Δύουσα χώρα…

«Τὸ ἡμέτερον πυροβολικὸν σiγεῖται ὑπὸ τοῦ Βουλγαρικοῦ φονευθέντος τοῦ διοικητοῦ τῆς πυροβολαρχίας καὶ μερικῶν πυροβολητῶν καὶ 30 ἵππων, τότε ὁ ἐχθρὸς στρέφει πρὸς ὑμᾶς τὸ πυροβολικὸν τοῦ θερίζων ἀκαταπαύστως καὶ διὰ θεριστικῶν βολῶν πολυβόλων τοῦ ἐχθροῦ μᾶς ἀποδεκατίζει..
Ἡ οὐρὰ τοῦ τάγματος μὴ προφθάσασα νὰ κατέλθῃ θερίζεται ὑπὸ τοῦ ἐχθροῦ, τὸ ἀριστερὸν οὐδόλως μᾶς βο. Τότε ὁ διοικητὴς ἀναγκάζεται ὅπως ὑπάγει μόνος του καὶ μόνο μία διμοιρία ὑπακούει καὶ προχωρεῖ…»

Ὄθων Κωνσταντίνου Δρακᾶτος,
1913,
Προσωπικὸ ἡμερολόγιο.

Β’ Βαλκανικὸς πόλεμος
Ἀπόσπασμα τῆς Μάχης Κιλκὶς Λαχανὰ 8828 νεκροὶ)

106 χρόνια μετὰ ἡ Ἑλλάδα δύει…

Δρακᾶτος Ὄθων

(Visited 163 times, 1 visits today)




Leave a Reply