Τί νά τιμήσῳ σήμερα;

Τί νά τιμήσῳ σήμερα;Νά τιμήσῳ μήπως τούς νεκρούς τῆς Βορείου Ἠπείρου καί τῆς Μακεδονίας, τό 1900, πού ἐτοῦτες τίς ἡμέρες ἐδέχθησαν τήν χρειρότερες, ἔως τότε, ἐπιδρομές τῶν πέριξ βαρβάρων; Πόσοι ἦσαν; Μετρήθηκαν ποτέ; Καί ποιός τούς θυμᾶται σήμερα; Καί γιατί ξεχάστηκαν;

Νά τιμήσῳ τούς χιλιάδες νεκρούς τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καί τοῦ Πόντου, πού αὐτές τίς ἡμέρες κομματιάζονταν ἤ ἐκτοπίζοντο, διότι ὁλοκληρωνόταν ἡ γενοκτονία;

Ἤ νά τιμήσῳ τούς νεκρούς μας στό «Ἕλλη» τό 1940; Πόσοι ἦσαν οἱ πρῶτοι νεκροί κι αὐτοῦ τοῦ πολέμου;
Ἐννέα νεκροί, λέει, καὶ 24 τραυματίες….
Λίγοι εἶναι; Ἔτσι γιὰ τὴν πλάκα τῶν Ἰταλῶν, ἐννέα παλληκάρια μας ἔσβησαν καὶ πότισαν μὲ τὸ αἷμα τους τὸ Ἀρχιπέλαγος… Γιὰ πλάκα… Διότι ἐὰν ἦσαν σοβαροὶ καὶ περισσοτέρους θὰ θρηνούσαμε καὶ οἱ πολεμικὲς ἐπιχειρήσεις θὰ εἶχαν ξεκινήσει νωρίτερα… Μὰ ἦσαν καὶ ἄστοχοι καὶ ὑπερφίαλοι…

Ἤ νά τιμήσῳ τίς ἐκατόμβες τῶν νεκρῶν στήν Κύπρο, δευτέρα ἡμέρα τοῦ «ΑΤΤΙΛΑ ΙΙ», πού πλήγωσε διά παντός τόν Ἑλληνισμό;

Μήπως νά τιμήσῳ τούς χιλιάδες προσκυνητές τῶν ἐκκλησιῶν τοῦ Πόντου, πού σήμερα καταθέτουν τόν ὀβολό τους στίς τσέπες τοῦ Ἐρντογᾶν;

Μήπως νά τιμήσῳ τούς ἄλλους χιλιάδες προσκυνητές τῆς Μυκόνου, πού σήμερα ἐκθέτουν τό σατέν γοβάκι τους καί τό μεταξωτό ξώβυζο;

Ἤ μήπως νά τιμήσῳ τούς  γερμανοτσολιάδες τοῦ σήμερα πού ἀναγνωρίζουν ὡς γενοκτονία μόνον ὅ,τι προέρχεται ἀπό τό …Ἰσραήλ;

Λυπᾶμαι… Μὲ ὅλα αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν, κρατῶντας φυλακισμένο στὸν ΚΑΡΔΙΑ μου τὸ δάκρυ, δὲν θὰ τιμήσω κάτι ἤ κάποιον. Ὄχι φανερὰ τοὐλάχιστον. Οἱ τιμημένοι νεκροὶ δὲν μποροῦν νὰ σβήσουν μέσα μου… Σὲ αὐτοὺς ὅμως ποὺ ξέχασαν ἤ σὲ αὐτοὺς ποὺ καπηλεύτηκαν ἤ σὲ αὐτοὺς ποὺ …χέστηκαν δὲν θὰ δόσω ἀφορμὴ καὶ αἰτία νὰ περιγελάσουν ἀκόμη περισσότερο τὴν ἱστορία μου. Ἡ δική μου στάσις ζωῆς εἶναι καὶ ΜΟΝΟΝ ἡ δική μου εὐθύνη… Τὸ ἐὰν οἱ περισσότεροι ἀγνοοῦν ἤ θέλουν νὰ ἀγνοοῦν, δὲν εἶναι πλέον κάτι ποὺ ἀλλάζει… Οὔτε τὰ σαπισμένα κομμάτια ἑνὸς σώματος μποροῦν νὰ ἐπαναλειτουργήσουν ὑγειῶς… Τελειώσαμε μὲ αὐτά…
Πᾶμε γιὰ ἄλλα…

Ὅμως…
Αὐτὸ δὲν σημαίνει πὼς δὲν ΠΡΕΠΕΙ νὰ θυμόμαστε… Ἀντιθέτως… Ἄς τὸ κάνουμε ὅμως …διαφορετικά!!!
Ἄς πιάσουμε τὰ παιδιά μας ἀπὸ τὸ χεράκι τους γιὰ νὰ τοὺς διδάξουμε καὶ νὰ τοὺς ἐξηγήσουμε τὶς θυσίες κάποιων…
Δὲν νομίζω πὼς θὰ μπορούσαμε νὰ προσφέρουμε μεγαλυτέρα τιμὴ στὴν μνήμη τῶν νεκρῶν, ἀπὸ τὴν Ἀνάμνησίν τους!!!

Γιὰ ἐμέναν αὐτὲς οἱ ἡμέρες δὲν εἶναι γιὰ νὰ ἐξωτερικευόμεθα ἀλλὰ γιὰ νὰ στρερφόμεθα μέσα μας καὶ νὰ ἀναλογιστοῦμε τὴν δική μας εὐθύνη ἐμπρὸς στὰ γεγονότα ποὺ ἔρχονται… Ἐτοῦτες οἱ ἡμέρες εἶναι ἡμέρες σιωπῆς καὶ περισυλλογῆς… Ὄχι θεαμάτων… Οὔτε φωνὲς χρειάζονται οὔτε φασαρίες… Σιωπή… Περισυλλογή…
Κι ὅποιος δὲν τὸ τηρεῖ ὑβρίζει…

Ἄς δοκιμάσουμε…
Δὲν χρειάζεται νὰ ἀλλάξουμε τὸν κόσμο…
Ἐμᾶς χρειάζεται νὰ ἀλλάξουμε….

Φιλονόη

Υ.Γ. Τὸ δάκρυ μου εἶναι βουβό, εἶναι διαρκές, καθημερινὸ κι ἐδῶ καὶ χρόνια φωλιάζει μέσα μου καὶ ΔΕΝ τοῦ ἐπιτρέπω νὰ ἐκφραστῇ σὰν λυγμός, διότι δὲν εἶναι ὧρα γιὰ κλάμματα… Εἶναι ὧρα γιὰ δουλειά.
Αὐτοὶ ποὺ πρέπει νὰ θυμοῦνται, θυμοῦνται.
Αὐτοὶ ποὺ πρέπει νὰ δράσουν, θὰ δράσουν…
Κι αὐτοὶ ποὺ πρέπει νὰ σωθοῦν, γιὰ νὰ διατηρήσουν καὶ τὶς μνῆμες ζωντανές, θὰ σωθοῦν.
Ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι γιὰ τὰ σκουπίδια…

φωτογραφία

(Visited 36 times, 1 visits today)




Leave a Reply