Διαγγέλματα κουλτουριάρικα ἀπὸ τὴν Ἰθάκη

Παπαρδέλες καὶ φληναφήματα ἔχουν πεῖ ὅλοι, μηδενὸς ἑξαιρουμένου. Καὶ οἱ προηγούμενοι. Ἀλλὰ τὸ βραβεῖο τῆς παπαρδέλας τὸ κερδίζει μὲ διαφορὰ ὁ ΣΥΡΙΖΑ. Οἱ ἀριστερὲς παπαρδέλες εἶναι τοῦ ἀρίστου εἴδους καὶ γιὰ αὐτὸ βγαίνουν πρῶτες. Εἰδικεύονται στὴν συμβολικὴ παπαρδέλα, μὲ λίγο ἄρωμα ἀριστερᾶς διανοήσεως, μὲ ἀποσυμβολισμοὺς ὑψηλῶν νοημάτων καὶ μὲ χωροχρονικὲς μεταφορὲς μίας ἀλληγορικῆς ἀμφισημίας, ἐμβαπτισμένης σὲ ποιητικὴ διάθεση καὶ σὲ ταξικὴ αὐτογνωσία. Οἱ δεξιοὶ εἶναι βλάκες σὲ αὐτά.

Καθὼς δὲν ὑπάρχουν ὅρια γιὰ τὴν ἀριστερὴ παπαρδέλα (τὸ ἀπεριόριστο εἶναι τὸ χαρακτηριστικὸ γνώρισμά της), μπορεῖ νὰ κάνῃ ἅλματα ὑψηλῆς καπηλείας, ἀκόμα καὶ στὸν χῶρο τῆς ἱστορίας, ποὺ κατὰ βάσιν ἀποτελεῖ τὸ ἑλληνικὸ ἐθνικὸ ἀφήγημα, ποὺ λίγο της ταιριάζει. Δὲν ἔχει πρόβλημα, ὅμως, ἀφοῦ ὅλα τελικὰ τὰ φέρνει στὰ μέτρα της.

Κάπως ἔτσι ἔμπλεξαν στὴν ἱστορία τῆς δῆθεν ἐξόδου, τὴν Ἰθάκη, τὸν Ὅμηρο, τὸν Ὀδυσσέα, τὴν Πηνελόπη, τοὺς μνηστῆρες καὶ φυσικὰ τὸν Καβάφη. Ὁ τελευταῖος, ἀξία ἀναντίῤῥητος, χρησίμευσε ὡς τὸ ποιητικὸ περιτύλιγμα τῆς ἐξόδου. Κουλτούρα καὶ διάγγελμα στὴν Ἰθάκη καὶ ἔδεσε ἡ παπαρδέλα.

Καὶ ἂν ζοῦσαν ὅλοι αὐτοί, θὰ διαμαρτύρονταν γιὰ τὴν κακοποίηση ποὺ τοὺς ἔκαναν, καθιστώντας τοὺς προσχήματα, ἔστω καὶ συμβολικὰ μίας ψεύτικης ἱστορίας. Εἰδικὰ ὁ Καβάφης, τοῦ ὁποίου τὸ ποίημα καὶ τὸ νόημα παραχάραξε τὸ ἐπικοινωνιακὸ στρατηγεῖο. Βάλτε τοὺς στίχους τοῦ ποιήματος δίπλα σὲ ὅσα εἶπε καὶ ὅσα κάνει ὁ πρωθυπουργὸς καὶ θὰ καταλάβετε πὼς τίποτα δὲν ἀντιστοιχεῖ σὲ νόημα. Ὁ Καβάφης θὰ μποροῦσε νὰ ῥωτήσῃ πολλά. «Γιά ποιό ταξείδι εὔχεσθε νά εἶναι μακρύς ὁ δρόμος κύριε;» Τῶν τριῶν μνημονίων καὶ τῶν 10.000 αὐτοκτονιῶν, τῶν 500.000 ξενητεμένων; Καὶ τοὺς Λαιστρυγόνες τραπεζίτες εἶδαν καὶ τοὺς Κύκλωπες δανειστὲς καὶ τὸν ἄγριο Ποσειδώνα τῆς δυναστείας σας. Δὲν τοὺς κουβαλοῦσαν μὲσ΄τὴν ψυχή τους, ἀλλὰ ἐσεῖς τοὺς φέρατε ἂπ΄ἔξω. «Γιά ποιὰν Ἰθάκη μιλᾶς ποῦ δὲν ἔχει τίποτα νὰ σοὺ δώσῃ;» Ποιὸς ἦταν ὁ σκοπὸς τοῦ ταξειδίου; Ἰθάκη εἶναι ἡ ἔξοδος τῆς χρεωκοπημένης Ἑλλάδος σὲ μία 99χρονη δεσμευτικὴ ἐπιτροπεία; Ναί, εἶναι φτωχὴ ἡ Ἰθάκη, ἀλλὰ ἦταν πλούσια σὲ φιλότιμο καὶ σὲ ἱστορία ποὺ ἐσεῖς ἀπεχθάνεσθε. Μία Ἰθάκη τῆς πίστεως καὶ τῆς ἀφοσιώσεως στὸν προορισμὸ ποὺ ξεπερνᾶ κάθε ἐμπόδιο. Καὶ πιὸ σοφοὶ ἔγιναν ἀπὸ τὸν πόνο καὶ τὰ κτυπήματα στὸ μακρὺ ταξείδι ποὺ ἀκόμα συνεχίζεται, ὅσοι σᾶς ἔχουν γνωρίσει.

Γερολυμάτος Γεράσιμος

(Visited 159 times, 1 visits today)




Leave a Reply