μια ολοκληρωμένη πρόταση.
Το χαρτί που πάνω του έχουν γραφτεί θεωρίες και μικροπολιτικές έχει αλλοιωθεί τόσο που δεν ξεχωρίζεις ούτε νοήματα, ούτε πνεύματα, ούτε καν μουτζούρες. Τα κόμματα την δουλειά τους την έκαναν. Μπήκαν εκεί που οι λέξεις-άνθρωποι ήταν έτοιμες να ολοκληρώσουν τον επίλογο και να Συνέχεια