Ἑλληνισμός… Λαὸς πολιτικὰ ἀνώριμος, ἀνιστόρητος καὶ μωρόπιστος

Ἕλλην, Ἑλλαδίτης ἢ Κύπριος, πορεύεται πάντα σὰν πρόβατο, ἔχοντας τὴν ἀνάγκη τοῦ τσοπάνη!
Δὲν ἔχει συνηθίσῃ νὰ τοῦ τραβοῦν τὰ αὐτιά, ἀλλὰ νὰ τοῦ τὰ «χαϊδεύουν».
Καὶ εἶναι εὐτυχής. Καὶ ἔτσι πορεύεται, ἐν μέσῳ «λύκων»!

Γι’ αὐτὸ καὶ μορφὲς ὅπως ὁ «Ἄτρωτος» …μπῆκαν στὴν φυλακή!
Ἀπὸ μνήμη ὁ Ἕλλην συναγωνίζεται τὰ χρυσόψαρα!

Ἔχω καὶ σὲ ἄλλα ἄρθρα μου ἀναφερθῇ στὴν ἐξάρτηση τοῦ Ἕλληνος ἀπὸ τὰ κόμματα καὶ τὴν πολιτική. Αὐτὸ ποὺ σὲ ἄλλα κράτη εἶναι ξίφος καὶ ῥομφαία, δηλαδὴ ἡ δύναμις τοῦ λαοῦ ἀπέναντι στὴν ἐξουσία, στὴν Ἑλληνικὴ καὶ τὴν Κυπριακὴ Δημοκρατία, εἶναι ἡ δύναμις τοῦ πολιτικοῦ καὶ δὴ τοῦ πολιτικάντη ἀπέναντι στὸν ἴδιο τὸν λαό.

Καὶ ἐξηγοῦμαι: Ὅταν στὴν Γερμανία π.χ., ὁ Καγκελάριος προχωρεῖ σὲ πράξεις καὶ ἐνέργειες κατὰ τοῦ Γερμανικοῦ λαοῦ καὶ Κράτους, στὶς ἐπόμενες ἐκλογὲς τὸ κόμμα του πιάνει «πάτο» καὶ ὁ ἴδιος ἐκπαραθυρώνεται ἀπὸ τὴν Καγκελαρία. Καὶ οὔτε τολμᾶ νὰ ξαναεμφανισθῇ στὴν πολιτικὴ ζωὴ τῆς Γερμανίας. Τὸ σημαντικὸ εἶναι ὅτι ὁ λαὸς εἶναι ἕτοιμος νὰ δεχθῇ θυσίες πρὸ κειμένου νὰ διορθωθοῦν παθογένειες στὸ Κράτος του, ὄντας σίγουρος ὅτι αὐτὲς δὲν θὰ πεταχθοῦν σὲ ἕνα μαῦρο πηγάδι, δηλαδὴ δὲν θὰ πᾷν χαμένες. Καὶ ἀπαιτοῦν δείγματα ὅτι οἱ θυσίες τοῦ προορίζονται γιὰ καλὸ σκοπό, ποὺ θὰ ἐξυπηρετῇ ὅλους, τὸ γενικὸ σύνολο. Ἀλοίμονο σὲ αὐτὸν ποὺ θὰ ἀποδειχθῇ ἀφερέγγυος. Καὶ σὲ αὐτὲς τὶς χῶρες δὲν ὑφίσταται ἡ φράσις: «μὰ ὑπάρχει κάποιος καλλίτερος νά τόν ψηφίσουμε;»

Στήν Ἑλλάδα καὶ στήν Κύπρο τί ἔχουμε;

Πολιτικοὺς ποὺ αὐτοϋποβιβάζονται ἔνας-ἔνας καθημερινὰ σὲ πολιτικάντηδες, ποὺ στὶς περισσότερες τῶν περιπτώσεων, οὔτε καὶ οἱ ἴδιοι πιστεύουν ὅτι λὲν καὶ αὐτὸ διότι δεν θεωροῦν ὅτι οὐδεὶς θὰ τοὺς ἐλέγξῃ γιὰ προγραμματικὲς δηλώσεις ἢ ὑποσχέσεις.

Τὸ πιὸ κλασσικὸ παράδειγμα ἡ Ἑλλὰς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ. Τὸ πρόβλημα ξεκίνησε ἀπὸ τὸ 1981. Τότε ποῦ ὁ Ἀνδρέας Παπανδρέου ἐξελέγη πανηγυρικὰ μὲ 45% πρωθυπουργός! Σημειωτέον πρὶν 6 χρόνια ὁ κύριος ἀντίπαλός του ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς εἶχε ἐκλεγῇ πρωθυπουργὸς μὲ 55%!!! Τί ἔγινε, θὰ πῇ κάποιος.  Ἔκανε τόσα πολλὰ πράγματα λάθος ὁ Καραμανλῆς, ἔτσι ὥστε ἀκόμη καὶ «παραδοσιακοὶ δεξιοί» νὰ ψηφίσουν τὸν  τέως Τροτσκιστῆ καὶ νῦν Σοσιαλιστὴ ἀντίπαλό του; Ἡ ἀπάντησις εἶναι κατηγορηματικα ὄχι!!! Δὲν ἔκανε τόσα πολλὰ λάθη ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ-Ῥάλλη, ὥστε νὰ πιῇ τὸ τόσο πικρὸ ποτήρι τῆς ἥττας. Ἁπλᾶ ὁ ἔνας (Ῥάλλης) ὁμιλοῦσε τὴν γλῶσσα τῆς ἀληθείας γιὰ τὴν πορεία τῆς οἰκονομίας, τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς, τῆς ἀμύνης, κλπ καὶ ὁ ἄλλος (Ἀνδρέας Παπανδρέου) ὑποσχόταν μίαν «Ἑλλάδα ποὺ νὰ ἀνήκῃ στοὺς Ἕλληνες», μίαν Ἑλλάδα ποὺ θὰ τιμωροῦσε τὶς ΗΠΑ γιὰ τὴν στάση τους στὸ Κυπριακό, μὲ τὸ νὰ κλείσῃ τὶς Βάσεις τους, ποὺ εὑρίσκοντο στὸ Ἑλληνικὸ ἔδαφος. Ὑπεσχέθη ἀκόμη ἀνακατανομὴ τοῦ Ἐθνικοῦ Πλούτου, κάτι ποὺ ἐξιτάρησε τὰ πλήθη! Καὶ τὸν ἐξέλεξαν ἐν χορδαῖς καὶ ὀργάνοις!

Μετὰ ἀπὸ μερικὰ χρόνια… ἦλθε ὁ λογαριασμός! Καὶ ὁ κόσμος ὀργίσθηκε καὶ τὸν κατεψήφισε. Ἀκοῦς ἐκεῖ νὰ τοῦ στείλῃ λογαριασμό! Τί κι ἂν ἀνέχθηκε σάν λαός νά τόν βλέπῃ νά προσλαμβάνῃ στήν Ὀλυμπιακή Ἀεροπορία 500 καθαρίστριες, λὲς καὶ θὰ καθάριζαν τὰ βυρσοδεψεία τῆς Καστοριᾶς, ἢ 500 κηπουρούς, λὲς καὶ τὸ Ἀεροδρόμιο στὸ Ἑλληνικὸ ἦταν ὁ Βασιλικὸς Κῆπος. Καὶ τὸ ἴδιο ἔγινε στὴν ΔΕΗ, τὸν ΟΤΕ, τὸν ΕΛΤΑ, τὶς συγκοινωνίες, τὸν ΕΟΤ καὶ ὄλες τὶς Δημόσιες Ὑπηρεσίες καὶ Ὀργανισμοὺς Κοινῆς Ὠφελείας, δημιουργώντας μίαν στρατιὰ βολεμένων. Στὸ βόλεμα λέμε ναί, στὸν λογαριασμὸ μετὰ λέμε ὄχι. Κι ἐψήφισαν τὸν Μητσοτάκη μετὰ ἀπὸ 9 χρόνια κραιπάλης. Ἀλλὰ καὶ αὐτὸς μόλις ἀπεφάσισε νὰ κινηθῇ στὴν πορεία τῆς ἐξυγιάνσεως καὶ τοῦ ξεβολέματος… ξανὰ «μαζύ σου Ἀνδρέα, γιὰ μίαν Ἑλλάδα νέα» (ὅπου Νέα σημαίνει ὁ,τιδήποτε τὸ παλαιό: μία Ἑλλὰς βολεμένων, λαμογιῶν, παραγόντων, κρατικοδιαίτων συνδικαλιστῶν). Ναὶ ὁ Ἀνδρέας ὄχι εἶχε μόνον τὰ μούτρα νὰ ξανά-ἐμφανισθῇ στὴν πολιτικὴ ζωὴ τοῦ τόπου, ὄχι μόνο νὰ ξανα-διεκδικήσῃ τὴν ἐξουσία, ἀλλὰ καὶ νὰ ἔχῃ τὴν σιγουριὰ ὅτι θὰ ἐπανεκλεγῇ πανηγυρικά! Ὅπως καὶ ἔγινε… Κι ὅ,τι ἔκανε στό παρελθόν;

Στὸν «Καιάδα» ἢ μᾶλλον στὸ «Recycle Bin» (γιὰ νὰ μιλᾶμε μὲ συγχρόνους ὅρους) «τῆς Ἱστορίας τοῦ τόπου». Κάθε ἐπανεκλογή, μία κολυμβήθρα τοῦ Σιλωᾶμ γιὰ τὸν Πολιτικό.

Κι ἐπέρασαν τὰ χρόνια μὲ ἐναλλαγὲς στὴν ἐξουσία αὐτοῦ ποὺ χάϊδευε πιὸ πολὺ τὰ αὐτιὰ τοῦ «πόπολου», σὲ σχέση μὲ αὐτὸν ποὺ τὰ «χάϊδευε πρίν, ἀλλὰ τὰ σκάτωσε στὴν πράξη»!

Ἔτσι εἴχαμε τὸν «ἀρχιπροδόταρο» Γιωργάκη Παπανδρέου μὲ τὸ «Λεφτὰ Ὑπάρχουν». Καὶ μόλις ἐξελέγη ὁ ἴδιος ἀπέδειξε…ὅτι λεφτὰ οὐδέποτε ὑπῆρξαν! Καὶ ἀντὶ νὰ γίνῃ μία λαϊκὴ ἐξέγερσις, σὰν κι αὐτὴν κατὰ τοῦ Τσαουσέσκου… ὅλα κύλησαν ὁμαλά, ὥστε μετὰ ἀπὸ 5 χρόνια Κυβερνήσεων ὀπερέτας νὰ ἐκλεγῇ κάποιος, ὁ ὁποῖος ἔταζε ὅ,τι ἤθελε νὰ ἀκούσῃ τὸ οὖς τοῦ νεογραικύλου. Καὶ ἐξελέγη. Πανηγυρικὰ καὶ μέσα σὲ ἔνα ἑπτάμηνο ἀπέδειξε ὅτι δὲν μποροῦσε νὰ κάνῃ τὸ ἐλάχιστον ἀπὸ ὄσα ὑπεσχέθη. Καὶ ξανακάνει ἐκλογές. Καὶ τὶς ξανακερδίζει. Ὁ «σοφὸς λαός» ἐσκέφθη: Τοὐλάχιστον αὐτός, ὅ,τι καὶ νὰ μᾶς κάνῃ, εἶναι ἀριστερός, πρᾶγμα ποὺ στὴν λογικὴ τοῦ νεοέλληνος σημαίνει προστάτης τοῦ φτωχοὺ λαοῦ ἀπέναντι στὸ Κεφάλαιο καὶ τὴν ἀσυδοσία του! Καὶ ἀπὸ ἐκείνην τὴν ἡμέρα τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 2015, μόνον ἀντιλαϊκοὺς νόμους καὶ αὔξηση τῆς φτώχειας στὸν ἁπλὸ λαὸ ἦταν τὰ ἐπιτεύγματά του! Καὶ ὁ λαὸς ποῦ βογγᾶ… θυμήθηκε κάτι ποὺ ἔρχεται ἀπὸ πρὶν 50 χρόνια: «Ποῦ ‘σαι ῥὲ Παπαδόπουλε!» Ποιός τόν ἀποζητᾶ; Ὁ ἴδιος ποὺ πρὶν 43 χρόνια φώναζε «Δῶστε τὴν Χούντα στὸν Λαό»…

Τό μέλλον ;;; Ἀβέβαιον. Οἱ πιθανότητες νά ἀντέξῃ ἡ Ἑλληνικὴ Κοινωνία ;;; Ἐλάχιστες ὡς μηδενικές. Καὶ ὅλα αὐτὰ γιατὶ πλέον ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς ἰδιωτικοποίησε τὸ πρόβλημα τῆς χώρας του καὶ ἔβαλε τὸ σαρκίο του ἐμπρὸς ἀπὸ τὴν Πατρίδα, ἀπὸ τὸ κοινωνικὸ σύνολο. Κι αὐτὸ πλέον, μετὰ ἀπὸ δύο γενεὲς εὐδαιμονισμοῦ, δὲν πρόκειται νὰ ἀλλάξῃ. Στὸν Ἑλληνισμὸ ὅλοι ξέρουν πλέον τὸ κριτήριο τοῦ πῶς νὰ ψηφίζῃς. Ψηφίζεις κυτώντας τὸ «τομάρι» σου! Καὶ μὴν περιμένῃς νὰ μετροῦν στὸ ὑποσυνείδητό του ἰδέες ὅπως «Πατρίς» ἢ «Ἔθνος». Παρωχημένες ἰδέςς καὶ νοήματα ἄλλων ἐποχῶν. Κυρίαρχος ἰδέα «ὁ φιλοτομαρισμός»! Λογικὴ κατάληξις γιὰ ἕνα Κράτος ποὺ φυλάκισε ἔναν Κολοκοτρώνη…

Καί στήν Κύπρο; Τί γίνεται στήν Κύπρο; Ἔδω εἶναι πιὸ ἁπλᾶ τὰ πράγματα. Ἕκαστος Κύπριος ἔθεσε ἑαυτὸν στὴν ὑπηρεσία ἑνὸς Κόμματος. Ἔκανε “Delete” ὄλες τὶς σελίδες Τιμῆς καὶ Δόξης, ποὺ δημιούργησε μὲ τὸν ἄθλο τῆς ΕΟΚΑ ‘55-59 καὶ τὶς ἀντικατέστησε μὲ ἕνα διαμερισματάκι στὸν Πρωταρᾶ ἢ στῖς Πλάτρες, μὲ μίαν Mercedes, ἔνα Master στὴν Ἀγγλία… Καὶ αὐτὰ ὅλα τὸν δένουν σὲ ἕνα ἅρμα κάποιου Κόμματος, ποὺ κατὰ τὴν γνώμη του, εἶναι ἡ ἐγγύησις ὅτι αὐτὰ ποὺ κατέχει δὲν θὰ κινδυνεύσουν νὰ χαθοῦν. Τί κι ἐάν τουρκοποιηθῇ ὁ τόπος; Τί κι ἐάν στά πλαίσια μιᾶς Συνομοσπονδίας πού, γιὰ λόγους «παραλλαγῆς» («καμουφλάζ»), θά τήν ἀποκαλοῦμε Ὁμοσπονδία, τὸ Ἔθνος θὰ χαθῇ, ἡ πολιτιστική του κληρονομιὰ θὰ ἀποδομηθῇ καὶ ἡ Ταὐτότης του θὰ ἐξευτελισθῇ; Τό κόμμα ξέρει. Ὁ Ἡγέτης γνωρίζει τί κάνει. Τὰ Κομματικὰ Στελέχη προνοοῦν. Ἔτσι ἡ Κομματικὴ βάσις «βολεύεται»!

Καὶ κατίσιή σου, ἂν τοῦ ὑβρίσῃς τὸ Κόμμα ἢ τὸν Πρόεδρο τοῦ Κόμματος. Ξεχνᾶ τὴν φιλία σου, τό τὶ σοῦ ὀφείλει στὴν μέχρι τώρα ζωή του, τὸ τὶ ἔχεις κάνει γιὰ αὐτὸν παλαιότερα. Κάπως ἔτσι φυλάκισε καὶ τὸν «Ἄτρωτο», γιατὶ ἔτσι τὸ ζήτησε τὸ Κόμμα. Καὶ ξέχασε, τὶ ἔκανε ὁ «Ἄτρωτος» γιὰ αὐτόν. Ξέχασε ποὺ ἔβαζε τὸ σῶμα του ἐμπρός, στὴν περίοδο τῆς Τουρκανταρσίας, νὰ τὸν σώσῃ ἀπὸ τοὺς Τούρκους στὴν Ὀμορφίτα. Ξέχασε πιὸ παλαιὰ πόσο ῥίσκαρε τὴν ἴδια του τὴν ζωή, στὴν ἐποχὴ τοῦ ἀγῶνος τῆς ΕΟΚΑ, γιὰ νὰ ἔλθῃ ἡ πολυπόθητος Ἐλευθερία ἀπὸ τὸν Ἀποικιοκράτη. Τότε ἦταν ὁ Ἥρως τοῦ Ἀγῶνος. Τότε δὲν ὑπῆρχαν Κόμματα βέβαια, γιατὶ δὲν ὑπῆρχε Κράτος. Μόλις ἐδημιουργήθησαν τὰ κόμματα ἔγινε ὁ «Ἀκραῖος» καὶ μετὰ τὸ Πραξικόπημα, στὸ ὁποῖο αὐτὸ καθαυτὸ δὲν εἶχε ὁποιανδήποτε ὀργανωτικὴ ἢ ἐκτελεστικὴ ἐμπλοκή, ἔγινε ὁ «Φασίστας καὶ ὁ Πραξικοπηματίας»! Καὶ αὐτό, γιατὶ ἔτσι τὸ εἶπε τὸ Κόμμα καὶ ὁ Ἡγέτης του.

Οἱ καιροὶ εἶναι δύσκολοι! Ἔνας φίλος ποὺ εἶναι χρόνια στὴν Κύπρο, μοῦ εἶπε ὅταν ἦλθα μονίμως στὸ νησί: «Δυστυχῶς Κώστα, ἡ Κύπρος καὶ οἱ νεο-κύπριοι δὲν εἶναι ὅσα ξέραμε οἱ παλαιότεροι ἢ ὅσα περίμεναν νὰ εὕρουν ἐδῶ οἱ νεώτεροι. Ἄλλαξαν. Μετηλλάχθησαν. Γιὰ τὸ μόνο ποὺ ἀξίζει νὰ μάχεσαι πλέον εἶναι γιὰ ἕνα μικρὸ ποσοστὸ ἀκομματίστων ἀληθινῶν Ἑλλήνων Κυπρίων ποὺ ἀκόμη ἀντέχουν».

Καὶ γιὰ αὐτοὺς μάχομαι.
Εἴπαμε «Ἀμυνῶ δὲ καὶ μόνος…».

Δημητριάδης Κωνσταντῖνος
([email protected])

(Visited 305 times, 1 visits today)




Leave a Reply