Παραμονὲς τῆς ἁλώσεως…

Ἱστορία τοῦ Ἑλληνικοῦ ἜΘνους, τοῦ Κωνσταντίνου Παπαῤῥηγοπούλου, Τόμος 4ος, σελὶς 79:

Παραμονὲς τῆς ἁλώσεως...

Ὁ Πολύβιος, αὐτόπτης μάρτυς ἱστορικὸς τῶν πραγμάτων, περιέγραψε θλιβερὴ εἰκόνα τῆς

ὀλιγανθρωπίας καὶ ἐρημώσεως τῆς τότε Ἑλλάδος (μετὰ τὴν κυριαρχία τῶν Ῥωμαίων), θεωρώντας κύριο αἲτιο αὐτοῦ τοῦ κακοῦ τήν ἀλαζονεία, τὴν φιλαργυρία καὶ τὴν νωθρότητα τῶν ἀνθρώπων. Ἀναφέρει ὃτι ἦταν τέτοια ἡ ἀκρισία, ἡ ταραχὴ καί ἡ μελαγχολία ποὺ ἐπεκράτησε στὶς πόλεις κατὰ τὶς παραμονὲς τῆς ἁλώσεως τῆς Κορίνθου, ὣστε πολλοὶ ἂνθρωποι ἐτρελλάθησαν, πολλοὶ ηὐτοκτόνησαν καὶ πολλοὶ κατήντησαν νὰ θεωροῦν τὴν ῥωμαϊκὴ κυριαρχία σὰν εὐεργεσία, ἒχοντας στὸ στόμα τους τὴν παροιμία  «ἂν δὲν χαθοῦμε ταχέως, δὲν θὰ σωθοῦμε…»

Σᾶς θυμίζει κάτι;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

Χρύσα Λίνδου

(Visited 122 times, 1 visits today)




Leave a Reply